Andrzej Duda gratuluje prezydentowi Litwy i mówi o bezpieczeństwie

Szanowni Państwo, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prezydent Republiki Litewskiej. Uprzejmie proszę o zabranie głosu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Pana Andrzeja Dudę. Szanowni Państwo, Panie i Panowie Ministrowie, Szanowni Panowie Ambasadorzy, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo. Chcę wyrazić przede wszystkim ogromną radość, że Pan Prezydent Gitana z Nauseda po ponownym wyborze na Urząd Prezydenta Litwy pierwszą swoją zagraniczną oficjalną wizytę odbywa w naszym kraju w Polsce. Tak jak pięć lat temu, kiedy Pan Prezydent po raz pierwszy wygrał wybory prezydenckie na Litwie, też wtedy jego pierwsza podróż była właśnie do Polski. Odwiedził nas w połowie lipca, teraz pierwsza podróż do Polski wraz z początkiem, jak to mówimy, nowego sezonu politycznego, bo rzeczywiście ten początek września to umownie przyjmujemy, że to jest zawsze co roku początek sezonu politycznego po okresie wakacji i cieszymy się, że możemy dzisiaj powitać z tą oficjalną wizytą w Polsce, w Warszawie, że Pan Prezydent jest dzisiaj z nami i że jesteśmy tymi pierwszymi, którzy u siebie mogą pogratulować Panu Prezydentowi tego wspaniałego zwycięstwa wyborczego na Litwie i niezwykłego poparcia, jakie Pan Prezydent otrzymał od obywateli, tym samym potwierdzające, z jaką aprobatą społeczną cieszy się sposób, w jaki Pan Prezydent wykonywał swój mandat prezydencki przez okres pierwszej kadencji. Ja osobiście mogę ze swojej strony powiedzieć, że bardzo się cieszę z tego, że śmiało mogę powiedzieć, że mój przyjaciel, Pan Prezydent Gita Naznauseda będzie prezydentem Litwy dalej i ja jeszcze przez rok, kiedy pełnię Urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, będę mógł razem z Panem Prezydentem realizować po pierwsze budowanie polsko-litewskiej przyjaźni jak najlepszej relacji pomiędzy naszymi krajami i naszymi narodami sąsiedzkimi, związanymi ze sobą tak wieloma ważnymi faktami i wielkimi dokonaniami wspólnej historii, a po drugie, że będziemy mogli budować w jak największym stopniu tą bazę bezpieczeństwa dla naszych krajów i dla naszych narodów w trudnych czasach, w jakich przychodzi nam pełnić Urzędy Prezydenckie, w trudnych czasach, w jakich przychodzi nam dzisiaj tutaj funkcjonować i w naszej części Europy i na wschodniej flance NATO, ale także i z wielkim właśnie poczuciem odpowiedzialności za to, by zapewnić bezpieczeństwo nie tylko tu i teraz, w tym momencie naszym współobywatelom, naszym państwom, ale także i zapewnić bezpieczeństwo kolejnym pokoleniom młodych Polaków, kolejnym pokoleniom młodych Litwinów, kolejnym pokoleniom młodych ludzi żyjących w naszej części Europy. Chcemy, żeby mogli się spokojnie rozwijać i chcemy, żeby nasze kraje mogły rosnąć w siłę. O tym też mówiliśmy przed chwilą w czasie spotkania z Panem Prezydentem, o tych właśnie zagadnieniach najważniejszych w naszej współpracy. Ja relacjonowałem Panu Prezydentowi moją ostatnią wizytę w Kijowie w związku z rocznicą niepodległości Ukrainy. Moje spotkania z prezydentem Wołodymyrem Zeleńskim, z którym razem na przestrzeni ostatnich ponad dwóch lat spotykaliśmy się wielokrotnie, budując także i umacniając Ukrainę w jej wielkim zadaniu obrony przed rosyjską agresją jako sąsiedzi. Mówiłem też Panu Prezydentowi, rozmawialiśmy na temat inwestycji infrastrukturalnych, które są realizowane pomiędzy naszymi krajami, także bardzo ważnymi dla bezpieczeństwa, również i dla obronności, bo kiedy mówimy o Via Carpatii, czy Via Baltice, czy Rail Baltice, to mówimy również o kwestiach związanych, no oczywiście z bieżącym podróżowaniem, zarówno drogami, jak i liniami kolejowymi. Mówimy o przewozie towarów, ale również mówimy o kwestiach związanych ze strategicznymi zadaniami militarnymi, o przemieszczaniu wojsk, jeżeli to będzie potrzebne i o tym, żeby te możliwości były jak najlepsze i jak największe. Tu w Polsce został nam praktycznie ostatni kawałek drogi, którą musimy wybudować, żeby połączyć drogą ekspresową, nowoczesnym połączeniem dla komunikacji samochodowej Warszawę z granicą polsko-litewską. Mamy nadzieję, że ta inwestycja w tym roku będzie koło Łomży ukończona i droga będzie w 100% gotowa, więc będzie można od Warszawy cały czas komfortowo i bezpiecznie drogą o wysokich parametrach dojechać do granicy litewskiej, co w oczywisty sposób ułatwi komunikację w tej naszej wspólnej przestrzeni transportowej i podróży. Proszę Państwa, mówiliśmy także o połączeniach energetycznych. Wiemy, że mamy interkonektor gazowy, ale cieszymy się perspektywą przejęcia przez Litwę już w całości terminala gazowego, który dzisiaj jest w Kłajpedzie, co wkrótce nastąpi. To też ważny element umacniania tej pewności bezpieczeństwa energetycznego w naszej części Europy, bo Polska korzysta. Także dostawy gazu do Polski również przychodzą poprzez gazoport litewski w Kłajpedzie. Mówiliśmy, proszę Państwa, również i o moście energetycznym, mówimy o energii elektrycznej, o synchronizacji Litwy z systemem Unii Europejskiej. Więc to są te wszystkie kwestie, gdzie inwestycje cały czas trwają, cały czas się toczą. Jutro będziemy razem z Panem Prezydentem w Lublinie. Dzisiaj jeszcze też Pan Prezydent będzie miał tutaj w Warszawie cały szereg spotkań politycznych. Jeszcze będziemy mieli też dzisiaj sposobności do rozmowy, ale mówiliśmy już w tej chwili o tych najważniejszych zagadnieniach związanych także z bezpieczeństwem, związanych z przyszłorocznym szczytem NATO i decyzjach, które w ramach tego szczytu NATO będą musiały być podejmowane. Mówiliśmy więc o bezpieczeństwie militarnym, o tych wszystkich zagadnieniach, które są dla nas najistotniejsze. Myślę także o sytuacji na granicy z Białorusią. Pamiętajmy, że Polska oczywiście ma granicę z Białorusią, na której niestety trwa ten atak hybrydowy realizowany przy wsparciu władz białoruskich. Ale to także jest problem Litwy, więc można powiedzieć, że jest to nasz wspólny problem. Razem odpowiadamy zastrzeżenie tej granicy będącej zarazem granicą Unii Europejskiej. To też jest problem, o którym mówimy i o którym jeszcze będziemy z Panem Prezydentem rozmawiali, bo ten problem przekłada się także na forum Unii Europejskiej. O tych zagadnieniach Pan Prezydent przede wszystkim będzie pewnie rozmawiał z innymi przywódcami w czasie zbliżających się Rad Europejskich. Kwestia w ogóle rozwiązania problemu migracyjnego w Europie nielegalnej migracji. To jest bardzo w tej chwili także i dla nas palący problem. Proszę Państwa, mówiliśmy też z Panem Prezydentem o sytuacji Polaków na Litwie. Mówiliśmy o obawach związanych tutaj po stronie polskiej z propozycjami rozwiązań ustawowych dotyczących mniejszości narodowej na Litwie. Przedstawiłem Panu Prezydentowi te problemy. Pan Prezydent będzie te kwestie monitorował i oczywiście jest to kwestia decyzji politycznych, które na Litwie będą podejmowane pewnie w ciągu najbliższych miesięcy. Szanowni Państwo, ale przede wszystkim jeszcze raz chcę podkreślić, bardzo się cieszymy z tej obecności Pana Prezydenta dzisiaj. Cieszę się z tego, że będę mógł jeszcze przez najbliższy rok wspólnie realizować ważne zadania, które do tej pory realizowaliśmy razem i we współpracy w ramach NATO, i we współpracy pomiędzy państwami bałtyckimi, w tym Litwą, a Polską, i w ramach Trójkąta Lubelskiego, i że także w ramach współpracy Trójmorza będę mógł tutaj jeszcze wspólnie z Panem Prezydentem prowadzić pracę. Zapowiedziałem Panu Prezydentowi już termin przyszłorocznego szczytu Trójmorza, który odbędzie się u nas w Polsce. To będzie koniec kwietnia 2025 roku, także już wstępne zaproszenie Panu Prezydentowi przekazałem, a w niedługim czasie spotkamy się w takiej specyficznej formule państwa bałtyckie i Polska w Nowym Jorku, bo mamy takie spotkanie co roku. W tym roku planujemy je na 25 września, kiedy będziemy uczestniczyli w Zgromadzeniu Ogólnym Organizacji Narodów Zjednoczonych. Zawsze tam mamy taką wspólną dyskusję przy lunchu i w tym roku też planujemy, że to spotkanie będzie, więc już niedługo w szerszym gronie także z naszymi kolegami spotkamy się i będziemy omawiali problemy, przede wszystkim rzecz jasna związane z bezpieczeństwem, rozwojem infrastruktury i współpracą tutaj w naszej części Europy. Panie Prezydencie, jeszcze raz bardzo serdecznie witam w Warszawie, jeszcze raz z całego serca gratuluję i dziękuję za tą spektakularną wizytę oficjalną w Rzeczypospolitej jako otwierającą Pana Prezydenta drugą kadencję w przestrzeni międzynarodowej. Dziękuję bardzo. Dziękuję Panie Prezydencie. Uprzejmie proszę o zabranie głosu Prezydenta Republiki Litewskiej, Pana Gita Nasa Nausada. Laba diena, Jūsų ekscelencija Lenkios prezydenta, milas draugia Andriu. Šiogu, šis susitikimas Varšavoje ypatingas, jis pažymė pradžią ir pasą mūsų vaikų darbų, kurios galėjome kartu atlikti per pastaruosios penkerius metus, bet svarbiausia, jis atspindė tikrai nuo širdžiamus labai jūsų dėtų draugystę. Draugystę, kuri yra patikrinta amžiams, ir, ko gero, čia atsitovinti ir matant štai šiuos puikius ženkos, kurios matau iš kairėtų, atsitovintamas tiek Lietuvos vytį, tiek Gediminos taupus. Aš pirmiausia prisimenu Liubino Uniją, kurios 455 metų sukurti, taip tik ir švenčiame. Švenčiame ir penkių šimtų dešimties metų, su tokį ir orkos mūsų, kuriame nugalėjome hordos ateinantys iš rytų. Taip kad, manau, šiame istorijos tašnėje mes galime pasiremti tuo galingu simbolismu, turime, ir kuris mūsų dienija, ir kuris leidžia mums jaustis ir psichologiškai, ir visomis kitomis prasnėmis stipriai, nes mūsų mes jie, kaip prieš daug šimtų metų, nieka ta pati atremti, grėsime su teina iš rytų, saugoti Europos Sąjungą, saugoti Europos Sąjungos vertybės, tai galime padaryti, kiek tiešmų dalykų kartų ir vartosčiai rūkais dėmas kitom atsirio. Ši kurių, aš šiandien kalbėjome labai daug atsirinkų projektų, kuriuos įgyvendinome projektų, kurie są realizowane bez šiūrėsiai metais, kai kurie jie jau vaikti gyvendinti iš atidarymo justelės perkirbtos, nekai kuriuos juos dar reikės įgyvendinti, iš įėje kėngės įž constitutioninkų!!!!!! Ši kurie jie į šiandienės reikės kontroletės kėršimės reikės kėršimės aje įž세jimės kontroletėje eurėje kėgį, kurie jie šiandienėje kėgį ... Umėra kėgės kėršimės šimės rūkųjų, kurie jie pėgįės tėrėsiai reikės priekyjome mes reikės labai nėra kėgį, baigįžėsiuos įžės šimėsio įėsio, Mniej niż było to zaplanowane. Mam nadzieję, że będzie to jedna z tych kwestii, którą faktycznie wspólnie będziemy poruszać na szczeble europejskim, ponieważ jesteśmy przekonani, że Rail Baltica jest nie tylko projektem, który pozwoli łatwiej poruszać się dla ludzi pomiędzy pomocą i południem, nie tylko łatwiej przewozić towary i różne inne rzeczy, ale jest również bardzo ważną kwestią mobilności wojskowej. Która zezwoli szybciej i sprawniej transportować technikę wojskową z jednego do drugiego portu. Projekt Rail Baltica jest realizowany bardzo dobrze. To jest sukces, to jest ta praca, z której się cieszymy. To ta praca, która nie skończy się okolo granicy litewsko-polskiej, ale przewidujemy, że już ostatnie elementy zostaną tu zrealizowane w roku 2025 i faktycznie będziemy mogli osiągać i podróżować między naszymi państwami szybciej. Pan prezydent zwrócił uwagę na kontekst ukraiński, na aspiracje Ukrainy wobec NATO. Moim zadaniem było również zwrócenie uwagi, że bardzo szybko poruszamy się do przodu odnośnie akcesji Ukrainy do Unii Europejskiej. Cieszy mi bardzo to, że na szczeby europejskie mogliśmy podjąć odpowiednie decyzje odnośnie początku negocjacji i statusu Ukrainy, jak również o zaproszeniu do procesu akcesyjnego 25 czerwca. Polska niedługo będzie przewodniczyła w Unii Europejskiej i mam nadzieję, że z polskim entuzjazdem i z naszą determinacją będziemy mogli udzielić kwestiom ukraińskim jeszcze wyższego priorytetu, żeby dołączyli do tej Europy, na którą zasłużyli, ponieważ swoją walką udowodnili, że są najprawdziwszymi granicami. Litwa będzie przewodniczyła w Unii Europejskiej w roku 2027. Myślę, że bardzo dużo kwestii i pytań będą powiązane również z członkowstwem Ukrainy, jak również z perspektywą finansową na lata 2028-2034. Mam szczerą nadzieję, że nasi koledzy z Polski, nasi przyjaciele pomogą zrealizować te kwestie i zrealizować te priorytety. Bardzo cieszy mnie to, że Polska ma bardzo podobne stanowisko wobec naszej odpowiedzialności odnośnie finansowania obrony. Bardzo szczegółowo sprawdzimy inicjatywy polskie i mówimy tu, że państwa członkowskie NATO powinny przeznaczyć nie 2% PKB, tego już nie wystarczy. Musimy być ambitniejszy i osiągnąć 3% na cele obronne. Jest to nie tylko akceptowalne dla nas, ale generalnie witamy takie inicjatywy, które są z tym powiązane. Litwa już osiągnęła ten poziom 3% i nie zatrzymamy się na tym poziomie, ponieważ jesteśmy zainspirowani przykładem Polski. Dziś jesteśmy tym przykładem, na który się równamy i kiedy niektórzy oponenci mówią, że musimy dbać o różne inne rzeczy, że np. 4% to już jest zbyt dużo na cele obronności, to zawsze możemy oponować i pokazać przykład Polski. Jest również wiele innych dziedzin, które trzeba finansować, ale doskonale rozumiecie, gdzie te priorytety powinny być ustalone. Jest to bezpieczeństwo, jest to obronność, ponieważ jeżeli nie zapewnimy bezpieczeństwa na naszych granicach zewnętrznych, będzie bardzo trudno dbać i o kwestie socjalne, o kwestie gospodarcze i osiągać generalnie postęp ekonomiczny. Cieszy mnie nasza współpraca ekonomiczna. Od roku 2019 nasz handel wzrósł o 50%. Nasze inwestycje wzajemne, bezpośrednie inwestycje zagraniczne wzrosły o 70%. Dzisiaj Polska jest jednym z podstawowych państw, mogę powiedzieć nawet podstawowym partnerem gospodarczym Litwy. Mam nadzieję, że tak pozostanie i w przyszłości. Jesteśmy gotowi wykorzystywać nasze wspólne platformy, które zostały założone. Chciałbym zwrócić uwagę na to, że mamy bazę brygady Litersko-Polsko-Ukraińskiej. Tu w Polsce jesteśmy gotowi do szkolenia żołnierzy ukraińskich na tej bazie. W bazie tej brygady tę bazę zwiedzimy z polskim prezydentem we czwartek. Odwiedzimy ją w czwartek, dlatego że zwycięstwo Ukrainy jest największym warunciem stabilności w Europie. Dlatego musimy zrobić wszystko, żeby Ukraina zwyciężyła i żebyśmy mogli zapewnić takie wsparcie, które jest niezbędne, żeby pomóc naszemu cierpiąca sąsiadowi. Chciałem bardzo serdecznie podziękować za osobisty wkład, Panie Prezydencie, umacenia stosunków między Litwą a Polską. Wierzę, że w przyszłości pozostaniemy również zjednoczeni i silni. Drogi przyjacielu Andrzeju, dziękuję za jak zawsze cieple powietanie w Polsce. Litwa i Polska silniejsze razem. Dziękuję. Dziękuję serdecznie, Panie Prezydencie. Szanowni Państwo, mamy teraz czas na dwa pytania ze strony dziennikarzy. Uprzejmie proszę o zadanie pierwszego pytania, przedstawienie się i podanie nazwy redakcji. Dzień dobry, Agnieszka Witkowicz, Telewizja Polsat News. Mam pytanie do Prezydenta Dudy. Jak Pan odniesie się do sytuacji związanej z wyłonieniem Prezesa Izby Pracy w Sądzie Najwyższym? Sędzia Małgorzata Manowska zwróciła się do Pana 28 sierpnia o wyznaczenie sędziego do kierowania Izbą Pracy. Dlaczego Pan nie wyznaczył takiej osoby? Czy i kiedy można spodziewać się takiej decyzji? I jak Pan odniesie się do tego, że taka decyzja wymaga kontrasygnaty Pana Premiera? Dziękuję bardzo. Dziękuję, że sprawy związane z funkcjonowaniem Sądu Najwyższego, jak również poszczególnych Izb w ramach Sądu Najwyższego będą prowadzone w sposób właściwy przez właściwe osoby, które posiadają najlepsze kwalifikacje, wszelkie kwalifikacje ku temu, żeby takie mandaty sprawować. Dziękuję Panie Prezydencie. Uprzejmie proszę o zadanie kolejnego pytania. Dzień dobry, Rzeklina Skowrońska, Telewizja w Polsce 24. Chciałabym skierować swoje pytanie do obu Panów Prezydentów. Pytanie o bezpieczeństwo, bo w ostatnich godzinach mamy do czynienia ze zmasowanymi atakami na Ukrainie. Dziś o poranku zaatakowany został Lwów. Powraca zatem ta dyskusja dotycząca tego, czy te rakiety, które wlatują w polską przestrzeń powietrzną i w przestrzeń powietrzną NATO powinny być zestrzeliwane. Chciałabym zapytać Panów Prezydentów, na jakim etapie jest ta dyskusja w ramach NATO i jeszcze prosić o komentarz do informacji, które pojawiły się dziś o poranku, o tym, że szef MSZ Ukrainy złożył dymisję. Bardzo dziękuję. Takie dyskusje mają miejsce, odbywają się. I trzeba było bardzo jasno odgraniczyć, czy ta rakieta osiąga terytorium trzeciego państwa i później jest kierowana do Polski lub na terenie innego kraju natowskiego. Czy ta rakieta lub dron przelatuje nad terytorium Polski w przestrzeni powietrznej? Dlatego wydaje mi się, że kwestia w tym kontekście, jeżeli mówimy o rakietach i dronów, które są nad przestrzenią powietrzną Polski, jest to bezpieczeństwo tego kraju i jeżeli istnieje taka potrzeba, to oczywiście można niszczyć takie obiekty. Kwestia odnośnie niszczenia takich obiektów latających, które być może powodują ryzyko dla bezpieczeństwa naszych krajów i które znajdują się na terytorium innego państwa. Chciałem powiedzieć, że państwa natowskie rozpoczęły dyskusję na ten temat. Dzisiaj nie możemy powiedzieć, że ta dyskusja jest już zakończona i mamy jakieś konkretne, namacalne rezultaty, ale nasze państwa, wspólnie z innymi państwami, inicjują takie dyskusje, żeby one się odbywały i żeby taka decyzja była podjęta. Przede wszystkim na szczeblu NATO, ponieważ jest to bardzo ważne pytanie, bardzo ważna kwestia, która faktycznie może stanowić niebezpieczeństwo dla naszych obywateli. Szczególnie w ostatnich czasach, kiedy ataki i bombardowania rosyjskich również na terytorium zachodniej Ukrainy, jak pani to wspomniała, stają się coraz częstsze. Co oznacza bardzo duże zaniepokojenie. Jeżeli mówimy o Ministrze Spraw Zagranicznych Ukrainy, panie Kulewie i jego dymisji, no trzymamy się takiej zasady, że nie komentujemy decyzji polityki wewnętrznej innych państw. O ile mi jest wiadomo, ta dymisja była powiązana z takim resetem rządu w Ukrainie w szerszym kontekście i słyszeliśmy już o tym od pewnego czasu. Dlatego chyba jest to taki finał, finał pewnych rozmów, pewnego procesu, które były zaprezentowane przez rząd ukraiński. Pan prezydent właściwie już wyczerpująco odpowiedział na te pytania, bo pierwsze pytanie, jak i drugie pytanie, to jest w zasadzie nasza wspólna odpowiedź. Ja mogę dodać tylko tyle i przypomnieć, że w lutym tego roku w czasie spotkania zwołanego do Paryża przez prezydenta Emanuela Macron, na którym właśnie dyskutowaliśmy kwestie sposobów, w jakie można byłoby wesprzeć Ukrainę, to my właśnie przedstawiliśmy taką propozycję, że można byłoby rozważyć na poziomie Sojuszu Północnoatlantyckiego taką, a nie inną formułę wspierania Ukrainy, a zarazem wzmocnienia bezpieczeństwa państw w sojuszu. Gdybyśmy obserwowali rosyjskie rakiety czy drony nad terytorium Ukrainy, które potencjalnie mogą stanowić także i niebezpieczeństwo dla terytorium państw Sojuszu Północnoatlantyckiego, to wówczas można byłoby się zastanowić nad tym, czy siły zbrojne Sojuszu Północnoatlantyckiego nie mogłyby wobec takich rakiet zastosować czynników neutralizujących, czyli krótko mówiąc zestrzelić te rakiety jeszcze nad terytorium Ukrainy. W ogóle tego typu propozycja spotkała się z dużym aplauzem ze strony władz ukraińskich. Bardzo ma duże poparcie władz ukraińskich tego typu propozycja, ale ona wzbudziła oczywiście dyskusję na forum Sojuszu już wtedy w Paryżu. Różni przywódcy zajęli tutaj różne stanowiska, choć tamto spotkanie było nieformalne, ale to zagadnienie było też poruszone później podczas kolejnych spotkań szefów państw NATO. I tak jak Pan Prezydent powiedział, ten problem cały czas w tej chwili jest dyskutowany, przy czym zwracam uwagę, że to są dwie różne kwestie. Jedna rzecz to jest sytuacja, w której dany obiekt obcy, czy to dron, czy to rakieta, znajdzie się nad terytorium państwa natowskiego. To jest zupełnie inna sytuacja, a trochę z inną sytuacją mamy do czynienia, jeżeli ten obiekt znajduje się nad terytorium Ukrainy. Przy czym, co bardzo mocno chcę zaakcentować, nie było w ogóle dyskutowane żadne inne rozwiązanie poza takim, że do zestrzelenia tego potencjalnie zagrażającego obiektu dochodziłoby z terytorium państwa NATO. To znaczy, czy to bateria przeciwrakietowa, przeciwlotnicza, która miałaby to zestrzelić z ziemi, czy samolot na przykład, który znajdowałby się w powietrzu, musiałyby się znajdować na terytorium państwa NATO, żeby takie działanie przez siły zbrojne państwa natowskiego mogło być dokonane. Żaden inny scenariusz tutaj w ogóle nie był dyskutowany. Czyli, że nie, absolutnie nie z nad terytorium Ukrainy, czyli nie, że siły zbrojne NATO operowałyby czy na terytorium Ukrainy, czy nad terytorium Ukrainy w ukraińskiej przestrzeni powietrznej, tylko z takich elementów uzbrojenia Sojuszu Północnoatlantyckiego, które przebywałyby na czy nad terytorium państw Sojuszu Północnoatlantyckiego i ewentualnie wysłałyby rakietę, czy jakąś inną formułę neutralizacji w kierunku takiego pocisku, który potencjalnie by zagrażał, a znajdowałby się jeszcze nad terytorium Ukrainy. Inne rozwiązanie w ogóle nie jest na razie dyskutowane. Ten element rzeczywiście, ta jedna opcja jest cały czas faktycznie w tej chwili pod dyskusją. Jakie będą ostatecznie rezultaty tej dyskusji w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego, to trudno jest w tej chwili powiedzieć. Są oponenci, którzy uważają, że to będzie krok za daleko. Są też zwolennicy tej koncepcji. Natomiast jeżeli chodzi o zmianę ministra spraw zagranicznych, proszę Państwa, cóż można powiedzieć? Oczywiście jest to sprawa wewnętrzna Ukrainy, ale generalnie zasada jest taka, a zwłaszcza w państwie, w którym prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych, że prezydenci są wybierani na kadencję i przez kadencję wykonują swoje zadania. Natomiast ministrowie są powoływani i odwoływani. I zmiana ministra tego, czy innego, czy premiera nie jest niczym nadzwyczajnym. Zwłaszcza takie rzeczy dzieją się w państwach, gdzie polityka jest bardzo aktywna, a nie trzeba nikomu mówić, że w tej chwili Ukraina i w kwestiach związanych z obroną Ukrainy i w kwestiach związanych z reprezentowaniem Ukrainy poza granicami, a więc także poprzez osobę ministra spraw zagranicznych prowadzi bardzo intensywne działania, wymagające ogromnego wysiłku i to zarówno fizycznego, jak i intelektualnego. I to, że zmienia się minister nie jest żadną sytuacją nadzwyczajną i tak też to przyjmujemy. Dziękuję serdecznie. Szanowni Państwo, na tym kończymy nasze spotkanie. Dziękuję. Dziękuję.