Michał Seweryński o nowelizacji ustawy o cudzoziemcach

Panie Marszałku, Panie i Panowie Senatorowie. Przedmiotem rozpatrzenia przez Komisję Praw Człowieka, Samorządności i Petycji, Praworządności i Petycji, przepraszam, była ustawa o cudzoziemcach z dnia 12 października 90 roku, o ochronie granicy państwowej, także ustawy z dnia 2003 roku o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i uwzględnienia aktualnej sytuacji migracyjnej występującej na granicy Rzeczpospolitej Polskiej. Chodzi o to, żeby przeciwdziałania można prowadzić skutecznie przeciwko nadużywaniu i instytucji ochrony międzynarodowej przez cudzoziemców, którzy dla osiągnięcia innych celów niż ochrona przed prześladowaniem lub doznaniem poważnej krzywdy przez złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej uzyskują przysługującym wnioskodawcom prawa, w tym prawo do przekroczenia granicy i pobytu na terytorium państwa, co służy ominięciu konieczności spełniania warunków przekraczania granicy zewnętrznej Unii Europejskiej, określonych w kodeksie granicznym Schengen. Opiniowana ustawa ma także usprawnić prowadzenie przez organy Straży Granicznej postępowania w sprawie nielegalnego przekroczenia granicy zewnętrznej Unii Europejskiej przez cudzoziemców nie poszukujących ochrony międzynarodowej, zmierzających do szybkiego opuszczenia przez ich terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Nowelizacja wprowadza w ustawie o cudzoziemcach nową regulację, zgodnie z którą w przypadku przekroczenia granicy zewnętrznej w rozumieniu kodeksu Schengen, wbrew przepisom prawa niezłocznie zatrzymania cudzoziemca komendant placówki Straży Granicznej w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego sporządza protokół przekroczenia granicy oraz wydaje postanowienie o opuszczeniu terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Postanowienie określa się nakaz opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz orzeka zakaz ponownego wjazdu na terytorium Rzeczpospolitej i innych państw obszaru Schengen. Postanowienie określa także okres obowiązywania tego zakazu jako nie krótszy niż 6 miesięcy i nie dłuższe niż 3 lata. Ustawa przewiduje ponadto, że dane cudzoziemca, wobec którego wydano postanowienie dotyczące zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen, zamieszcza się w wykazie osób, których pobyt na terytorium Rzeczpospolitej jest niepożądany oraz przechazuje się do systemu informacyjnego Schengen. W ustawie o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wprowadzono zmianę, która umożliwia szefowi Urzędu ds. cudzoziemców pozostawienie bez rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w przypadku, gdy przedmiotowy wniosek zostanie złożony przez cudzoziemca zatrzymanego niezłocznie po przekroczeniu granicy zewnętrznej wbrew przepisom prawa. Szef Urzędu nie może pozostawić bez rozpoznania wniosku złożonego przez cudzoziemca, który przybył bezpośrednio z terytorium, na którym jego życie lub wolności zagraża niebezpieczeństwu prześladowania lub ryzyko wyrządzania poważnej szkody i przedstawił wiarygodne przyczyny nielegalnego wjazdu na terytorium Rzeczpospolitej oraz złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej niezłocznie po przekroczeniu granicy. Nowela zmienia także ustawę o ochronie granicy państwowej, wprowadzając odpowiedzialność karną za działanie polegające na zabieraniu, niszczeniu, uszkadzaniu, usuwaniu, przesuwaniu lub czynienia niezdatnymi do użycia elementów infrastruktury znajdujących się w strefie nadgranicznej i przeznaczonych do ochrony granicy państwowej, w szczególności ogrodzeń, zasieków, zapór i rogatek. Ustawodawca przewidział, iż do postępowań w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu szczętych i niezakończonych przed dniem wyjścia w życiem rywalizacji, mając zastosowanie przepisy ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu dotychczasowym. W odniesieniu do treści procedowanej ustawy przez komisję, biuro legislacyjne podniosło zastrzeżenia co do tego, że niektóre z tych przepisów tej ustawy są niezgodne z Kartą Praw Podstawowych Unii Europejskiej, z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz z konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzono w Genewie w 1951 roku. Ze względu na podniesione zastrzeżenia, o których mówiłem i w toku prowadzonej dyskusji zostały zgłoszone dwa wnioski. Wniosek najdalej idący o odrzucenie ustawy i wniosek o przyjęcie ustawy z poprawkami. Chodzi o dwie poprawki, które mają charakter czysto, techniczno-legislacyjny, tak jak dodanie słowa lub, tam gdzie go brakowało ze względu na prawidłową składnię i wyodrębnienie przepisów karnych w osobny rozdział. Większością głosów przyjęty został wniosek o poparcie ustawy z załączonymi dwiema poprawkami. Nie został przyjęty wniosek o odrzucenie ustawy, jednakże zostanie on przedstawiony z poparciem mniejszości. To tyle, panie marszałku. Dziękuję za udzielenie głosu. Dziękuję bardzo, panie marszałku.