Leonard Krasulski ocenia działalność Sądu Najwyższego 2012

Panie Marszałku, Wysoka Izbo, prawnym w imieniu Klubu Prawo i Sprawiedliwość przedstawi Stanowickiego Klubu w sprawie oceny działalności Sądu Najwyższego za 2012 rok. Druk numer 1387. Rok 2012 dla Sądu Najwyższego to 3146 skarg kasacyjnych wniesionych do Izby Cywilnej, a do Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych wniesiono 2131. Do Izby Karnej wniesiono 1710 kasacji, zaś do Izby Wojskowej 11. Ale tutaj trzeba zauważyć, iż sędziowie Izby Wojskowej wykonywali także obowiązki sędziowskie w Izbie Karnej. Sąd Najwyższy w roku 2012 rozpoznał łącznie 10186 spraw, w tym 6862 skargi kasacyjne i kasacje, 1624 zażalenia oraz 162 zagadnienia prawne. W omawianym roku sędziowie Sądu Najwyższego rozpatrzyli o 919 spraw więcej, aniżeli w roku 2011. Średni czas na merytoryczne rozpoznanie sprawy to w Izbie Cywilnej 10 miesięcy, w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 8 miesięcy, w Izbie Karnej 6 miesięcy, zaś w Izbie Wojskowej 2 miesiące od daty wpływu, a w sprawach dyscyplinarnych sędziów również około 2 miesięcy. Uwzględnia to standardy określone w Konstytucji i w Europejskiej Konwencji o Schronie Praw Czołowieka i Podstawowych Wolności. W 2011 roku sędzia średnio załatwiał 109 spraw. W ubiegłym roku liczba spraw przeciętnie załatwianych przez sędziów wzrosła do 118. To, jak mówił posłów sprawodawca, niewielki wzrost. Przy uwzględnieniu urlopu w świąt sędzia na rozpoznanie jednej sprawy ma dwa dni. Trzeba jednocześnie zauważyć, że większość spraw trafiających do Sądu Najwyższego cechuje znaczny stopień skomplikowania juridycznego i duży ciężar gatunkowy. Podobnie jak w latach poprzednich, również w 2012 roku sędziowie Sądu Najwyższego uczestniczyli w działalności naukowej, komentatorskiej, publicznej i dydaktycznej. Działalność orzecznicza Sądu Najwyższego, podobnie jak w latach poprzednich, dotyczyła bardzo zróżnicowanej grupy założeń. Wynikało to przede wszystkim z licznych zmian legislacyjnych. Podstawową sferą działalności Sądu Najwyższego było dążenie do ujednolicenia orzecznictwa sądowego, co znalazło odzwierciedlenie w aktywności uchwałodawczej. Tak na przykład istotne znaczenie dla konsumentów, użytkowników pojazdów mechanicznych miały uchwały podjęte w izbie cywilnej dotyczące odpowiedzialności gwarancyjnej ubezpieczycieli z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Także duże znaczenie miała uchwała dotycząca wykładni artykułu 38 ust. 5.3 ustawy z dnia 14 lipca 1961 roku o gospodarstwie terenami w miastach i osiedlach. Orzeczenie ma dużym znaczeniem dla funkcjonowania spółdzielni mieszkaniowych, a tym samym dla ochrony interesów ich członków, była z kolei uchwała dotycząca wykładni artykułu 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz zmianie niektórych innych ust. Było jeszcze dużo uchwała mających charakter prokonsumencki. W orzecznictwie Izby Karnej Sądu Najwyższego podejmowano nie tylko problematykę prawa karnego, materialnego i procesowego, ale również niejednokrotnie odnoszono się do zagadnień z zakresu prawa ustrojowego. Jeden z istotniejszych zagadnień podejmowanych przez Izbę Wojskową Sądu Najwyższego była problematyka zaskarżalności postanowienia o umorzeniu śledztwa. Panie Marszałku, Wysoka Izbo, klub parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość, mimo zastrzeżeń co do przewlekłości prowadzonych spraw, pozytywnie ocenia działalność Sądu. Dziękuję bardzo.