Zdzisław Pupa o 40. rocznicy rejestracji Solidarności Rolniczej

Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Senat Rzeczpospolitej Polskiej zwraca od razu uwagę na ważne wydarzenia, które odegrały istotną rolę w drodze do wolności, niezależności obywateli Rzeczpospolitej. Dzisiaj mamy 12 maj 2021 rok. 40 lat temu po wielkim wysiłku narodu, po wielkim wysiłku rolników, po wielkim wysiłku chłopów, które została zarejestrowana w Solidarność Rolnicza. Został zarejestrowany Niezależny Samochodny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych. Ten proces, który trwał od czasu rejestracji Solidarności Robotniczej do 12 maja, był czasem, kiedy rolnicy się dosyć mocno organizowali pod, można powiedzieć, szyldami Komitetów Samobronnych Głopskich w różnych częściach naszego kraju. Po porozumieniach łuszczesko-rzeszowskich, po porozumieniach bydgoskich, po aktywności bardzo dużej Prymasa Wyszyńskiego, arcybiskupa Tokarczuka. Dziś mamy również 40. rocznicę, nie dzisiaj, ale w najbliższym czasie będziemy mieć 40. rocznicę śmierci Prymasa Wyszyńskiego. Została zarejestrowana Solidarność Rolnicza. Po wielu represjach, po różnego rodzaju szykanach udało się zarejestrować Związek Zawodowy Solidarności. Przewodniczącymi tego związku byli również osoby, które sprawowały ważne funkcje w państwie polskim. Ja przypomnę, że praktycznie większość przewodniczących Solidarności Rolniczej to byli członkowie Senatu. To Józef Ślisz, pierwszy wicemarszałek Senatu. To Gabryl Janowski, również senator Rzeczpospolitej Polskiej. To Roman Wierzbicki, który również sprawował mandat senatora Rzeczpospolitej Polskiej. To nasz kolega z ław senackich, Jurek Kruścikowski, to obecnie pani Teresa Hałas, posłanka naszej Rzeczpospolitej Polskiej. Warto wspomnieć też nazwiska pana Andrzeja Selmachowskiego, pierwszego marszałka Senatu, który bardzo mocno wspierał Związek Zawodowy Solidarności Rolniczej, wspierał chłopów w ignążeniu do osiągnięcia celu, jakim był zarejestrowanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność Rolnicza. Chcę tutaj wymienić również też senatora pana Artura Balasza, pana Józefa Frączka, ale też z Rzeszowa chciałem wymienić nazwisko i zasłużonego dla województwa podkarpackiego, dla Rzeszowa, dla Solidarności również Rolniczej Rzeszowskiej, pana profesora Bolesława Fleszara. Szanowni Państwo, ten wspólny wysiłek doprowadził do tego, że 12 maja, jak już wcześniej wspomniałem, została zarejestrowana Solidarność. W tą rocznicę, 40. rocznicę powstała inicjatywa, aby senatorów, aby uczcić tą rocznicę właśnie uchwałą, która będzie mówiła o tym wielkim wydarzeniu sprzed lat. Dlatego odbyło się posiedzenie Komisji Ustawodawczej. Po wielu uwagach, po rozmowach, po dyskusji wypracowano projekt, który jest projektem, można powiedzieć, takim racjonalnym, rozsądnym, oddającym, można powiedzieć, wagę i powagę chwili i szacunek dla osób, ludzi, środowiska, które przyczyniły się do tego, że Związek Zawodowy Solidarność Rolnicza funkcjonuje i wpływa i działa na rzecz środowiska wiejskiego. Pozwólicie Państwo, że przedstawię projekt uchwały. Rzeczpospolitej Polskiej, uchwały Senatu Rzeczpospolitej Polskiej w sprawie 40. rocznicy rejestracji Niezależnego Samochodnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych. 40 lat temu, 12 maja 1981 roku, po wieloletniej walce rolników została zarejestrowana pierwsza w powojennej historii Polski, niezależna od władz komunistycznych, Chłopska Organizacja Związkowa Niezależnych Samochodnych Rolników Indywidualnych Solidarność. W wyniku wydarzeń drugiej połowy lat 70. XX wieku, kiedy to powstały pierwsze Komitety Samobrony Chłopskiej, m.in. w Zbroszy Dużej Komitet Samobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej, w Łowisku Komitet Samobrony Chłopskiej Ziemi Rzeszowskiej oraz Ostrówku Komitet Samobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej, a później w wyniku porozumień rzeszowskich, zjazdu zjednoczonych w Poznaniu oraz porozumień bydgoskich z dnia 1981 roku doszło do powstania i zarejestrowania Związku Zawodowego Rolników. Umożliwiło to legalne działanie środowiska rolniczego upominającego się o prawa, godność i podmiotowość polskich rolników. Walka o rejestrację i możliwość jawnej działalności wsparta przez NSZZ Solidarność oraz Kościół Katolicki, szczególnie przez Prymasa Stefana Wyszyńskiego i biskupa Ignacego Tokarczuka, ze względu na swój charakter, są wydarzeniami bez precedensu w najnowszej historii Polski. Pisują się one znacząco w całą historię ruchu solidarnościowego, a tym samym w proces obalania władzy komunistycznej i odzyskania przez Polskę niepodległości. W okresie stanu wojennego i delegalizacji Związku oraz na przestrzeni lat 80. znakomita część jego działaczy za swoją działalność była prześladowana i represjonowana, a w stanie wojennym internowana w ośrodkach odosobnienia. Represje nie ominęły również ich rodzin, a także gospodarstw. To także działacze rolniczej Solidarności dostarczali żywność dla strajkujących w zakładach pracy, stoczniach i kopalniach oraz komportowali i towarzyszyli w szczególności na wsi podziemną pracę związkową. Uchoronowanie postawy i zaangażowania działaczy NZZ Rolników Indywidualnych Solidarność, którzy od ponad 40 lat nieprzerwanie działają na rzecz gospodarstw indywidualnej polskiej wsi, kształtowania ustroju rolnego państwa oraz szeroko pojętnego strukturalnego i instytucjalnego kształtu otoczenia rolnictwa jest niezwykle ważna. Senat Rzeczpospolitej Polskiej doceniając wagę i znaczenie istnienia w Polsce niezależnych rolniczych związków zawodowych oraz dziedzictwo i wkład, jakie rolniczcza Solidarność wniosła w walkę o suwerenność, niepodległość i przemiaty demokratyczne w Polsce, wyraża swoje głębokie uznanie i podziękowanie założycielom, członkom i władzom NZZ Rolników Indywidualnych Solidarność, wszystkim tym, którzy przyczynili się do jego powstania i zarejestrowania, a także tym, którzy wspierali i wspierają związek jego członków. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej Monitor Polski. To jest całość uchwały, która została przyjęta przez Komisję Ustawodawczą. Na koniec przypominają mi się słowa, które są, można powiedzieć, refleksją nie tylko nad tą ustawą i działaniami rolników w dążeniu do niepodległości, do wolności, do samostanowienia, ale również refleksją nad poprzednią uchwałą, która w jakiś sposób pamiętniała w culecie powstania śląskiego. Słowa, które włożył Adam Mickiewicz w ustaw z jednego z swoich bohaterów. I zostaną w mojej myśli i drodze żywota. Jak kompas pokażą, mi powiodą, gdzie snota. Jeżeli zapomnę o nich, Ty Boże na niebie zapomnij o mnie. Myślę, że wdzięczność za krew pod i łzy pokoleń, które były przed nami, albo które też jeszcze żyją, osób, które żyją jeszcze z nami, skłania nas do tego, abyśmy tę uchwałę podjęli jednomyślnie. Dziękuję serdecznie. Dziękuję bardzo Panie Senatorze.