Łukasz Krasoń: Asystencja osobista - prawie 70 mld w 10 lat

Dzień dobry. W odpowiedzi na te pytania, ale zanim jeszcze na nie odpowiem, ja się zgadzam w pewnej rozciągłości, że asystencja osobista dla osób z niepełnosprawnościami jest to coś przełomowego. To jest coś, co odmieni życie i już odmienia życia, bo przecież wiemy, że asystencja osobista jest w formie projektowej już w naszym kraju od kilku lat, a przecież także osoby z niepełnosprawnościami wykupują tego typu usługi także na rynku prywatnym i to naprawdę zmienia życia. Są z niepełnosprawnościami dzięki temu, że mają wsparcie w tych czynnościach codziennych, mogą realnie myśleć o tym, żeby wychodzić z domu, aby nie być tymi więźniami tego czwartego piętra, jak to się już kolokwialnie mówi. Ja odpowiadając na pytanie, jeśli chodzi o to pierwsze, o wydatki na rok 2025 i kolejne, to tutaj przytoczę kilka, niż w roku 2025. W finalie jeszcze nie ma ustawy o asystencji, bo ona, tak jak powiedziała pani poseł, dzisiaj staje na stałym Komitecie Rady Ministrów, ale w roku 2025 realizujemy projektową asystencję, która jest finansowana z Funduszu Solidarnościowego i która także podlega pod mój kawałek Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. W tym roku wydamy na tą asystencję 1,310,488,000 i tu jest w podziale na dwa obszary. 1,1 jest dedykowany jednostkom samorządu terytorialnego, tam pójdzie 1,488,000,000 oraz na NGOS-ów 310,000,000, to jest blisko 30% więcej niż było w roku 2020. W czwartym jest to znacząca liczba większa, rekomendowanych do dofinansowania zostało zaakceptowanych 1970 wniosków jednostek samorządu terytorialnego oraz 264 oferty organizacji pozarządowych. To jeśli chodzi o tą projektową asystencję, ale jak rozumiem tutaj pani poseł najbardziej pyta o tą ustawową asystencję. Więc zgodnie z oceną skutków regulacji projektu UD 168, który dzisiaj stanie na SKRM w roku 2025, czyli to jest rok zero, jak państwo spojrzą w tą tabelkę wydatki budżetu, będą wynosili 33,3 miliona złotych. To jest kwota, którą wydamy na start systemu, na to, aby zatrudnić pierwszych pracowników w oddziałach wojewódzkich, tak, aby ta procedura mogła się rozpocząć. Koszty tak naprawdę wydatkowe na asystencję rozpoczną się w roku 2026, bo przypominam, że według projektu, który dzisiaj będzie na SKRM-ie, to realizacja usługi będzie przypadać od roku 2026, bo my potrzebujemy po prostu czasu, aby się ze wszystkim przygotować, także stworzyć system teleinformatyczny, na którym będzie wszystko bazowało, więc w roku 2026 koszty opisane w OSR-ze wynoszą już 944 miliony złotych, w roku 2027 2 miliardy 508 milionów, w 2028 3 miliardy 622 miliony i w roku 3035, żeby pokazać skalę, jak to będzie wyglądało, będzie to przeszło 11 miliardów złotych. W ciągu najbliższych 10 lat wydamy na asystencję osobistą według naszego projektu blisko 70 miliardów złotych. Samo to pokazuje, jak wielki jest to projekt i jak wiele osób dzięki temu wsparciu realnie zmienił swoje życie. Jeśli chodzi o to pytanie drugie, zgodnie z artykułem ósmym ustawy, ustęp drugi, projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami, jeżeli osoba nabyła prawo do asystencji osobistej przed osiągnięciem 65 roku życia jest uprawniona do korzystania z asystencji do czasu ważności tej decyzji, a decyzja jest wydawana maksymalnie na 5 lat, czyli tutaj patrząc w tych maksymalnych liczbach, to taka osoba prawie, że do 70 roku życia będzie mogła z tej ustawowej asystencji korzystać. My oczywiście w ministerstwie dostrzegamy tą potrzebę tego wsparcia osób z niepełnosprawnościami w wieku powyżej 70 lat. Jednak też musimy pamiętać o kosztach, które za czymś takim idą, ale też o tym, że ten system nie powinien bazować tylko na jednym elemencie ustawy o asystencji. To jest bardzo ważny element, fundamentalny w moim odczuciu, ale nie jedyny. Są inne instrumenty, inne mechanizmy, które również powinny wspierać osoby z niepełnosprawnościami. Jeszcze tutaj warto też dodać, że nie ma kraju, który w sposób pełny realizuje dostarczenie usług asystencji osobistnej dla osób, których niepełnosprawność powstała po 65 roku życia. Więc to, co tutaj jest w tym naszym projekcie, nie jest oderwane od doświadczeń krajów zachodnich. Jeśli chodzi o asystentów, bo zwykliśmy myśleć o tej ustawie z tej perspektywy osób z niepełnosprawnościami, ale także warto wspomnieć o tej perspektywie asystentów, czyli osób, które będą świadczyć tą usługę. Ja się zgadzam, że to jest bardzo ważny zawód i że tutaj ten obszar również musi być zagospodarowany. My oczywiście o tym pamiętaliśmy i ze względu na potrzebę elastyczności w tym zawodzie zastosowaliśmy w ustawie umowy cywilno-prawne, ale dodatkowo jest tam ochrona. Są odpowiedzialne składki na ubezpieczenie chorobowe, wypoczynkowe. Także wszystkie te kwoty, które pozwalają osobom czuć się po prostu bezpiecznie. To nie jest umowa o pracę, sensu stricte, żeby tutaj właśnie o tej elastyczności nie zapominać, ale tak na pewno te najważniejsze elementy potrzebne człowiekowi, aby mógł realizować się jako asystent, są zapewnione. Oczywiście asystenci będą otrzymywać na koszt Państwa szkolenia dokształcające, specjalistyczne, w szczególności pod kątem osób, które będą świadczyć tę usługę dla osób potrzebujących wsparcia specjalistycznego, opiekuńczego czy pielgracyjnego i okołomedycznych. To myślę, że...