Maciej Górski przypomina bohaterów bitwy pod Węgrowem

Szanowny Pani Marszałek, Wysoki Sejmie, 3 lutego 2020 roku przypada 157. rocznica Bitwy pod Węgrowem, jednej z największych bitew Powstania Styczniowego, nazwanej Polskimi Termopilami przez pisarzy i poetów, takich jak Maria Konopnicka, Cyprian Kamil Norwid czy August Barbier. Reprezentując Wysokiej Izbie Mieszkańców Powiatu Węgrowskiego, pragnę przypomnieć o bohaterstwie i poświęceniu, jakim wykazali się powstańcy styczniowi, uczestnicy bitwy pod Węgrowem, walczący o wolność z rosyjskim zaborcą. Chciałbym w tym miejscu przypomnieć postaci dowódców sił powstańczych toczących bój pod Węgrowem. Byli to Jan Matliński, pseudonim Sokół i Władysław Jabłonowski, pseudonim Genuańczyk. Na szczególne uznanie zasługują kosynierzy, którzy swoim heroicznym atakiem na rosyjskie działa zapisali się na stałe, na splamionych krwią kartach polskiej historii. W Węgrowie na wieść o Powstaniu Narodowym stawiło się 3,5 tysiąca powstańców. W pierwszych dniach lutego 1863 roku, jeszcze przed główną fazą bitwy, doszło do kilku potyczek między powstańcami a Rosjanami. 3 lutego nad ranem na obrzeża miasta z oddalonych o ponad 30 km Siedlec dotarły główne siły rosyjskie pod dowództwem Georgija Papafanasopuo. Zaborcy zaczęli ostrzeliwać Węgrów ogniem armatnim. Dzięki odważnemu atakowi polskich kosynierów na rosyjskie armaty, który był śmiałym ruchem taktycznym, pozostała część powstańców, licząca ponad 2 tysiące osób, mogła z powodzeniem wycofać się z Węgrowa. Potyczka ta zebrała krwawe żniwo po obydwu stronach konfliktu. W Węgrowie zlokalizowana jest mogiła powstańców, w której złożono 63 poległych. Na miejscu pochówku znajduje się wielki głaz, niejako cichy strażnik lokalnej historii, ustawiony w 1917 roku przez mieszkańców Węgrowa i okolicznych miejscowości siłą ich rąk. Na kamieniu widnieją znamienne słowa. Na prochach waszych z polskich kamienia wznoszą przez pamięć wdzięczne pokolenia. I chociaż napis ten wyryto przeszło 100 lat temu, pamięć o uczestnikach tamtych wydarzeń trwa do dziś. Od lat przy pomniku Mogile węgrowscy harcerze składają swoje przyrzeczenie, czynili to również w okresie komunizmu, nieustannie cząc sklaryce swoich przodków. Co roku w ramach obchodów odbywają się liczne uroczystości, a także rekonstrukcje bitwy. Chciałbym właśnie tu, w Sejmie Rzeczpospolitej Polskiej, podkreślić, jak ważna jest pamięć o czynach naszych przodków oraz o czerpaniu z wartości, którymi się kierowali, czerpanie z miłości do ojczyzny. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo, panie pośle. Dziękuję.