Paweł Kowal wzywa do uznania Rosji za państwo wspierające terroryzm

Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Panie państwo, ja bardzo proszę o wyciszenie rozmów. Panie pośle, proszę kontynuować. Dziękuję bardzo. Pani marszałek, wysoki sejmie. Dyskutowaliśmy w Komisji Spraw Zagranicznych wspólnie, wszystkie kluby i koła, by uzyskać taką treść uchwały, która wyraża nasze stanowisko jako polskiego parlamentu wobec największej być może tragedii, jaka dzieje się na naszych oczach. Zależało nam na tym, by treść tej uchwały podkreślała i podnosiła sprawy zasadnicze, które dotyczą polityki Federacji Rosyjskiej od kilkudziesięciu lat. Jest dla nas sprawą podstawową, jako polskie posłanki i polskich posłów, by ocenić politykę Federacji Rosyjskiej niemal od samego początku funkcjonowania tego państwa po rozpadzie Związku Sowieckiego. Już pierwsze lata polityki tego państwa naznaczone były agresjami, aneksjami terytoriów innych państw, łamaniem praw człowieka, a także aktami ludobójczymi. Dotyczyło to zarówno państw, które powstały w wyniku Związku Sowieckiego, uzyskały niepodległość, jak i terytoriów, które były kontrolowane, które są częścią Federacji Rosyjskiej. I chcę tutaj wspomnieć wojny toczone przeciw Gruzji, chcę tutaj wspomnieć pacyfikację Czeczeni, chcę wspomnieć wojny energetyczne i gospodarcze, które Rosja prowadziła z sąsiadami, także z państwami bałtyckimi. Wydaje mi się, że na tym tle trzeba widzieć politykę wobec Ukrainy. I tak dochodzimy do momentu, kiedy trzeba wyjaśnić co rozumiemy przez określenie Rosji jako państwa wspierającego terroryzm. Dzisiaj obserwujemy politykę Rosji, która składa się z ataków na infrastrukturę cywilną. Obserwujemy politykę Rosji, która składa się z ataków na dobra kultury, grabież dóbr kultury, niszczenie dóbr kultury. Znamy jako Polacy, znamy jako Polacy. Panie pośle Macierewicz, myślę, że w tych sprawach się zgadzamy. Strasznie mi jest trudno mówić, kiedy pan perloruje. Panie pośle, akurat pana posła Macierewicza nie słychać, natomiast pana kolegów... Ja wie, jest mi trudno po prostu technicznie. Panie pośle, proszę kontynuować. Ale nie bez złośliwości, po prostu jest mi bardzo trudno mówić, kiedy ktoś... Panie pośle, proszę kontynuować. No to weźmy na poważnie, to potraktujmy. Panie pośle, proszę kontynuować. Ale nie kłócią się. Proszę nie krzyczeć. Ci, którzy zostali, niech posłuchają i kierują. Panie pośle. Może da się z niektórych z państwa... No dobra. Rosja jako państwo terrorystyczne. Te trzy elementy. Pierwsze, ataki na infrastrukturę cywilną. Masowe i planowe niszczenie infrastruktury cywilnej. To także uderzenie w cywilów, ale także próba wywołania dużego kryzysu energetycznego w całej Europie. Próba wywołania i dążenie do tego, by na naszych oczach wywołać wielki kryzys migracyjny oparty o masy ludzi, którzy będą się przemieszczali za ciepłem i za prądem elektrycznym. Za możliwością minimalnego funkcjonowania w jakichkolwiek warunkach. To także kwestia ochrony dóbr kultury, które są masowo niszczone przez instytucje podległe państwu rosyjskiemu. Obserwujemy na naszych oczach, jak Rosja stara się wywołać swoją polityką zagrożenie na Zachodzie. Obserwujemy, jak szantażuje użyciem broni nuklearnej. Obserwujemy, jak szantażuje wywołaniem wielkich katastrof. My dobrze znamy z naszej historii taki rodzaj polityki i to nas zjednoczyło w pracach Komisji. Rozumiemy, że Polski Parlament jako pierwszy z większych państw Unii Europejskiej i Parlament Narodowy powinien w tej sprawie wystąpić. Patrzymy, jak Rosja przy prowadzeniu takiej polityki jest traktowana wciąż jako równoprawne państwo we wspólnocie międzynarodowej i wzywamy do tego, żeby traktować Rosję jako państwo terrorystyczne. Wzywamy, by powiedzieć wyraźnie, że dla Rosji nie ma miejsca jako partnera NATO. Przypominam, że dzisiaj patrzymy nawet na takie paradoksy, że Rosja wciąż ma akt stanowiący Rosja-NATO. Rzeczą, której z naszego punktu widzenia nie możemy zaakceptować i o tym dyskutowaliśmy sporo w trakcie prac Komisji jest metoda zmieniania granic siłą. Rosja kilkakrotnie próbowała w ostatnich dziesięcioleciach zmienić granice siłą, poniewierać prawo międzynarodowe, doprowadzić do tego, by relacjami międzynarodowymi rządziła siła, rakiety, a nie prawo. Z naszego polskiego punktu widzenia jako posłowie odczuwamy, że powinniśmy w tej sprawie także na arenie międzynarodowej zabierać głos. Jest to głos w interesie tych, którzy byli napadnięci przez Rosję, ale jest to także głos w naszym interesie, by te reguły nie rządziły stosunkami międzynarodowymi. Podkreślamy w uchwale, to było nasze wspólne stanowisko, fakt, że zarówno Senat, jak i Parlament Europejski, jak i szereg instytucji międzynarodowych, także instytucji parlamentarnych wypowiedziały się już w tej sprawie. I te wszystkie powody, o których powiedziałem, prowadzą nas do tego, by wezwać parlamenty kolejnych państw. Zachowały się tak już parlamenty państw bałtyckich. Ale by wezwać parlamenty kolejnych państw, by poszły naszym tropem. Mamy poczucie, że pewne rzeczy w polityce międzynarodowej może zrobić parlament. Parlament może sobie pozwolić często na więcej niż instytucje rządowe. I także ta kwestia nas jednoczyła. To my powinniśmy powiedzieć pierwsi. Tak, Rosja to państwo, które wspiera terroryzm. Wspiera go politycznie, militarnie i finansowo. Jest naszym obowiązkiem moralnym, by te słowa wybrzmiały także z tej trybuny. Zwróciliśmy się także, i w tej sprawie panowała pełna zgodność w naszych pracach, o to by wesprzeć wysiłki wielu państw. Także polityków państw bałtyckich, by przygotować się do osądzenia zbrodni wojennych. Osądzenie zbrodni wojennych, a na tym etapie dokumentacja zbrodni wojennych, to sprawy zasadnicze z punktu widzenia moralności w stosunkach międzynarodowych. Chodzi o to, by zajęły się tym istniejące trybunały, a jeśli nie będzie to możliwe, byśmy wyszli z inicjatywą, byśmy wspierali inicjatywy, takie, które doprowadzą do tego, że Putin, ale także jego ekipa, ale także wszyscy, którzy także w działaniach wojskowych dopuszczają się zbrodni wojennych, nie mogli ani jednego dnia czuć się bezpiecznie. Ta sprawa nie dotyczy tylko zemsty. Ta sprawa dotyczy także sygnału na przyszłość. Jeśli którykolwiek inny autokrata zechce wywołać wojnę i zechce, używając siły i mechanizmów państwowych, dokonywać mordów, gwałtów, ludobójstwa, wywózek, musi wiedzieć, że wspólnota międzynarodowa będzie chciała to osądzić. Kolejna sprawa, która pojawia się w uchwale, to kwestia reparacji. Uważamy, że jest czas na rozpoczęcie dyskusji o tym, że Rosja musi zapłacić reparacje za wyrządzone straty wojenne. Za zbrodnie musi zapłacić reparacje z budżetu Rosji, a także z majątku rosyjskich oligarchów i z majątku rosyjskiego za granicą. To jest sprawa elementarnych zasad i moralności prawie międzynarodowej. To jest kwestia odszkodowań, które wchodzą w składy reparacji. To jest sprawa zwrotu do kultury w naturze, tam gdzie to będzie możliwe. To jest sprawa wszelkich innych kompensacji, a także odszkodowań dla osób fizycznych i ich bliskich. To jest sprawa wynagrodzenia ofiar ludności cywilnej. Podkreślamy w uchwale sprawa jeszcze jedną, która jest zasadnicza także z naszego punktu widzenia. Rosja powinna wypłacić odszkodowania. Państwo rosyjskie powinno wypłacić odszkodowania. I tego będziemy się domagali. Pewnie, mam nadzieję, że zgodnie, tak jak pracowaliśmy podczas prac komisji, także wszystkim innym państwom, organizacjom międzynarodowym i osobom fizycznym, które poniosły straty w związku z wojną. W związku z wojną poniosły straty liczne instytucje, organizacje, państwa, chociażby w związku z masową migracją, z falą osób, które znalazły się bez dachu, nad głową wystraszone, a także ze skutkami tego, co się dopiero zaczyna, czyli skutkami kryzysu energetycznego, który stara się wywołać Putin. Także o tej sprawie jest czas już dzisiaj myśleć. I kiedy mówimy, że Rosja jest państwem wspierającym terroryzm, naszym obowiązkiem moralnym jest skazać także na tę kwestię. Że państwa, które nie biorą udziału w wojnie, są dzisiaj dotknięte skutkami tej wojny. Panie i panowie posłowie, podkreślam raz jeszcze, być może świadectwem tego jest także i ten fakt, że sprawozdawcą w przypadku tej uchwały jest poseł opozycji. Pracowaliśmy zgodnie, redagowaliśmy wspólnie projekty uchwał. Naszą intencją byłoby wszystkie istotne elementy, które powinny dzisiaj być postawione na arenie międzynarodowej i o które będziemy apelowali do parlamentów i innych państw. Znalazły się w tej uchwale i by dzisiaj z Warszawy, z Polski poszedł ten sygnał. Nie akceptujemy takiej polityki. Jesteśmy gotowi walczyć o sprawiedliwość i prawo międzynarodowe. Jesteśmy gotowi na wszelkich możliwych forach dochodzić tego, by rosyjskie zbrodnie zostały udokumentowane, nazwane i osądzone. I by nie powtórzyło się w naszej części świata kolejny raz, że państwo zachowuje się jak terrorysta, używa wszystkich instrumentów państwowych po to, by podporządkować sobie w tym imperialnym szaleństwie inne narody. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo, panie pośle. Dziękuję. Dziękuję.