Janusz Pęcherz: Krytyka zabezpieczenia majątkowego po arbitrażu

Szanowna Pani Marszałkini, Oświadczenie Senatorskie składam do Ministra Sprawiedliwości Adama Bodnara i Rzecznika Praw Obywatelskich Marcina Wiązka. Oświadczenie dotyczy nadmiernej i nieuzasadnionej dolegliwości zastosowania zabezpieczenia majątkowego w wyniku udzielonego poręczenia. Moje oświadczenie opiera się na informacji udzielonej przez przedstawiciela sprzedających akcję spółki X może być ujawniona po półtorarocznym badaniu spółki przez audytora z listy tzw. Wielkiej Piątki audytorów na zlecenie kupującego. Przed podpisanie umowy zostały ustalone warunki gwarantujące rzetelne zdefiniowanie ceny końcowej wynikające z zakończenia badania spółki w terminie trzech miesięcy po podpisaniu umowy. Umowa przewidywała również poręczenie składane przez trzech głównych akcjonariuszy oraz prezesa zarządu spółki, a wysokość poręczenia składanego przez prezesa zarządu wynosiła 30 mln złotych. I dotyczyła poprawności wszelkich złożonych oświadczeń i przedstawionych liczb. Okazało się, że po zawarciu transakcji spółka kupująca dopuściła się wielu nieprawidłowości działań niedozwolonych, co doprowadziło do sytuacji, że sprzedający weszli ze stroną kupującą w spór zgodnie z zawartą umową i odwołali się jako sprzedający do Trybunału Arbitrażowego w Jedniu z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu. Rozprawa arbitrażowa w pełni potwierdziła akcję sprzedających, nie akceptując skutków dokonanych korekt, jednak trwała aż dwa lata. Jaka jest istota sprawy? Istotą jest przede wszystkim ułomność instytucji zabezpieczenia majątkowego. Po zrealizowaniu transakcji i przejęciu kontroli nad spółką kupujący dokonał wielu niedozwolonych korekt, obniżając w sposób niedozwolony cenę sprzedaży. Zlecił ponowne badanie spółki audytorowi nieprzewidzianemu w zawartej umowie sprzedaży i uzyskał niszczą od wyceny wcześniej zaakceptowanej przez obie strony uwzględniającej niedozwolone korekty. Na tej podstawie kupujący przedstawił raport z wyceny spółki zlecony jednostronnie, niezgodnie z umową i wystąpił do sądu z wnioskiem o zabezpieczenie ewentualnych roszczeń na majątku prezesa spółki, uzyskując pozytywny wyróg sądu na podstawie rozprawy niejawnej bez żadnej informacji. O sprawie prezes dowiaduje się od komornika zajmującego mu konta bankowe i znajdujący się na nich środki, hipoteki wszystkich nieruchomości, akcji należących do jego spółek, jakichkolwiek należności z tych spółek czy pozbawiając go jakichkolwiek środków do życia i realizowania biznesu. W konsekwencji nie będąc winien nikomu, nawet złotówki, pozbawiony zostaje z dnia na dzień możliwości środków finansowych, możliwości dysponowania swoim majątkiem. Powoduje to, że jest to sytuacja brzemienna wskutki, zostaje pozbawiony możliwości finansowania dobrze prosperującej i rozwijającej się spółki, w konsekwencji zostaje zmuszony do ogłoszenia jej upadłości, utrata około 16 milionów złotych, inwestycji i zysków planowanych na kilka milionów złotych rocznie od 2022 roku. Jakie wnioski? Zabezpieczenie majątkowe z pewnością jest i powinno być ważną instytucją tworzenia bezpiecznych warunków i komfortu obrotu gospodarczego. Jednak podejmowanie tak istotnych i daleko idących decyzji przez sąd bez żadnej konfrontacji i weryfikacji stanowiska drugiej strony wydaje się być bardzo niesymetryczne i niedopuszczalne. Każdy sąd powinien rozważyć, czy pozbawiając kogokolwiek wszystkiego w sensie materialnym, nie wyrządza szkody obu stronom sporu, jednocześnie działając destrukcyjnie na przedmiot potencjalnego zabezpieczenia. Uprzejmie proszę o podjęcie działań prawnych w celu niedopuszczenia w przyszłości do podobnych rozstrzygnięć. Dziękuję bardzo. Dziękuję.