Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Anna Dąbrowska-Banaszek wspomina Leona Kunickiego

Anna Dąbrowska-Banaszek wspomina Leona Kunickiego

Anna Dąbrowska-Banaszek przypomniała postać Leona Kunickiego i podkreśliła jego znaczenie dla pamięci nadbużańskich kresów. Zwróciła uwagę na jego życie, twórczość oraz wartości i zachęciła do odwiedzenia nadbużańskiej ziemi.

Główne fakty


Anna Dąbrowska-Banaszek przybliżyła zarysy biografii Leona Kunickiego - debiut w wieku 20 lat, praca w Banku Polskim w Warszawie, powrót do rodzinnego majątku i zarządzanie nim. Wspomniała o małżeństwie z Eweliną Trochejewską, trójce dzieci, śmierci 8 stycznia 1873 roku w Warszawie oraz pochówku w Grabowcu w Uchrusku nad Bugiem.

Działalność literacka


W wystąpieniu wymieniono publikacje i formy twórczości Kunickiego - rysunki, powiastki i teksty zamieszczone w tygodniku ilustrowanym, Kłosach i Wieńcu. Anna Dąbrowska-Banaszek wskazała także na dzieła takie jak Dwory i dworki, szkiz do powieści, krajowe obrazy oraz powieść Iwanka, które dokumentowały życie ziemian.

Wartości i obraz kresów


Posłanka podkreśliła, że Kunicki cenił uczciwość, skromność, prostotę i życzliwość, a jego opisy życia ziemian, zwyczajów i strojów zachowały żywy obraz nadbużańskich kresów XIX wieku. Dzięki temu - jak mówiła - ocalił od zapomnienia pamięć o tamtym czasie.

150. rocznica i zaproszenie


Anna Dąbrowska-Banaszek zaznaczyła, że obchodzona w bieżącym roku 150. rocznica śmierci Leona Kunickiego to doskonała okazja do przypomnienia jego postaci. W zakończeniu wystąpienia zaprosiła do odpoczynku na pięknej nadbużańskiej ziemi, wskazując na urok rzeki i krajobrazu.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Dzień dobry. W wieku 20 lat zadepiutowej okoliterat. Przez pewien czas pracował w Banku Polskim w Warszawie. Potem wrócił do rodzinnego majątku, zarządzał nim. Ożenił się z Eweliną Trochejewską. Z czasem doczekali się trójki dzieci. Leon Kunicki był człowiekiem wielotalentu. Za najważniejsze wartości uznawał uczciwość, skromność, prostotę i życzliwość. Zakochany w rodzinnych stronach skrupulatnie opisywał, dokumentując rzeczywistość. Tączące się życie ziemian, wyznaczany rytmem związanym z parami roku, zwyczaje, stroje, zużywany język. Tworzył rysunki i powiastki zamieszczone w różnych czasopismach, jak tygodnik ilustrowany, kłosy, wieniec. Poza tym opublikował dwory i dworki, szkiz do powieści, krajowe obrazy i resy, nadbuźne obrazy i powieść, powieść Iwanka. Po śmierci żony i dwójki dzieci załamany zmarł w Warszawie. Pochowany został na cmentarzu w rodzinnym grabowcu w Uchrusku nad Bugiem. W bieżącym roku obchodziliśmy 150. rocznicę jego śmierci. Zmarł 8 stycznia 1873 roku w Warszawie. Ta data to doskonała okazja do przypomnienia jego postaci. Ukochał pod lasie rzekę Bóg. Dzięki takim osobom jak Leon Kunicki mamy żywy obraz nadburzańskich kresów wieku XIX. Ocalił od zapomnienia pamięć o tamtym czasie. Ale dziś Bóg płynie jak kiedyś, urzeka pięknym jak kiedyś. Wciąż jest źródłem niepowtarzalnych oczuć i zoznań. Serdecznie zapraszam do odpoczynku na naszej pięknej nadburzańskiej ziemi. Dzięki. Dzięki. Dzięki. Dzięki. Dzięki. Dzięki.