Maciej Wydrzyński ostro krytykuje ministra spraw zagranicznych

Panie Marszałku, Panie Ministrze, Wysoka Izbo, to nie była informacja Ministra Spraw Zagranicznych, a to było expose kandydata na premiera. Swoim wystąpieniem zawłaszczył Pan funkcję Ministra Finansów, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Edukacji, bo o historii mówił Pan dużo. Szkoda, że nie wspomniał Pan o jej fragmencie dotyczącym Pańskiego udziału w rządach PiSu. 2013 rok w polskiej polityce zagranicznej powinien być przede wszystkim skoncentrowany na roli naszego kraju w Unii Europejskiej jako lidera Grupy Państw Europy Środkowo-Wschodniej. Od naszej akcesji do struktur wspólnotowych minęło już niemal 9 lat. Okres ten pozwala spojrzeć na mechanizmy funkcjonowania europejskiego domu z dystansem, dostrzegając nie tylko banknoty i bilony z nominałem euro, dzięki którym wspomagamy modernizację kraju, ale również zagrożenia i trudności, z którymi musi zmierzyć się Unia 27 państw. Pierwszym problemem jest rozpowszechniony kryzys myśli o integracji europejskiej. Najjaskrawszym przejawem tego kryzysu jest groźba referendum w Wielkiej Brytanii w sprawie ewentualnego wystąpienia ze struktur Unii. Choć jest to prawnie dopuszczalna możliwość, Polska nie powinna stać obojętnie wobec takiego zagrożenia. Dostrzegamy równocześnie problem związany ze wzrostem tendencji nacjonalistycznych w Europie. Nie są to postawy wynikające z patriotyzmu, ale z ksenofobicznego podejścia do imigrantów. Nie tylko wewnątrz wspólnotowych, ale również obywateli innych krajów. Godzi to w jedną z podstawowych zasad wspólnotowych, czyli swobodę przypływu osób. Taki też jest nasz wizerunek za granicą, jako kraju osób nastawionych negatywnie do zagranicznych przybyszów. Z tego miejsca zwracam się również z prośbą do ministra spraw zagranicznych o przedstawienie posłom informacji na temat strategii promocji Rzeczypospolitej za granicą. Jakie są działania, z jaką koncepcją, jaki jest budżet na działania promocyjne, z kim są one konsultowane, jakie są strategiczne cele działań czysto promocyjnych za granicą. Wydaje się, że powinno być ich co najmniej kilka. Jednym z nich powinna być promocja polskiej żywności za granicą. W powszechnej opinii międzynarodowej nadal jesteśmy uważani głównie za kraj agrarny. Dlatego ponownie można zapytać ministra spraw zagranicznych, jakie są podstawowe cele promocji kraju oraz jakimi narzędziami chce te działania zrealizować. Ruch Palikota nie widzi również dostatecznej współpracy pomiędzy rządem, przede wszystkim ministrem spraw zagranicznych, a reprezentacją Polski w Parlamencie Europejskim. Przede wszystkim na etapie prac nad tworzeniem europejskich aktów prawnych w procedurze współdecydowania przez Parlament Europejski. Osobnym tematem jest opieszałość i przewlekłość implementacji prawa europejskiego na grunt prawa krajowego, ale zdarza się również, że jesteśmy zmuszeni inkorporować do naszego systemu prawnego takie akty prawne, które w dużej części uprzykrzają życie polskich przedsiębiorców. Przykładem tego może być brak możliwości obligatoryjnego stosowania metody kasowej VAT. Jest to wynik europejskiej dyrektywy. Gdyby polski MSZ należycie monitorował proces stanowienia prawa Unii Europejskiej, to współpraca z polskimi europarlamentarzystami mogłaby przynieść na etapie prac w komisji lobbying na rzecz zmian przepisów prawa wtórnego. Wymaga to jednak odrobiny chęci, której widocznie ministrowi spraw zagranicznych brak. Ostatnie zdanie, panie marszałku. Panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze, obserwując pańskie mierne zaangażowanie i wyniki polskiej polityki zagranicznej, może warto zastanowić się nad działalnością, w której jest się faktycznie dobrym. A pan, panie ministrze, bezsprzecznie nad czym ubolewam najlepszy jest w ćwierkaniu. Dziękuję.