Sławomir Skwarek popiera ratyfikację konwencji o dziedzictwie
Sławomir Skwarek przedstawił stanowisko w sprawie ratyfikacji Europejskiej Konwencji o Ochronie Dziedzictwa Audiowizualnego i zadeklarował, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem ustawy. Podkreślił, że konwencja ma ujednolicić standardy gromadzenia, ochrony i upowszechniania zbiorów filmowych oraz wspierać ochronę dziedzictwa narodowego.
Konwencja sporządzona w Strasburgu dnia 8 listopada 2001 roku ma na celu stworzenie ujednoliconych rozwiązań dla ochrony dziedzictwa audiowizualnego. Skwarek wskazał, że jest to narzędzie komplementarne wobec innych konwencji dotyczących dziedzictwa.
W przemówieniu zaznaczono, że polskie akty prawne, w tym ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oraz praktyka instytucji kultury w dużej mierze odpowiadają europejskim standardom. W związku z tym obecnie nie widzi się potrzeby zmiany obowiązujących regulacji.
Skwarek podkreślił, że postęp technologiczny będzie w przyszłości wymuszał nowe rozwiązania prawne i możliwe nowelizacje. Zwrócił uwagę na konieczność przygotowania mechanizmów zapewniających długoterminowe przechowywanie i przekazywanie dzieł audiowizualnych.
Według mówcy związanie się przez Polskę z konwencją pozytywnie wpłynie na relacje międzynarodowe i wesprze polski sektor audiowizualny. Wyraził też nadzieję, że Senat nie wprowadzi do ustawy dodatkowych zmian formalnych, takich jak dodanie preambuły.
Cel i zakres konwencji
Konwencja sporządzona w Strasburgu dnia 8 listopada 2001 roku ma na celu stworzenie ujednoliconych rozwiązań dla ochrony dziedzictwa audiowizualnego. Skwarek wskazał, że jest to narzędzie komplementarne wobec innych konwencji dotyczących dziedzictwa.
Ocena polskiego prawa i praktyki
W przemówieniu zaznaczono, że polskie akty prawne, w tym ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oraz praktyka instytucji kultury w dużej mierze odpowiadają europejskim standardom. W związku z tym obecnie nie widzi się potrzeby zmiany obowiązujących regulacji.
Wpływ rozwoju technologii
Skwarek podkreślił, że postęp technologiczny będzie w przyszłości wymuszał nowe rozwiązania prawne i możliwe nowelizacje. Zwrócił uwagę na konieczność przygotowania mechanizmów zapewniających długoterminowe przechowywanie i przekazywanie dzieł audiowizualnych.
Konsekwencje międzynarodowe i dla sektora
Według mówcy związanie się przez Polskę z konwencją pozytywnie wpłynie na relacje międzynarodowe i wesprze polski sektor audiowizualny. Wyraził też nadzieję, że Senat nie wprowadzi do ustawy dodatkowych zmian formalnych, takich jak dodanie preambuły.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Janusz Śniadek
Janusz Śniadek broni ustawy i powołuje się na ekspertyzę
Józefa Szczurek-Żelazko
Józefa Szczurek-Żelazko odpiera zarzuty ws. ochrony zdrowia
Małgorzata Pępek
Małgorzata Pępek pyta o zatrudnienie Straży Granicznej
Jerzy Polaczek
Jerzy Polaczek o rozszerzonych sprawdzeniach przeszłości
Krzysztof Tuduj
Krzysztof Tuduj o św. Maksymilianie Kolbem jako wzór
Jan Łopata
Jan Łopata: Pielęgniarki mówią o bezpieczeństwie, nie o pieniądzach
Transkrypcja
Panie Marszałku, Wysoka Izbo, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko do rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Europejskiej Konwencji o Ochronie Dziedzictwa Audiowizualnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 8 listopada 2001 roku. Konwencja ta jest kolejnym obok Konwencji o Ochronie Dziedzictwa Architektonicznego i Konwencji o Ochronie Dziedzictwa Archeologicznego narzędziem mającym na celu stworzenie pewnych ujednoliconych rozwiązań stosowanych w państwach europejskich. Dziedzictwo narodowe, do strzeżenia którego Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana mocą artykułu 5 Konstytucji, naszej Konstytucji jest niezwykle cenną wartością. Obecnie pod tym pojęciem rozumiemy również dziedzictwo audiowizualnie. Zadaniem konwencji jest ujednolicenie standardów przekazywania i przechowywania dzieł audiowizualnych. Postęp technologiczny, którego na co dzień jesteśmy świadkami, niejako będzie wymuszał wprowadzenie nowych rozwiązań prawnych. W polskim systemie mamy już oczywiście odpowiednie akty prawne, chociażby ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nikt nie ma jednak wątpliwości, że w tym zakresie będą kiedyś konieczne nowelizacje. W przyszłości bowiem będziemy postawieni przed zupełnie innym stanem faktycznym, zapewne takim, którego nie jesteśmy w stanie sobie na ten moment wyobrazić. Dzisiaj natomiast chcemy włączyć się w proces tworzenia rozwiązań pozwalających uspójnić przepisy w zakresie gromadzenia, ochrony i upowszechniania zbiorów filmowych. Wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej posiadają już systemy gromadzenia zachowania utworów kinematograficznych, które stanowią część ich dziedzictwa audiowizualnego. Analizując konwencję można stwierdzić, że zarówno polskie akty prawne, jak i praktyka funkcjonowania instytucji kultury spełniają europejskie standardy. Stąd nie ma na ten moment potrzeby zmiany obowiązujących obecnie w Polsce regulacji. Podsumowując, Rzeczpospolita Polska powinna włączyć się w tego typu działania Rady Europy po to, aby wspólnie budować i realizować rozwiązania służące, m.in. ochronie polskiego dziedzictwa narodowego. Związanie się przez Polskę konwencją będzie miało pozytywny wpływ na nasze relacje międzynarodowe oraz wesprze polski sektor audiowizualny. Te dwa bardzo krótkie artykuły ustawy mam nadzieję, że nie wzbudzą kontrowersji w Izbie Poselskiej, a Senat nie wykaże się kreatywnością i nie pokusi się o dodanie choćby preambuły. Biorąc powyższe pod uwagę informuję Wysoką Izbę, że Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem niniejszej ustawy. Dziękuję. Dziękuję bardzo. Dziękuję.