Teresa Hoppe wspomina biskupa Konstantyna Dominika

Panie Marszałku, Wysoki Sejmie, 7 marca bieżącego roku minęła 70. rocznica śmierci sługi Bożego biskupa Konstantyna Dominika, postaci znanej i niezwykle cenionej na Kaszubach i Pomorzu. Na tak wielki szacunek i pamięć ten nieoceniony biskup zasłużył sobie bohaterską postawą i świętym życiem. Konstantyn Dominik urodził się w 1870 roku w Gnieżdżewie. Jest to obecny powiat pucki w województwie pomorskim. W kaszubskiej rodzinie Michała i Anny Dominików. Jego ojciec piastował urząd sołtysa. Matka Anna zmarła, gdy Konstantyn miał dwa lata. Po ukończeniu szkoły ludowej wstąpił do kolegium Marianom w Pelplinie. W późniejszym czasie kontynuował naukę w Królewskim Gimnazjum Katolickim w Chełmnie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Studia ukończył w seminarium duchownym w Pelplinie, a w 1897 roku otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany jako wikary do kościoła jezuitów w Gdańsku Starych Szkotach, w miejscu, w którym nauki pobierał wcześniej twórca słów polskiego hymnu narodowego Józef Wybicki. Konstantyn Dominik pełniąc posługę kapłańską przeszedł różne jej etapy, począwszy od wikarego poprzez kapelana klasztoru i szpitala sióstr miłosierdzia, prefekta w liceum żeńskim i gimnazjum, aż do wicerektora seminarium w Pelplinie. Tę ostatnią funkcję sprawował w niezwykle trudnym okresie, czasie poprzedzającym wybuch I wojny światowej, kiedy to spory narodowe przybierały na sile. Bronią Konstantyna Dominika była wiedza, dobre słowo i modlitwa. W 1920 roku został powołany na stanowisko rektora i kanonika seminarium duchownego w Pelplinie, a osiem lat później papież Piłs XI mianował go biskupem tytularnym artybeńskim i przeznaczył mu urząd biskupa pomocniczego w diecezji hełmińskiej. Mimo tak dostojnej funkcji biskup Dominik uważał się przede wszystkim za kapłana i wychowawcę. Przyjęcie nominacji biskupi było dla niego, jak sam wyznał, jedną z najtrudniejszych decyzji ze względu na towarzyszące funkcji biskupa celebre i patos. Zachował wielką pokorę w sercu i prostotę w zachowaniu. Żył niezwykle skromnie. Po napaści Niemiec na Polskę w 1939 roku, 20 października, hitlerowscy zlikwidowali seminarium w Pelplinie. Większość księży została zamordowana. Ciężko chory biskup Dominik został wydalony do Gdańska, gdzie znalazł schronienie w klasztorze sióstr Elżbietanek. Jego kontakty ze światem były ograniczane i kontrolowane przez gestapo, które nakłaniało polskiego biskupa do przyjęcia niemieckiej trzeciej grupy narodowościowej, co miałoby wielki wpływ na duchowieństwo i świeckich pomorzan. Biskup był wielokrotnie przesłuchiwany przez gestapo, które na początku 1942 roku postawiło duchownemu ultimatum. Przyjęcie niemieckiej grupy narodowościowej lub rozstrzelanie. Biskup miał czas na podjęcie decyzji do 15 marca 1942 roku. W pamięci sióstr opiekujących się duchownym zachowały się słowa biskupa. Ten termin to już Pan Bóg załatwi. I rzeczywiście, stan zdrowia biskupa nagle się pogorszył, a 7 marca 1942 roku biskup Konstantyn Dominik odszedł do wieczności. Na jego pogrzebie, mimo zagrożeń ze strony hitlerowców, przybyło około 80 księży i wierni z okolic Pelplina, Gdańska i z całej diecezji. Biskup Konstantyn Dominik został pochowany na cmentarzu w Gdańsku, w Starych Szkotach, przy kościele, w którym rozpoczynał swoją działalność duszpasterską. Po wojnie w 1949 roku zwłoki zostały przeniesione do Pelplina, gdzie spoczął obok kapłanów zamordowanych w 1939 roku. Minęły lata, a na grobie biskupa Dominika w Pelplinie zawsze palą się świece i leżą świeże kwiaty. W maju odwiedzają go maturzyści, pozostawiając na grobie biało-czerwone kokardki. Biskup Dominik już za życia w opinii wielu osób zasługiwał na miano świętego. Początki zabiegów o beatyfikację kaszubskiego biskupa sięgają końca lat 40. ubiegłego wieku. Proces diecezjalny rozpoczął się w 1961 roku. Pamięć o tej niezwykłej postaci jest podtrzymywana przez kolejne pokolenia Pomorzan od wielu lat. W 2004 roku odbyła się kaszubska pielgrzymka do Watykanu w intencji rychłej beatyfikacji sługi Bożego Konstantyna Dominika i w tej samej intencji w latach 2002-2010 za sprawą Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego trwała Wielka Nowenna Błagalna. W bieżącym roku z okazji 70. rocznicy jego śmierci w wielu kościołach na Kaszubach wierni modlą się podczas mszy świętej w intencji rychłej beatyfikacji biskupa, a 30 marca zostanie odprawiona na Kalwarii Wejherowskiej specjalna droga krzyżowa z udziałem licznej rzeczy Kaszubów i Pomorzan. Jeśli biskup Dominik zostanie ogłoszony w przyszłości świętym, będzie z pewnością patronował cechom, które były mu tak bliskie, prostocie, życzliwości i łagodności. Dziękuję za uwagę. Dziękuję, panie posłający.