Janusz Śniadek o emeryturach stażowych: koszt i wątpliwości

Pani Marszałek, Panie Ministrze, przedstawiciele Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Wysoka Izbo, mam honor w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwość Zjednoczonej Prawicy przedstawić stanowisko w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o meryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz o zmianie niektórych ustaw, druk numer 1692. Przyznaję, że dzisiaj staję tutaj z wyjątkowo ciężkim sercem, bo chciałbym móc zdeklarować, że jest jednoznaczne stanowisko Zjednoczonej Prawicy zgodnie z apelem Pana Zielenieckiego w imieniu Komitetu, wzywającego do poparcia tej ustawy. Niestety ciągle jeszcze na razie takiego stanowiska nie ma. Pozostaje mi tylko wyjaśnić pewne względy czy opinie, jakie w tej chwili są dyskutowane. Historia postulatu, wspominał o tym pan Marcin Zieleniewski, dla Solidarności jako priorytetu tego emerytury stażowej sięga przełomu pierwszej i drugiej dekady tego wieku. W roku 2008, kiedy toczyliśmy bój o emerytury pomostowe, przegrane zresztą przez wiele miesięcy, po raz pierwszy zaczął się pojawiać już jako ogólnozwiązkowy postulat emerytur stażowych. On się przewijał dalej, ale działo się to wszystko właśnie, jak mówiłem, w momencie wycofania postulatu czy uprawnień do emerytur pomostowych. Wbrew deklaracjom wyborczym w 2011 roku, w 2012 nastąpiło podniesienie wieku emerytalnego o dwa lata dla mężczyzn, siedem lat dla kobiet, dwanaście na przykład dla kobiet w krusie. I to zaowocowało m.in. wyjściem Solidarności z Komisji Trójstronnej Późniejszej Rady Dialogu Społecznego przekształconej. Przyznam, że takim wielkim dla mnie elementem satysfakcji było dotrzymanie umowy zawartej między Solidarnością a Panem Prezydentem dotyczącej cofnięcia tego podniesienia wieku emerytalnego, co miało miejsce w 2017 roku. Również jeśli chodzi o politykę społeczną, to tutaj Prawo i Sprawiedliwość wykonało wiele działań, m.in. można przytoczyć coroczną wypłatę trzynastej emerytury od 2020 roku, czy wzrost najnijszej emerytury od 2015 roku do dzisiaj sięgający ponad 40%. Przedstawiony projekt zakłada, że zgodnie z dodawanym ubezpieczeniem urodzonym po dniu 31 grudnia 42 roku będzie przysługowała emerytura, jeżeli okres składkowy i nieskładkowy wyniesie co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 dla mężczyzn oraz, że emerytura przysługująca z Funduszu Bezpieczeń Społecznych określona w artykule 26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową albo emerytura przysługująca z Funduszu określona w artykule 26 jest co najmniej równa kwocie najniższej emerytury, o której mowa w artykule 85 ustawy. Przyznam, że tutaj to uzależnianie prawa do emerytury od wysokości świadczenia wynikającego ze zgromadzonego kapitału jest trochę problematyczne. Widzę na czas, chciałem tutaj troszkę odnieść się jeszcze do kosztów, o których wspominał pod koniec pan Marcin Zieleniecki. Rzeczywiście mam tutaj w wyliczeniu przygotowanym również przez ZUS zupełnie analogiczne kwoty. Są one niemałe. W każdym razie skończę tylko na podsumowaniu, że szacunkowe łączne skutki finansowe w okresie 10 lat od wejścia w życie proponowanych zmian przepisów w kwotach zdyskontowanych inflacją na 2020 rok w cenach stałych z tego roku. Otóż zwiększenie wydatków na emerytury z FUS w latach 2022-2031. Scenariusz ten ze stuprocentową skorzystaniem z prawa do tego uprawnienia wyniesie 70,9 mld zł. Scenariusz 50% 35,5 mld zł. Zmniejszenie wpływów z kolei spadkowych z tytułu odejścia tych osób na emeryturę. Scenariusz stuprocentowy to jest 50,2 mld zł. Scenariusz 50%, 24,9 mld zł. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, wnoszę o skierowanie tego projektu do dalszych prac. Dziękuję bardzo Panie Pośle. Panie Pośle. Panie Pośle. Panie Pośle. Panie Pośle.