Władysław Kosiniak-Kamysz wzywa rząd do dialogu o ochronie zdrowia

Dziękuję bardzo Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Szkoda, że kończy się debata, bo jeszcze wielu chętnych, mam nadzieję, że będziemy mieli szansę ją powtórzyć i kontynuować. Czyli jest potrzeba jednak tej debaty, pomimo tych głosów, które padały ze strony przedstawicieli partii rządzącej, że nie ma potrzeby, że wszystko jest dobrze. Ale sami brali się udział w tej debacie aktywnie, za co dziękuję. To oznacza, że potrzeba jest bardzo duża, bo postulaty są. Ja je przytoczyłem. Wy się możecie na mnie obrażać, na mnie złościć, nawet mnie obrażać, ale nie możecie się obrażać na społeczeństwo i na tych, co protestują. Bo jesteście partią rządzącą, jesteście odpowiedzialni za dialog społeczny, za wysłuchanie wszystkich tych, którzy myślą inaczej, za wszystkich tych, którzy mają inne zdanie i nie uważają, że samo dobro dzieje się w ochronie zdrowia. Szanowni państwo, znaj proporcje mocią pani. Było literacko, jest literacko, panie pośle. Odniosę się do tej sytuacji bulwersującej. Dwie minuty poseł Braun wylewa, pomyje na ministra zdrowia. Tylko zwieńczył to groźbą karalną. Ja na to reaguję, mówiąc, że nie pozwolimy obrażać pana ministra, będąc w nim w sporze politycznym daleko idącym. Bo mówi rzeczy, które są nieprawdziwe, którymi się nie zgadzam, które są z racji swoich prezentacji, są hipokryzją wielu miejsca. I to jest moja ocena polityczna i mam do tej prawo. Czy to jest obraźliwe dla pana ministra? Myślę, że to, co mówił pan poseł Braun. Jest niebezpieczne dla społeczeństwa i obraźliwe. Ja nie widziałem waszej gremialnej reakcji, oprócz posła Latosa, jak do mnie były kierowane groźby karalne przez grupy antyszczepionkowe, grupy proepidemiczne. Nie widziałem, żebyście wzburzyli się jakoś ogromnie i reagowali. Więc znaj proporcje mocią pani. Spór polityczny, ostra debata, nawet twarda wymiana poglądu. Jak najbardziej tak. To jest parlamentaryzm. A to ja mówiłem? Niech pan, panie pośle, bo teraz się wrzuca cytaty, nie ze środowiska PSL-u, nie moje cytaty i się próbuje przypisać coś mi. Naprawdę. O historii, bo też dużo jak zawsze o historii. No to, moi drodzy, jaki był budżet Narodowego Funduszu Zdrowia, kiedy pan premier Kaczyński kończył urzędowanie jako premier Rzeczpospolitej? 30 miliardów. To było dużo mniej niż jak my kończyliśmy. I co mamy wracać teraz do czasów rządów PiSu 2.5, 2.7, że wtedy było kilka razy mniej na ochronę zdrowia i to ustrowi ochronę zdrowia, to pomoże tym ludziom, co dzisiaj protestują, tym ratownikom medycznym za 3800, którzy składają wypowiedzenia. Znaczy, problem jest. Wy możecie naprawdę zakłamywać rzeczywistość, że nie ma problemu, że wszystko jest okej, ale karetka 150 metrów od siedziby pogotowia ratunkowego nie wyjeżdża, tylko leci tam śmigłowiec lotniczego pogotowia ratunkowego i ląduje na środku ulicy. Czy to jest normalnie, czy to jest nienormalnie? Czy tak powinno być, czy powinna tam wyjechać karetka? Kolejne dane. Liczba szpitali. 2005-2007 zmniejsza się o 33. 2007-2015 rośnie o 208. 2015-2018 spada o 7. Liczba oddziałów szpitalnych. 2005-2007, wasze rządy, spada o 9. 2007-2015 rośnie o 964. 2015-2018 rośnie też, ale już w mniejszym tempie, bo o 295. Ja mówię prawdę. Jak rośnie, to mówię, że rośnie. I co? Liczba łóżek szpitalnych? 2007-2015, jak my rządzimy? 11 tysięcy do góry. 2015-2018, 5 tysięcy w dół. Wall, Watch Healthcare, barometr fundacji Watch Healthcare. Średnio dwa miesiące czekało się na wizytę u specjalisty w 2013 roku. W 2019 cztery miesiące. 9 milionów dziewięćset zadłużenie w 2010 roku. W 2015 szpitali, w 2015 dziesięć miliardów. Dziesięć miliardów. W 2020 piętnaście miliardów. Wzrosło pięć miliardów. To są fakty. To są dane. Panie ministrze, proszę się też do tego odnieść. Nie tylko opowiadać o swoim programie. My mamy swój pomysł, jak finansować ochronę zdrowia. Z akcyzy, przesunąć składkę rentową, bo spada liczba rencistów. Pan się to może nie podobać, ale to jest propozycja rozwiązania. Konkretne jeszcze raz zaproszenie do pana ministra. Idziemy do Białego Miasteczka teraz po tej debacie? Pójdzie tam pan? To niech pan powie, że nie pójdzie. Że pan nie chce rozmawiać. Ja to zrozumiem. Pan nie chce w taki sposób prowadzić dialogu. Pan nie jest do tego gotowy i nie bierze tej odpowiedzialności. Ale to trzeba też się przyznać do błędu, że się nie potrafi zaprosić skutecznie protestujących. A nie chce się do nich wyjść. Jedziemy do ministerstwa po tej debacie? I siadamy do realizacji paktu na rzecz zdrowia? Jest pan na to gotowy? Ja jestem. Możemy jechać. Niech pojedzie jedna osoba z Platformy, jedna osoba z Lewicy. Jedziemy. Robimy? Komisja Zdrowia będzie obradować i przyjmie tę ustawę, którą wynegocjujemy. Zapraszamy przedstawicieli Komitetu Protestacyjnego. Problem nie zniknie od zaklinania rzeczywistości. Ta debata jest szansą podniesienia też tych postulatów i pokazania, że postulaty są. Chorzy cierpią, a personel medyczny oczekuje wsparcia i pomocy. Dziękuję bardzo. Proszę teraz