Joachim Brudziński o 1050. rocznicy Bitwy pod Cedynią i pamięci

Dziękuję. Dziękuję. Kiedy było bord słowiańskich pod zwierzchnością Mieczysława za Odrą, życili sobie ci hrabiowie panowania nad nimi i zysku. Wyszedł przeciwko nim Mieczysław, mając w towarzystwie brata swego Cydebura i spotkawszy się na miejscu nazwanym Cydyn, wydał bitwę dnia 24 czerwca. Gwoli ścisłości wypada jednak dopowiedzieć, że narracja o bitwie pod Cydynią pióra tego wybitnego kapłana, poety, dramatopisarza, historyka i publicysty czasów Stanisławowskich nie była pierwszą o niej wzmianką w polskim dziejopisarstwie. Palma pierwszeństwa przypada bowiem zdaniem badaczy, gdańskiemu historykowi Gottfriedowi Lengnichowi i jego opublikowanej w 1973 roku rozprawie poświęconej historii dziejom Wielkopolski. Niemniej to od dzieła biskupa Naruszewicza, który opis bitwy umieścił w szerszym kontekście dziejowym, rozpoczyna się polska refleksja nad bitwą pod Cydynią oraz jej znaczeniem. To ono właśnie dało początek obecności tych zmagań z drugiej połowy X wieku w świadomości społecznej. Jak wiemy, w pracach historyków więcej jest hipotez niż niepodważalnych ustaleń. Dzieje się tak z powodu szczupłości źródeł pisanych. Dysponujemy bowiem tylko dwoma krótkimi przekazami zawartymi w żywocie św. Wojciecha, autorstwa Bruno na Skwerfurtu oraz w kronice Tietmara. Ale może właśnie skrywające się za tymi zapiskami tajemnice rozpalają od lat naszą wyobraźnię. Sprawiają, że bitwa pod Cydynią jest dla nas tak bardzo ważna, czemu dajemy dziś żywe świadectwo, uczestnicząc w obchodach 1050. rocznicy tego pięknego zwycięstwa, które otwiera poświadczone źródłowo dzieje polskiego oręża. Szanowni Państwo, niezmiernie się cieszę, że Cedynia pamięta o swojej przeszłości i pielęgnuje wspaniałe tradycje. Korzystając z tak pięknej okazji, pragnę wszystkim osobom i instytucjom, które wniosły swój wkład w to dzieło pamięci jak najmocniej podziękować. Jednocześnie chciałbym życzyć, by tegoroczne dni Cedyni przyniosły Państwu jak najwięcej radości, satysfakcji oraz innych wspaniałych przeżyć. Proszę przyjąć moje najserdeczniejsze pozdrowienia. Łączę wyrazy szacunku Jarosław Kaczyński, prezes Prawa i Sprawiedliwości. Dziękuję bardzo. Szanowni Państwo, niech mi będzie wolno, korzystając z okazji, również w imieniu obecnych tutaj moich przyjaciół, posłów, pana posła Czesława Hoca, posła Michała Jacha, posła Leszka Dobrzyńskiego, w sposób szczególny z całego serca podziękować panom premierom, panu premierowi Mateuszowi Morawieckiemu i panu wicepremierowi od niedawna, ministrowi obrony narodowej Mariuszowi Błaszczakowi za ich obecność. Dzisiaj tutaj dziękuję wam z całego serca, bo my, mieszkańcy Pomorza Zachodniego, mamy takie poczucie, że tak jak mówił jego ekscelencja, ksiądz arcybiskup Andrzej Dzięga w swoim niezwykle poruszającym słowie, które do nas skierował, Rzeczpospolita musi być oparta na czterech mocnych filarach. Nie można budować siły Rzeczpospolitej opartej tylko na jednej nodze, tej warszawskiej, przy całej sympatii i szacunku dla naszej pięknej stolicy. Rzeczpospolita jest jedna. Tu w Cedyni Polska się nie kończy, ona się tutaj zatrzyma. I te cztery nogi, od Cedyni po Bogatynie, od Sanoka po Suwałki, są nam bardzo potrzebne, bo my budujemy Rzeczpospolitą mocno, a wasza dzisiejsza obecność i też bardzo dziękuję za tę obecność na Cmentarzu Siekierkowskim, tam jest taki poruszający pomnik matki tulącej do swego serca dziecko. Dzisiaj poprzez obecność panów premierów, najaśniejsza Rzeczpospolita, tuli do swego serca wszystkich mieszkańców przepięknej ziemi cedyńskiej. Tuli do swojego serca młodzież, która jest dzisiaj tutaj obecna, bo oni pójdą w przyszłe pokolenia. Tutaj jest Rzeczpospolita. Dzisiaj w Cedyni bije serce najaśniejszej Rzeczpospolitej. Dziękuję z całego serca. Dziękuję.