Elżbieta Witek: Hołd powstańcom i apel o pamięć

Szanowni Państwo, drodzy powstańcy, spotykamy się dziś po raz kolejny dla uczczenia rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Powstania, które natrwałe wpisało się w dzieje naszego polskiego narodu. Powstania wyjątkowego, bezprecedensowego w skali nie tylko Europy, ale i świata. Nasze polskie drogi do niepodległości były bardzo trudne, okupione krwią i cierpieniem milionów Polaków, żołnierzy i cywilów. I właśnie wtedy, w godzinę w, 1 sierpnia 1944 roku stanęli obok siebie ludzie, dla których to, co dla Polaków jest najważniejsze, czyli wolność, chcieli jej bronić. Wolność dla nas Polaków jest darem bezcennym. Dzisiaj spotykamy się tutaj, żeby oddać hołd wszystkim tym, którzy pokazali następnym pokoleniom, czym jest prawdziwe umiłowanie ojczyzny. Że wtedy, kiedy ojczyzna wzywa, trzeba poświęcić dla niej to, co najcyjniejsze, własne życie. Powstańcy nie mówili o miłości do ojczyzny. Oni nam ją pokazali. Nauczyli nas miłości do naszej ojczyzny. Powstańcy pozostawili nam kanon wartości i postaw, którym wszyscy powinniśmy być bezwzględnie wierni. Podejmując walkę z okupantem znacznie silniejszym, walczyli nie tylko o godność ludzką. Sprzeciwiali się temu, co Niemcy przez 5 lat wojny w Polsce czynili. Ale walczyli także o wolność, suwerenność, a także kształt przyszłej powojennej Rzeczpospolitej. Dzisiaj, Szanowni Państwo, to jest najlepszy czas, żeby pokłonić się bardzo nisko i oddać należny hołd wszystkim tym, którzy walczyli w Powstaniu Warszawskim, zarówno żołnierzom, jak i ludności cywilnej. Setką tysięcy ludności cywilnej. Nauczyliście nas Państwo, czym jest bezkompromisowość, heroizm, odwaga, prawdziwe bohaterstwo i prawdziwe poświęcenie. Jesteśmy Wam za to naprawdę ogromnie wdzięczni i nie ma takich słów, które oddałyby naszą prawdziwą wdzięczność za to, co zrobiliście. Bo tym powstaniem warszawskim, tymi ofiarami, które ponieśliście, daliście impuls i siły następnym pokoleniom, które walczyły o wolną i niepodległą Polskę. Dziś byłam w Muzeum Powstania Warszawskiego i zobaczyłam tam piękny obrazek. Prawdziwy ludzki most łączący pokolenie powstańców warszawskich z dzisiejszym pokoleniem. Dziś z całej Polski, z Pomorza, Wielkopolski, z Podkarpacia, Dolnego Śląska, Polski Centralnej przyjechały całe rodziny. Dzieci, ich rodzice, dziadkowie po to właśnie, żeby oddać wszystkim powstańcom należny im hołd. Bo mimo tak wielkiej ofiary, pamiętamy, że po wojnie powstańcom wcale nie było łatwo. Przeżywali ciężkie chwile, ciężkie czasy. Trzeba było wielu lat i wielu zmian, żeby zarówno powstanie warszawskie, jak i powstańcy znaleźli należne sobie miejsce, hołd i szacunek. Wszystkim tym, którzy polegli, nie doczekali wolnej Polski, składamy hołd. A państwu obecnym tutaj dzisiaj z nami, powstańcom warszawskim, bardzo serdecznie dziękujemy za to, że jesteście. Dziękujemy za to wasze świadectwo, bo ono jest najlepszą nauką dla nas i następnych pokoleń. Nisko wam się kłaniam. Życzę dużo zdrowia, szczęścia i tego, żebyście zawsze byli otaczani taką czcią i szacunkiem, jakie okazują wam Polacy dzisiaj. Cześć i chwała bohaterom, cześć i chwała powstańczej, niezwyciężonej w Warszawie.