Teresa Hoppe - wspomnienie o pisarzu Franciszku Fenikowskim

Panie Marszałku, Wysoka Izbo, 15 maja obchodziliśmy 90. rocznicę urodzin pisarza Franciszka Fenikowskiego. Urodził się on w 1922 roku w Poznaniu jako syn Mariana, doktora filologii klasycznej, profesora gimnazjum i nauczycielki Zofii Zmalkowskich. Franciszek naukę rozpoczął w poznańskim gimnazjum, a przerwał ją wybuch wojny. Wówczas to młody Franciszek zdobył doświadczenie w różnych zawodach – robotnika, kreślarza, mierniczego i biuralisty. Naukę kontynuował początkowo dzięki pomocy ojca, a po jego aresztowaniu przez gestapo dzięki swemu samozaparciu. Po zakończeniu wojny zdał maturę i podjął studia na Uniwersytecie Poznańskim. W Wielkopolsce pozostał do ukończenia studiów polonistycznych, by następnie w końcu lat 40. osiedlić się na Pomorzu. Temu regionowi przez lata oddał swój ogromny talent literacki. Pierwszym miastem, w którym się osiedlił, była Gdynia. Osiadł w jej malowniczej dzielnicy Orłowie. W 1970 roku przeniósł się do Gdańska. Szczególnie fasjonowały go morze oraz kaszuby, czego owoce odnajdziemy w wielu utworach różnych gatunków literackich. Swój talent realizował w reportażu, publicystyce, poezji, opowiadaniach, bajkach, legendach, widowiskach teatralnych i krytyce artystycznej. Franciszek Winikowski w latach 60. i 70. ubiegłego wieku był jednym z najbardziej poczytnych pisarzy na Pomorzu. Jego książki wydawano w dużych nakładach. Cieszyły się one ogromnym zainteresowaniem czytelników. W latach 1948-1955 pracował w Dzienniku Bałtyckim jako kierownik literacki oraz redagował dodatek Rejsy. Od 1950 roku był członkiem Związku Literatów Polskich. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, w tym także najbardziej prestiżową nagrodę kaszubską – medal Stolema. Rozwijając własny talent dostrzegał także zdolności literackie drzemiące winnych. Jego zasługą było odkrycie talentu literackiego Augustyna Necla, kronikarza życia kaszubskich rybaków morskich. W 1976 roku Franciszek Penikowski ożenił się z Ireną z Kozakowskich-Orzechowską. Ostatnie lata swego życia spędził w Warszawie, gdzie zmarł 15 listopada 1982 roku. Spoczął na warszawskim cmentarzu parafii św. Katarzyny na Służewcu. Jego spuścizna literacka dzięki staraniom rodziny została przekazana Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie, gdzie wciąż czeka na pełniejsze wykorzystanie. Dziękuję za uwagę. Dziękuję. Dziękuję.