Sejm RP przedstawia projekty o rynku pracy i zatrudnieniu cudzoziemców

Przystępujemy do rozpatrzenia punktów 10 i 11 porządku dziennego. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, druk nr 948. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, druk nr 949. Proszę panią minister rodziny, pracy i polityki społecznej panią Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk, a w drugiej kolejności podsekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pana Sebastiana Gajewskiego o przedstawienie uzasadnienia projektu. Bardzo proszę panią minister. Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Mam dziś zaszczyt przedstawić dwa rządowe projekty ustaw. Projekt ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz projekt ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obu tym projektom przyświeca wspólny cel. Bezpieczna przyszłość polskiej pracy. Na bezpieczeństwo to składa się stabilna sytuacja pracowników, nowoczesne formy wsparcia pracodawców, skuteczna pomoc w poszukiwaniu zatrudnienia zarówno dla osób bezrobotnych, jak i tych dążących do zmiany miejsca pracy czy uzupełnienia kwalifikacji. Przyszłość pracy i polskiego rynku pracy to także wyzwania. Rozwój nowych technologii, w szczególności sztucznej inteligencji i technologii cyfrowych, zmiany kulturowej i stylu życia, przemiany demograficzne skutkujące coraz większą liczbą osób starszych w społeczeństwie. Osób, których potencjał będzie bezcenny, ale jego zagospodarowanie zależne będzie od możliwości sprostania przez rynek pracy potrzebom pracowników w starszym wieku. Polska jest tych wyzwań świadoma. Świadomy jest ich rząd. Świadomy jest ich Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Dlatego właśnie w ramach trwającej polskiej prezydencji w Unii Europejskiej wskazujemy na przyszłość pracy i nowoczesny rynek pracy, jako na kluczowe aspekty bezpieczeństwa Europy. Oba omawiane dziś projekty ustaw odpowiadają na główne wyzwania stojące przed polskim rynkiem pracy. Oba, choć w różnym zakresie, w sposób kompleksowy będą regulować rynek pracy i zapewniać bezpieczeństwo pracowników, pracodawców i wspierać bezpieczeństwo państwa. Pierwszy projekt dotyczy rynku pracy i służb zatrudnienia. Prawo to ma zastąpić ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która to ustawa była tworzona ponad 20 lat temu i w ciągu tych lat była nowelizowana już ponad 200 razy. Przez te dwie dekady polski rynek pracy zmienił się nie do poznania. Kiedy obowiązująca dziś ustawa wchodziła w życie, bezrobocie oscylowało po okolicach 20%, a osób bez pracy było ponad 3 miliony. Dziś wskaźnik bezrobocia wynosi 5,1% i jest niemal najniższy wśród państw członkowskich Unii Europejskiej. A liczba osób bez pracy spadła do poziomu około 780 tysięcy. Jak widać jesteśmy dziś w zupełnie innej rzeczywistości, a założenia, na których opierała się ustawa z 2004 roku są już po prostu nieaktualne. Znaczne zmniejszenie się bezrobocia w ostatnich latach oraz zwiążące się z tym wyzwania sprawiły, że przepisy tej ustawy przestały przystawać do społeczno-gospodarczej rzeczywistości. Pojawiły się za to nowe wyzwania, za którymi państwo po prostu do tej pory nie nadążało. Nowy projekt wprowadza rozwiązania odpowiadające na te nowe i bieżące zadania rynku pracy, na aktualne potrzeby osób bezrobotnych, osób poszukujących pracy oraz pracodawców. Pozwala urzędom pracy lepiej przygotować się na wyzwania związane z koniecznością dostosowywania rynku pracy do zielonej, cyfrowej i srebrnej, czyli demograficznej transformacji. Urzędy pracy, kojarzone do tej pory głównie z problemem bezrobocia, ta ustawa przenosi w XXI wiek. Od lat mówi się w różnych gremiach o potrzebie zwiększenia efektywności urzędów pracy, o nowych rozwiązaniach, ale przede wszystkim o skróceniu czasu poszukiwania pracy. Rozwój technologii powoduje, że powstają nowe zawody, a pracownicy muszą nabywać nowych umiejętności, konkurując często z algorytmami, automatami. Wciąż niezagospodarowany jest potencjał aktywnych i chcących pracować seniorów czy osób z niepełnosprawnościami. Urzędy pracy mogą i muszą odegrać w procesie poszukiwania zatrudnienia kluczową rolę poprzez realizację aktywnej polityki rynku pracy. Ważnym zadaniem pozostanie realizacja programów aktywizujących zawodowo osoby bezrobotne oraz programów wsparcia dla przedsiębiorców pozwalających na utrzymanie miejsc pracy. Chcemy wręcz zwiększyć zaufanie do urzędów pracy i poczucie bezpieczeństwa osób, które pracy poszukują, i osób bezrobotnych. Stawiamy także na wzrost satysfakcji pracodawców we współpracy z urzędami pracy, dzięki kierowaniu do nich osób zmotowowanych do podjęcia pracy. Drugi z kolei z omawianych dziś projektów ustaw dotyczy warunków dopuszczalności pracy cudzoziemców na terenie Rzeczypospolitej. Jej podstawowy cel to także zapewnienie bezpieczeństwa. Po pierwsze bezpieczeństwa polskim pracownikom, tak aby nie musieli oni obawiać się utraty zatrudnienia i nieuczciwej konkurencji. Po drugie pracownikom przybywającym do Polski spoza jej granic, tak aby uchronić ich przed naruszeniem ich praw. Po trzecie przedsiębiorcom, którzy szczególnie w warunkach niskiego bezrobocia mierzą się z niedoborami pracowników i potrzebują jasnych, przyjaznych i przejrzystych zasad możliwości korzystania z kadr z zagranicy. Obecne prawo regulujące te kwestie należy pilnie uporządkować i urealnić. Tak, aby niemożliwe do powtórzenia były bulwersujące nadużycia związane z legalizowaniem pobytu pracowników z zagranicy w Polsce podczas rządów naszych poprzedników. Wizy wówczas były rozdawane nielegalnie, masowo, bez zachowania odpowiednich procedur i z narażeniem bezpieczeństwa Polski oraz wszystkich państw strefy Schengen. Wszystko wskazuje także na to, że polskie wizy można było dostać za łapówkę, a proceder ten trwał przez lata. Tych, którzy do tego dopuścili należy pociągnąć do odpowiedzialności, to jest oczywiste. Ale oprócz tego potrzebne są także zmiany systemowe uniemożliwiające podobne nadużycia w przyszłości. Nasza ustawa to przywrócenie elementarnego bezpieczeństwa i kontroli. Nowe przepisy pozwolą na ograniczenie wyłudzeń zezwoleń na pracę w celu wjazdu na terytorium strefy Schengen. Tym bardziej w efektywny sposób będą zapewniać bezpieczeństwo w Polsce. Ustawa wprowadza skuteczne narzędzia do walki z nieuczciwym procederem uzyskiwania i wykorzystywania polskich dokumentów legalizujących pracę cudzoziemców. Procedury mają być dostępne tylko i wyłącznie dla osób, które chcą realnie podjąć pracę w Polsce, a nie w jakichkolwiek innych celach. Praca cudzoziemców łączy się z pewnymi wyzwaniami, naprzeciw którym wychodzi procedowany dziś projekt. Ta sytuacja wymaga wprowadzenia jasnych zasad zatrudniania cudzoziemców w sposób przemyślany i zrównoważony. Projekt ustawy odpowiada na te potrzeby, proponując rozwiązania, które mają na celu usprawnić procedury związane z zatrudnianiem cudzoziemców. Jednocześnie zapewniamy, że ten proces nie będzie zagrażał interesem polskich pracowników. Wszystkim pracownikom w naszym kraju należą się te same prawa, a my chcemy i będziemy je chronić. Nie może być tak, że nieuczciwi pracodawcy wykorzystują obecność pracowników z zagranicy do nielegalnego zaniżania poziomu wynagrodzeń czy warunków pracy i nieuczciwej konkurencji z przestrzegającymi prawa przedsiębiorcami. Nowe przepisy mają na celu także przeciwdziałanie tworzenia się równoległego rynku pracy dla cudzoziemców, takiego w najcięższych i najgorzej płatnych sektorach polskiej gospodarki. Regulacje ograniczą nadużycia towarzyszące zatrudnianiu cudzoziemców, takie jak zaniżanie wynagrodzeń czy wyzysk, które często odbijają się negatywnie nie tylko na zagranicznych pracownikach, ale też wypychają polskich pracowników z rynku pracy. Nie ma zgody na wyzysk, nie ma zgody na wypychanie ludzi do szarej strefy. Zła praca nie może wypierać dobrej pracy. Prawo musi chronić wszystkich uczciwie pracujących, zarówno cudzoziemców jak i Polaków, a także ich uczciwych pracodawców. Ma chronić polski rynek pracy przed szarą strefą, dumpingiem płacowym i obniżaniem standardów, wyzyskiem i nieuczciwą konkurencją. Podsumowując, przed nami debata nad niezwykle istotnymi dla polskiego rynku pracy projektami. Debata o przyszłości pracy w Polsce. Przyszłości, która może, a dzięki między innymi tym projektom ustaw, będzie dobra, świetlana i przede wszystkim bezpieczna. Dziękuję. Dziękuję. Bardzo dziękuję. Zanim poprosimy pana ministra, to szanowni państwo, na zaproszenie pana posła Krzysztofa Chabury przybyli jego koledzy, absolwenci Wydziału Budownictwa i Architektury Polityki Łódzkiej, rocznik 1980. Witamy bardzo serdecznie i prosimy teraz o kontynuowanie wystąpienia pana ministra Sebastiana Gajewskiego. Bardzo dziękuję panie marszałku, panie posłanki i panowie posłowie. Wysoka Izba rozpatruje teraz w pierwszym czytaniu dwa projekty ustaw. Projekt ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz projekt ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Te dwa masywne, liczące razem ponad 600 artykułów projekty ustaw zastąpią uchwaloną ponad 20 lat temu i wielokrotnie nowelizowaną ustawą o promocji zatrudnienia i instrumentach rynku pracy. Ustawę powstało w innych realiach rynku pracy, gdy największym jego problemem było wysokie, strukturalne, bezrobocie, a perspektywa przybywania cudzoziemców do Polski w celu poszukiwania pracy wydawała się oryginalną abstrakcją, a nie wyzwaniem codzienności. Te dwa projekty ustaw porządkują skomplikowaną materię legislacyjną, czynią ją bardziej przejrzystą, stanowią realizację kamieni milowych zapisanych w Krajowym Planie Odbudowy, wreszcie wykonują postanowienia strategii migracyjnej, odzyskać kontrolę, zapewnić bezpieczeństwo. Można więc widzieć w tych projektach porządkowanie, aktualizację i dostosowanie regulacji rynku pracy i aktywności państwa w tym obszarze do potrzeb trzeciego dziesięciolecia XXI wieku. Można jednak patrzeć na nie także w nieco inny, szerszy sposób. Oba projekty ustaw to odpowiedź na kluczowe wyzwania, z którymi boryka się polski rynek pracy, polscy pracodawcy i polscy pracownicy w 2025 roku i kolejnych latach. Szczęśliwie do tych wyzwań nie należy dzisiaj bezrobocie, bo bezrobocie rejestrowane w ciągu ostatnich dwóch lat oscylowało na poziomie około 800 tysięcy osób, czyli około 5%. Bezrobocie w Polsce istnieje, ale staje się bezrobociem naturalnym, czyli takim, które jest obecne w każdej, nawet najlepiej radzącej sobie gospodarce. Kluczowym wyzwaniem dla polskiego rynku pracy Anno Domini 2025 jest brak rąk do pracy. Polskie społeczeństwo się starzeje, a gospodarka staje się coraz bardziej zaawansowana. Mamy więc mniejsze zasoby pracowników, a jednocześnie potrzebujemy osób o coraz wyższych kwalifikacjach. Niedobory występują w branży budowlanej, edukacyjnej, medyczno-opiekuńczej, finansowo-prawnej, elektroenergetycznej, przetwórstwie przemysłowym czy transporcie, logistyce i spedycji. Brakuje wykwalifikowanych pracowników fizycznych, operatorów maszyn w przemyśle, kierowców czy lekarzy i pielęgniarek. Odpowiedzią na deficyt pracowników i zapotrzebowanie na nich w coraz większej liczbie branż, zawodów i regionów nie mogą być wyłącznie migracje zarobkowe, w szczególności gdy przybierają jak zarządów Prawa i Sprawiedliwości niekontrolowane rozmiary. Tu warto przypomnieć, że przykładowo w 2021 roku wydano blisko 2,6 mln dokumentów legalizujących pracę cudzoziemców w Polsce. Pytanie, ile z tych osób rzeczywiście podjęło pracę w naszym kraju, miało taki zamiar i było naprawdę potrzebnych naszemu rynkowi pracy. W porządkowaniu tych spraw służy przede wszystkim projekt ustawy o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polski. Rząd oboma rozpatrywanymi teraz przez Wysoką Izbę Projektami Ustaw przedstawia inną odpowiedź na deficyt pracowników. To aktywizacja zawodowa grup, które z różnych powodów podejmują rzadziej pracę lub mniej chętnie jej poszukują. To aktywizacja starszych pracowników, tych jeszcze przed osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego. To wspieranie pracowników, którzy mimo osiągnięcia wieku emerytalnego chcą na zasadzie dobrowolności, bo nie mówimy o żadnych zmianach w wieku emerytalnym, dalej podejmować pracę. Wreszcie wsparcie tych, którzy długotrwale pozostają bez pracy, a ich motywacja do jej podejmowania i umiejętności jej poszukiwania są słabsze. Aktywność zawodowa Polek i Polaków rośnie z roku na rok i odpowiada co do zasady średniej w Unii Europejskiej. Potrzebujemy jednak tej aktywności więcej, bo polska gospodarka radzi sobie świetnie i potrzebuje rąk do pracy. Także tych, które są starsze i bardziej doświadczone. W projekcie ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wprowadzamy rozwiązania dedykowane dla osób w wieku emerytalnym, które dzięki proponowanym zmianom będą mogły zarejestrować się jako poszukujące pracy i korzystać ze wsparcia urzędów pracy. Ustawa wprowadza możliwość uzyskania przez przedsiębiorcę dofinansowania na zatrudnienie osoby, która osiągnęła wiek emerytalny i zarejestrowała się w Urzędzie Pracy jako poszukujący pracy. Dofinansowanie to maksymalnie 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie. To duża zachęta dla pracodawców do zatrudniania starszych, bardziej doświadczonych pracowników. Grupą, na której aktywności zawodowej szczególnie nam zależy są osoby powyżej 50 roku życia. Z reguły one poszukują pracy dłużej i mierzą się z ryzykiem długotrwałego bezrobocia. Zgodnie z projektem ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia bezrobotni powyżej 50 roku życia będą mieli pierwszeństwo w korzystaniu z pomocy przewidzianej w ustawie. Dodatkowo w projekcie ustawy znalazły się formy pomocy kierowane wyłącznie do tej grupy, jak dofinansowanie wynagrodzenia za zatrudnienie bezrobotnego w wieku 50+. Zgodnie z projektem starosta będzie mógł dofinansować zatrudnienie takiego bezrobotnego przez nawet 12 miesięcy w kwocie wynoszącej nawet połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie. Starsi poszukujący pracy będą mogli także skorzystać z rozwiązań, które do tej pory były zarezerwowane dla osób młodszych, wchodzących dopiero na rynek pracy, jak bon na zasiedlenie. Od wielu lat utrzymuje się wysoki odsetek długotrwale bezrobotnych. W końcu 2024 roku było ich ponad 370 tysięcy, czyli prawie połowa zarejestrowanych w urzędach pracy. Chcemy im zaoferować kompleksowe wsparcie, tak aby osoby te mogły trwale powrócić na rynek pracy. Dlatego w projekcie wprowadzamy m.in. porozumienie o współpracy między Urzędem Pracy a Ośrodkiem Pomocy Społecznej, mające na celu zaplanowanie i realizację działań kierowanych do wspólnego klienta, Pomocy Społecznej i Urzędu Pracy. Przewidujemy także zlecania działań w zakresie reintegracji społecznej dla tej grupy. Dla tych osób przygotowaliśmy także pakiet aktywizacyjny. W ramach tego pakietu Urząd może skierować bezrobotnego, który wymaga kompleksowego wsparcia do udziału w kilku formach pomocy. Np. najpierw bezrobotny zostanie skierowany na szkolenie, aby uzyskać kwalifikacje zawodowe, następnie na staż, aby zdobyć doświadczenie i w rezultacie otrzyma pierwsze zatrudnienie przy pracach interwencyjnych. Aktywizacja to nasz priorytet i odpowiedź na brak rąk do pracy. Emigracje zarobkowe. One za sprawą ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej staną się takie, jak powinny być. Bezpieczne, to znaczy będą uzupełniać polski rynek pracy wtedy, gdy w danym miejscu będzie to potrzebne. Z tego powodu wprowadzamy chociażby instytucje listy zawodów, w których nie będą wydawane zezwolenie na pracę w danym powiecie. Migracje te staną się także wolne od nadużyć. Także tych, które uderzają w samych migrantów. Stąd uszczelniamy rynek agencji zatrudnienia, poszerzamy katalog przesłanek odmowy wydania zezwolenia na pracę, czy podwyższamy kary za nielegalną pracę. Rozwiązania, które przedstawiłem nie wyczerpują regulacji obu procedowanych ustaw, ale pokazują zasadnicze cele, które przyświecały nam w pracach nad nimi w rządzie. O szczegółach i innych rozwiązaniach będziemy rozmawiać dzisiaj w trakcie dyskusji oraz podczas pracy w komisjach. Ja, pani minister, nasi współpracownicy, jak zwykle jesteśmy do dyspozycji. Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję. Sejm ustalił, że w łącznej dyskusji nad tymi punktami porządku dziennego wysłucha 10-minutowych oświadczeń w imieniu klubów i 5-minutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję. Jako pierwsza głos zabierze pani poseł Urszula Rusecka, która przedstawi stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Panie Marszałku, Panie Minister, Panie Ministrze, Wysoka Izbo. Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość do projektu ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, druk nr 948 oraz projektu ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, druk nr 949. Ustawy te mają zastąpić obowiązującą obecnie ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i proponowaną wcześniej ustawę o zatrudnieniu cudzoziemców. Propozycje rozwiązań zawartych w obu projektach uległy zmianie od czasu ich pierwotnych publikacji. Projekt wypełnia założenia Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększanie Odporności, stanowi realizację jednego z kamieni milowych dla reformy efektywne instytucje na rzecz rynku pracy. Zasadniczym zadaniem w tym zakresie jest zwiększenie potencjału instytucji rynku pracy, w tym publicznych służb zatrudnienia na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym. Nowa ustawa ma uporządkować przepisy, przystosowując je jednocześnie do rozwijającego się i zmieniającego się rynku pracy. Ma odpowiadać na aktualne potrzeby zarówno osób szukających pracy, jak i pracodawców. Najważniejszymi zmianami, które wprowadza nowa ustawa to poszerzenie dostępu do Krajowego Funduszu Szkoleniowego dla przedsiębiorców, samozatrudnionych, osób objętych zwalnianiem monitorowanym i również osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilno-prawnych. Przypomnę, że obecnie to tylko było możliwe dla osób zatrudnionych na podstawie kodeksu pracy. Kolejne to wdrożenie nowego systemu teleinformatycznego, który ma umożliwić osobom poszukującym pracy zakładanie kont, automatyczne otrzymywanie informacji o nowych ofertach pracy. Zniesienie powiązania osoby bezrobotnej z Urzędem Pracy właściwym ze względu na miejsce zameldowania. Zgłoszenie oferty pracy przez pracodawcę ma być uproszczone. Pracodawcy z sektora publicznego będą zobowiązani do zamieszczania ofert pracy w bazie rządowej prowadzonej przez właściwe ministerstwo. Wprowadzenie nowych instrumentów aktywizujących seniorów. Seniorzy będą mogli korzystać, mówił zresztą o tym pan minister przed momentem, ze szkoleń finansowanych przez Urzędy Pracy, a przedsiębiorcy będą mogli otrzymywać dofinansowanie zatrudnienia osób w wieku emerytalnym. Pierwszeństwo w uzyskaniu wsparcia z Urzędów Pracy będzie przysługiwało bezrobotnym osobom z niepełnosprawnościami, członkom rodzin wielodzietnych posiadających kartę dużej rodziny. Projekt ustawy przewiduje także zwiększenie wsparcia dla długotrwale bezrobotnych korzystających ze świadczeń pomocy społecznej. Aktywizację osób biernych zawodowo. Osoby te będą mogły skorzystać z pomocy doradcy zawodowego w kwestiach m.in. zmiany kwalifikacji, określenie predyspozycji zawodowych. Prowadzony zostanie tzw. pakiet aktywizacyjny umożliwiający łączenie kilku form pomocy dla jednego bezrobotnego. Prowadzony zostanie program Staż Plus, polegający na ułatwianiu nabywania nie tylko umiejętności, ale także kwalifikacji zawodowych premiowanych wypłatą dodatków dla stypendium dla stażysty i premię dla pracodawcy. Projekt przewiduje również nowe zasady wsparcia dla osób do 30 roku życia, polegające na przeprowadzeniu oceny umiejętności cyfrowych, a w każdym powiatowym urzędzie pracy wyznaczony zostanie doradca ds. młodych. Również skorzystają na zapisach projektów tej ustawy rolnicy, którzy posiadają gospodarstwa powyżej 2 ha przeliczeniowych, a nie mających stałych dochodów będą mogli ubiegać się o status osoby bezrobotnej. Podwyższony do 18 roku życia zostanie wiek dziecka niepełnosprawnego, którego koszty opieki starosta będzie mógł zrefundować bezrobotnemu. Jak już zauważyłam na wstępie mojej wypowiedzi, rządowy projekt ustawy różni się od projektu, który był konsultowany z przedstawicielami organizacji samorządowych w ramach Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, partnerami społecznymi. Wprowadzono m.in. istotną zmianę dotyczącą dodatku motywacyjnego. Nie będą go mogli otrzymywać m.in. pracownicy zajmujący się egzekwowaniem nienależnie pobranych świadczeń i należności z Funduszu Pracy. Osoby przeprowadzające kontrolę w zakresie prawidłowości realizacji form pomocy określonych w ustawie. 3 osoby, bez których Urząd Pracy nie jest w stanie realizować swoich zadań, takich jak obsługa finansowa, prawna, informatyczna, pracownicy realizujący zamówienia publiczne. Rząd po raz kolejny dzieli pracowników. Działa demotywująco i utrudnia dyrektorom jednostek zarządzanie zasobami ludzkimi. Prawo i Sprawiedliwość będzie w tym zakresie składać odpowiednią poprawkę. Obecnie sytuacja na rynku pracy w Polsce jest stabilna. Dane, przytoczyła je pani minister, wskazują, że bezrobocie w 2024 roku było niskie, a Polska pozostaje w czołówce krajów Unii Europejskiej o najniższej stopie bezrobocia. Ale ta sytuacja może bardzo szybko się zmienić, ponieważ po objęciu rządu przez koalicję 13 grudnia nieustannie słyszymy o zamykanych zakładach pracy i zwalnianiu tysięcy pracowników. W 2024 roku z gospodarczej mapy Polski zniktały całe fabryki, zakłady międzynarodowych firm i rodzinne przedsiębiorstwa z tradycją sięgającej nawet XIX wieku. Żeby nie być głosłownym, to powiem. Chociażby zwolnienia w PKP Cargo 4 tysiące osób, Poczta Polska 8 tysięcy osób, fabryka Scania Productions straciło pracę 800 osób, po 10-60 latach upadły zakłady porcelany stołowej Karolinka w Jaworzynie Śląskiej, Huta Liberty w Częstochowie, zakłady Mesko, Rafako. Przypomnę pani poseł, że kiedy obejmowaliśmy władzę w roku 2015, to bezrobocie było na poziomie prawie 10%, 9,5. I przez okres waszych rządów ośmioletnich, wcześniejszych, to grupa prawie między 2 miliony a 1,5 miliona osób bezrobotnych. I doprowadzacie do tego, już stopniowo przypomnę, że rządzicie już ponad rok, do takiej sytuacji, z jaką spotkaliśmy się obejmując rządy. A nasze rządy niestety były bardzo skuteczne. Przypomnę, że ostatnia kadencja to pandemia i rosyjska agresja na Ukrainę. To okoliczności dotąd niespotykane. Wy byście się z powodzią nie poradziliście sobie, a co dopiero z takimi sytuacjami jak agresja Rosji na Ukrainę, czy pandemia. I wtedy rynek pracy naprawdę musiał się zmierzyć z ogromnymi wyzwaniami. Daliśmy radę, pomagaliśmy przedsiębiorcom. Przypomnę, że przeznaczyliśmy dla przedsiębiorców i na ratowanie miejsc pracy prawie 220 miliardów. 5 milionów miejsc pracy dzięki temu zostało uratowanych. Dlatego możecie teraz pokazywać jeszcze dane o dobrym rynku pracy i niskim bezrobociu. Będziemy kontynuować jako Prawo i Sprawiedliwość pracę nad obydwoma projektami, bo jeszcze drugi projekt ustawy z druku nr 949 o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. To są dwa duże obszerne projekty, które wymagają szczegółowych uzgodnień i prac w komisjach. Prawo i Sprawiedliwość rekomenduje, aby projekty te przeprocedować i pracować nad nimi w komisjach. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Głos zabierze pani poseł Joanna Frydrych, która przedstawi stanowisko Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska. Bardzo dziękuję panie marszałku, szanowna pani ministro, wysoka izbo. Dziś mam zaszczyt zabrać głos w imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska w sprawie projektu ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz projektu ustawy o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obydwa projekty ustaw mają kluczowe znaczenie dla przyszłości polskiego rynku pracy oraz dla zapewnienia sprawiedliwych i bezpiecznych warunków zatrudnienia zarówno dla polskich pracowników jak i dla cudzoziemców. W obliczu dynamicznie zmieniających się realiów gospodarczych oraz rosnącej liczby zagranicznych pracowników w Polsce konieczne jest wprowadzenie przepisów, które będą odpowiadały na aktualne wyzwania i potrzeby rynku pracy. Nasz klub parlamentarny z pełnym zaangażowaniem popiera inicjatywy mające na celu poprawę efektywności postępowania administracyjnych, zwiększanie ochrony pracowników oraz integrację cudzoziemców w polskim społeczeństwie. Wierzymy, że proponowane zmiany przyczynią się do stworzenia bardziej transparentnego, uczciwego i bezpiecznego rynku pracy, który będzie sprzyjał rozwojowi gospodarczemu naszemu kraju. Szanowni Państwo, wejście w życie ustawy o rynku pracy i służbach to ważny krok w kierunku realizacji kamienia milowego numer A51G. Urząd Pracy powinien stać się instytucją, która łączy w sobie nowoczesność, przyjazną atmosferę oraz wszechstronną pomoc dla swoich klientów. W dzisiejszym świecie, gdzie rynek pracy dynamicznie się zmienia, niezwykle istotne jest, aby instytucje te dostosowały swoje działania do potrzeb osób poszukujących zatrudnienia oraz pracodawców. Celem projektu ustawy jest zwiększenie poziomu zatrudnienia w Polsce. W obliczu dynamicznych zmian strukturalnych, które są wynikiem postępu technologicznego, cyfryzacji, transformacji energetycznej oraz procesów demograficznych, niezbędne jest dostosowanie potencjału kadrowego do potrzeb gospodarki. Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy to dokument, który przez ostatnie 20 lat przeszedł liczne nowelizacje. Jednak jego założenia stały się w wielu aspektach nieaktualne. Rozwijający się rynek pracy wymusza na nas konieczność opracowania nowych regulacji, które będą odpowiadać obecnym potrzebom osób poszukujących pracy, bezrobotnym oraz przedsiębiorcom. Projekt ten stanowi kompleksową modernizację instytucji rynku pracy, mającą na celu udoskonalenie funkcjonowanie publicznych służb zatrudnienia oraz form aktywizacji zawodowej, a także podnoszenie umiejętności kadr gospodarki. Forma ta wpisuje się w szeroką strategię modernizacji polskiego rynku pracy i realizacji Krajowego Planu Odbudowy. Jednym z kluczowych elementów proponowanej ustawy jest zmiana priorytetów działania publicznych służb zatrudnienia które mają być bardziej nastawione na rynek klienta i potrzeby przedsiębiorców. W praktyce oznacza to aktywizację osób biernych zawodowo oraz rolników pragnących się przekwalifikować. Dotychczas rolnicy posiadający powyżej 2 ha przeliczeniowych nie mogli uzyskać statusu osoby bezrobotnej. Nowe przepisy pozwolą im rejestrować się w urzędach pracy i korzystać z aktywnych form wsparcia takich jak szkolenia czy dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Jest to krok w stronę likwidacji wykluczenia zawodowego osób, które dotychczas nie mogły liczyć na pomoc ze strony państwa. Kolejnym istotnym aspektem jest zwiększenie wsparcia dla pracodawców poprzez zmniejszenie biurokracji i obowiązków sprawozdawczych. Obecnie pracodawcy zgłaszający oferty pracy muszą przechodzić przez długotrwałe procedury, co zniechęca ich do współpracy z urzędami pracy. Nowe przepisy mają uprościć te procedury i dostosować system do wymogów cyfrowych. Co więcej, wprowadza się obowiązek opublikowania ofert pracy w rządowej bazie, co zapewni równe szanse w dostępie do informacji o zatrudnieniu. Projekt ustawy przewiduje również ułatwienie dostępu do Krajowego Funduszu Szkoleniowego dla osób prowadzących jednoosobowe firmy oraz pracujących na podstawie umów cywilnoprawnych. Dotychczas z Krajowego Funduszu Szkoleniowego mogli korzystać jedynie pracownicy zatrudnieni na podstawie kodeksu pracy. To rozwiązanie przyczyni się do podnoszenia kwalifikacji zawodowych szerszej grupy pracowników, co jest niezwykle istotne w kontekście dynamicznie zmieniającego się rynku pracy i wymagań nowych technologii. Rządowa propozycja obejmuje także modernizację systemu teleinformatycznego, co umożliwi osobom szukającym pracy zakładanie kont i uzyskiwanie pomocy urzędów pracy online. Nowy system będzie automatycznie wysyłać informacje o ofertach pracy dopasowanych do kwalifikacji danej osoby, co zwiększy efektywność poszukiwania zatrudnienia. Wprowadzenie e-usług do rynku pracy to krok...