Maciej Konieczny wzywa do solidarności i krytykuje uchwałę

Panie Marszałek, Wysoka Izbo. Na wczorajszej komisji procedowane były dwie propozycje uchwał o granicy, o kryzysie. Jedna autorstwa Prawa i Sprawiedliwości, druga Platformy Obywatelskiej. Niestety nie znalazła się wśród nich propozycja zgłoszona przez Lewicę. A szkoda. Do dalszego procedowania została wybrana propozycja PiSu w praktyce o bezwarunkowym poparciu dla rządu. Tym bardziej szkoda. Skorzystam więc z okazji i przypowołam to, co w naszej propozycji było najważniejsze. Dzięki temu być może łatwiej będzie zrozumieć, dlaczego nie możemy poprzeć tego, co proponuje rząd. Uchwała Sejmu powinna przede wszystkim jasno określać, kto w tej sytuacji jest agresorem, a kto ofiarą. Musi być jasne, że za kryzys humanitarny i próbę destabilizacji naszej części Europy odpowiada białoruski dyktator Aleksander Łukaszenka. Musi być jasne, że uchodźcy i imigranci cynicznie oszukani i brutalnie wykorzystani przez Białoruś są tutaj stroną pokrzywdzoną. Nie może być naszej zgody na stawianie znaku równości pomiędzy białoruską dyktaturą a demokratyczną Polską i Europą. Dokładnie tak samo, jak nie może być naszej zgody na straszenie Polaków uchodźcami i kreowanie sztucznego zagrożenia z ich strony. W tej drugiej kwestii proponowana przez Prawo i Sprawiedliwość uchwała niestety zawodzi. Podobnie zresztą jak cała polityka obozu rządzącego nastawiona na podsycanie lęku Polaków i straszenie uchodźcami. Dlatego będziemy głosować przeciw. Nie można mówić o kryzysie na polsko-białoruskiej granicy nie wspominając o dramatycznej sytuacji humanitarnej ludzi. Nie można pomijać zasług mieszkańców Podlasia, personelu medycznego, aktywistów i aktywistek niosących pomoc potrzebującym. Im po prostu trzeba podziękować. Szacunek i uznanie dla wojskowych, policjantów, straży granicznej służących Polsce w tej trudnej sytuacji są ważne. Ważne, aby ten szacunek nie był czczym gadaniem, ale realnym wsparciem i zapewnieniem godnych warunków pracy. Szacunek to dobry sprzęt, który podchodzi od państwa, a nie z publicznych zbiórek. To naprawdę jest żenujące, że po paru tygodniach trwania kryzysu państwo polskie nie jest w stanie wyposażyć swoich ludzi w podstawowy sprzęt i organizuje publiczne zbiórki. Szacunek to wsparcie psychologiczne dla funkcjonariuszy mierzących się z ekstremalnie trudnymi sytuacjami. Szacunek w końcu to nie zmuszanie ludzi do wykonywania nieludzkich i sprzecznych z prawem rozkazów. Oklaski nie zastąpią realnego wsparcia. Jeszcze bardziej razi wykorzystywanie służb mundurowych do partyjnych gierek. Rządzącym chodzi o to, żeby móc powiedzieć, albo deklarujecie bezwarunkowe poparcie dla rządu, albo nie szanujecie mundurowych. To naprawdę nie jest ładne zagranie w tej sytuacji. Nie godzi się sięgać po takie małe szantaże i manipulacje w świetle poważnego zagrożenia, naprawdę. Uchwała Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej powinna przede wszystkim jasno pokazywać, że granica między Polską a Białorusią to granica między demokracją i troską o drugiego człowieka, a brutalną dyktaturą i pogardą dla bliźniego. Obawiam się tylko, że sama uchwała może tutaj nie wystarczyć. Aby rozwiać wszelkie wątpliwości w tej kwestii rząd musi w końcu dopuścić media, lekarzy i organizację pomocy humanitarnej do granicy. Otoczyć opieką wszystkie osoby, które znalazły się na terytorium naszego kraju. Przestać obchodzić konstytucję i ograniczać prawa Polek i Polaków za pomocą ustawowych protest stanu wyjątkowego. To naprawdę bardzo by mi pomogło. Dużo bardziej niż jakakolwiek uchwała.