Marta Golbik: Domaga się łatwiejszego dostępu młodzieży do psychologa

Dzień dobry. Witam Państwa bardzo serdecznie na konferencji prasowej po wspólnym posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu do Spraw Młodzieży oraz Parlamentarnego Zespołu do Spraw Zdrowia Psychicznego Dzieci i Młodzieży. W konferencji uczestniczą przewodniczący Parlamentarnego Zespołu do Spraw Młodzieży pan senator Jerzy Wcisła, przewodnicząca Parlamentarnego Zespołu do Spraw Zdrowia Psychicznego Dzieci i Młodzieży pani poseł Marta Golmik, wiceprzewodniczący tegoż zespołu pan poseł Grzegorz Napieralski oraz młodzież uczestnicząca w dzisiejszych obradach obu zespołów. Panie przewodniczący uprzejmie proszę o zabranie głosu. Witam Państwa. Szanowni Państwo, na połączonym posiedzeniu rozmawialiśmy o dostępności do psychologa dla dzieci poniżej 18 roku życia. Mówiliśmy także o kodeksie dobrych praktyk, który jest dokumentem potrzebnym i wskazanym w relacjach pracownik student, który odbywa praktyki studenckie czy absolwenckie. I też rozmawialiśmy o tym, że te praktyki powinny wyglądać inaczej i w tej sprawie będziemy pisali do rządu, przyjęliśmy stanowisko w sprawie innej organizacji praktyk, innych akcentów, tak aby praktyki absolwenckie przede wszystkim stały się ważnym instrumentem polityki zatrudnieniowej w Polsce. I te sprawy dzisiaj chcielibyśmy Państwu przedstawić. Pięknie, dziękuję Panie Przewodniczący i bardzo proszę o zabranie głosu Panią Poseł Marta Golbik. Dziękuję bardzo. Ja w pierwszej kolejności chciałabym podziękować Panu Senatorowi Jerzemu Wcisła za to, że połączył nasze zespoły. Rozmawialiśmy dzisiaj dużo o sytuacji młodych ludzi na rynku pracy. O tym, czy młode osoby wtedy, kiedy startują w dorosłe życie, kiedy podejmują swoje pierwsze aktywności zawodowe, jak również pierwsze praktyki w swoim życiu, które dają im doświadczenie zawodowe, czy są dobrze traktowane, czy odnajdują się w tych miejscach, czy są dobrze wynagradzane. Ale przede wszystkim, czy są uczciwie traktowani. I bez wątpienia temat ten łączy się w sposób bezpośredni ze zdrowiem psychicznym młodych ludzi. Wiemy, że w okresie ostatnich lat mamy drastyczny wzrost problemów związanych ze zdrowiem psychicznym na każdym polu. I dziś jako osoby odpowiedzialne za ten stan, jako politycy, ale przy wsparciu, co najważniejsze, młodych ludzi, którzy chcą w tym uczestniczyć, którzy chcą angażować się w zmiany legislacyjne, to jest nasza odpowiedzialność, żeby zapewnić im jak najlepszy start w życie, bez lęku, bez strachu, tak, żeby czuli się jak najpewniej. I dziś właśnie o tym rozmawialiśmy, co możemy zrobić, ale podjęliśmy również drugi temat dotyczący osób najmłodszych, o czym wspomniał już pan senator Jerzy Wcisła. Podjęliśmy rozmowę, która trwa i będzie jeszcze trwała, mamy nadzieję, ze szczęśliwym finałem legislacyjnym, dotyczącą tego, że jest wśród nas wiele młodych ludzi, którzy czują, że mają potrzebę skorzystania z pomocy psychologicznej, ale nie mają wsparcia u osób dorosłych. I dziś rozmawiamy również o tym, oczywiście z młodymi ludźmi, ale również z ekspertami i specjalistami w tym zakresie, jak umożliwić osobom, które nie są jeszcze pełnoletnie, korzystanie z pomocy psychologicznej. Cieszę się, że te rozmowy się toczą i myślę, że będziemy je finalizować ustawowo. Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję i bardzo proszę o zabranie głosu pana posła Grzegorza Napieralskiego. Jeszcze w kontekście rynku pracy i młodych ludzi, którzy się na nim znajdują, poruszyliśmy, myślę, bardzo ważny temat, taki, który dziś jest istotny, chociaż kilka lat temu jeszcze nie istniał, a dotyczy on algorytmów. Algorytmów, które są dzisiaj już cały czas w naszym życiu, mamy je w telefonach, w komputerach, pojawiają się w poszczególnych aplikacjach, ale też dziś odpowiadają za zatrudnienie nie tylko młodych ludzi, ale nas wszystkich, którzy chcemy pracować w nowych firmach, również za rozliczanie naszej pracy czy ocenę naszej pracy. W Sejmie pracuje podkomisja, która zajmuje się właśnie spoglądaniem w algorytmy. My przygotowaliśmy ustawę, która pozwala związkom zawodowym, aby zajrzeć w taki algorytm, właśnie tych, którzy są zatrudniani bądź pracują w takich firmach, aby ten algorytm był na tyle otwarty, oczywiście, żeby nie ingerować też w pracę firmy czy danego zakładu pracy, ale na tyle, żebyśmy mogli zobaczyć, jak dany pracownik, jak dana pracownica jest oceniana. Czy w danej firmie to od tego, jak daleko zaniesie paczkę, czy jaka ta paczka jest ciężka. Czy w tych firmach tak zwanych żywieniowych, czy pojedzie dłuższą trasą, ale szybciej, czy też pojedzie na skróty, jak jest oceniany i za to dostaje nagrody, a za to tej nagrody nie dostanie. Ta ustawa jest przygotowana, ona jest bardzo krótka, funkcjonuje już w Hiszpanii i dobrze jest oceniana przez ekspertów. W polskim parlamencie, w Komisji Cyfryzacji, w mojej komisji otrzymała zgodę wszystkich partii politycznych. Dzisiaj rozmawialiśmy również z przedstawicielami ministerstwa o tym, żeby poparło to rozwiązanie i mamy nadzieję, że w przyszłym roku ta ustawa wejdzie pod obrady Sejmu i zostanie jednogłośnie przyjęta, bo też młodzi ludzie na to czekają. Bardzo dziękuję Panie Pośle. Czy ktoś z pozostałych uczestników konferencji miałby ochotę? Bardzo proszę Panie Przewodniczący. Szanowni Państwo, poza posłami, Panią Poseł i Panem Posłem, za mną są członkowie Rady Młodzieżowej. To jest głównie młodzież studiująca, ale już także i pracująca. Oni są członkami parlamentarnego zespołu do spraw młodzieży i oni w zasadzie nadają ton pracy temu zespołowi. My jako parlamentarzyści próbujemy to ubrać w formułę prawną. Zagadnienie praktyk studenckich, praktyk absolwenckich to jest także zagadnienie, z którymi wyszli do nas młodzi ludzie. Dzisiaj pracowaliśmy nad kodeksem dobrych praktyk. Nad tym kodeksem będziemy jeszcze nadal pracowali. Kodeks dobrych praktyk to nie jest akt prawny. To jest akt woli stosowania pewnych zasad etycznych i zawodowych w relacjach pracodawca-student odbywający praktykę. I uważamy, że takie praktyki studenckie z zasady powinny być praktykami płatnymi, by młody człowiek będący na etapie przejścia od etapu edukacji do życia zawodowego wchodził do zakładu pracy i otrzymywał za to płacę. Z wielu względów uważamy, że to jest ważne. I druga ważna zasada ujęta w kodeksie dobrych praktyk jest taka, aby te praktyki były praktykami merytorycznymi, czyli by wprowadzały młodego człowieka w zagadnienia, które on studiował, a nie by był to przysłowiowy goniec za darmo, który roznosi korespondencję i przynosi oszczędności firmie. Także te zagadnienia są ujęte w kodeksie dobrych praktyk plus różne sprawy związane z tym, aby praktykant był traktowany podobnie jak pracownik, by stosowane były wobec niego zasady obowiązujące w kodeksie pracy. I też podjęliśmy decyzję, że będziemy wnioskowali do rządu, aby zmienił ustawę o praktykach absolwenckich. By w tej ustawie było zapisane, że podstawową formą praktyki studenckiej i praktyki absolwenckiej jest praktyka płatna. Nie możemy także ze względów społecznych doprowadzać do przedłużenia tego okresu, gdy młodzi ludzie nie zarabiają pieniędzy, bo nie zarabiając pieniędzy nie podejmują decyzji o założeniu rodziny i decyzji rodzicielskich. A jesteśmy naprawdę w sytuacji, gdzie grozi nam najpotężniejszy kryzys. Kryzys demograficzny. Za chwilę okaże się, bo już za 8 lat z obliczeń wynika, że 40% ludzi będzie w wieku emerytalnym. Kto na te emerytury będzie pracował? Musimy prowadzić aktywną politykę także, która będzie nakłaniała młodych ludzi, czy dawała im szansę na założenie rodziny i podejmowania decyzji rodzicielskich. Też apelujemy do rządu, aby przygotowując nową ustawę o praktykach absolwenckich wymuszał, aby te praktyki były praktykami merytorycznymi, aby one przystosowały młodych ludzi do zawodu, który chcą i którego się wyuczyli i chcą realizować. Aby było to sprawozdawcze. I także uważamy, że te praktyki w niektórych przynajmniej elementach, czy sferach działania powinny być trzy godziny rozmawiania. Powinny być formą świadomej polityki państwa w dziedzinie zatrudnienia. Czyli jeżeli dzisiaj brakuje nam pewnych zawodów, to one powinny być przez państwo wspierane. To nie tylko pracodawca powinien być płatnikiem za praktyki. Ale jeżeli dzisiaj nam brakuje pomocy psychologicznej, a brakuje nam tej pomocy psychologicznej w szkołach, tej dostępnej dla młodzieży, to takie praktyki powinny być w części przynajmniej finansowane ze strony państwa. Jeżeli w pewnych regionach kraju albo w pewnych sferach naszego życia społecznego, na przykład w małych miejscowościach, brakuje pewnych zawodów, to osoby, które tam będą kierowały swoją aktywność zawodową, powinny być wspierane przez państwo już od etapu kierowania się na praktyki. I to daje państwu instrument społeczny, a jednocześnie młodym ludziom szansę na szybsze zaistnienie na rynku zawodowym. Liczymy na to, że państwo podejmie tą decyzję i ministerstwa przystąpią do pracy nad kodeksem dobrych praktyk, które będą zawierały te formuły, o których mówiłem. Praktyka przede wszystkim płatna, praktyka merytoryczna, praktyka wyrównująca dysproporcje w różnych rejonach kraju czy różnych sferach życia społecznego i także praktyka, która wyrównuje pewne nierówności na przykład w zakresie płci, która jest reprezentowana w danym zawodzie. My oczywiście jako zespół razem z zespołem pani Marty Golbik Dostaw Zdrowia Psychicznego. Będziemy nadal pracowali nad tymi dokumentami. Mamy nadzieję, że równolegle i we współpracy z rządem. Dziękuję bardzo. Jeżeli są jakieś pytania, to jesteśmy gotowi do odpowiedzi. Bardzo proszę, panie wody. Skórski Telewizja News 24. Zorganizowanie sprawnego systemu praktyk zawodowych wymaga wzajemnego zrozumienia między środowiskiem naukowym, akademickim, a biznesem. Jak wiemy z doświadczenia, tego zrozumienia w dużej mierze brakuje, nie ze względu na złą wolę. Za granicą jest to zorganizowane w ten sposób, że są tak zwani pośrednicy, którzy tłumaczą te dwa różne języki, język biznesu i język nauki. Można ich określić mianem na przykład brokera wiedzy. Czy w ramach prac zespołu parlamentarnego państwo brali pod uwagę konieczność bądź wartość istnienia tego typu pośrednika? I drugie pytanie dotyczące tych algorytmów. Czy jest już założony jakiś poziom zatrudnienia, jeżeli chodzi o firmy, które miałyby monitorować, a także informować o tym, jak oceniani są pracownicy? Dziękuję. Szanowni państwo, od samego początku, gdy zespół został założony, częścią tego zespół jest Rada Młodzieżowa, której członkowie są tutaj z nami, ale też są przedstawiciele środowisk akademickich, naukowych i przedstawiciele grup pracowniczych, którzy byli dzisiaj na naszym także posiedzeniu. Inicjatywa pracownicza tutaj pani są chyba reprezentantkami tego środowiska. Także prawnicy, eksperci, naukowcy współpracują z tym zespołem i opracowują te dokumenty, które także konsultujemy z różnego rodzaju środowiskami. Także nie ma żadnego oderwania od realiów, w których żyjemy i w których młodzi ludzie będą później pracowali. Co do algorytmów, to proszę pana Grzegorza Napieralskiego. Bardzo dziękuję, panie redaktorze, za to pytanie. Dzisiaj się spotkaliśmy trochę przez przypadek w tym samym czasie, kiedy strajkują w wielu miastach pracownicy niektórych aplikacji, którzy dowożą nam pożywienie. Ale to absolutnienia wspólnego. Dzisiaj rozmawialiśmy o systemowych rozwiązaniach. Na czym ta sprawa polega? Otóż chodzi nam o to, że dziś pracownik, nie chcę mówić o firmach, bo to nie jest przeciwko firmom, ale dziś pracownik zatrudniony w danym miejscu, gdzie aplikował się przez aplikację i aplikacja go ocenia, aplikacja go kieruje, aplikacja go również wynagradza później, bo jest tym głównym elementem, on nie wie, tak naprawdę ten pracownik, nie wie, dlaczego raz zarobił więcej, a raz mniej. Nie ma takiej wiedzy, bo normalnie standardowo kiedyś było tak, że była umowa o pracę, trzeba było wykonać tą pracę, pracowało się 8 godzin, wiedzieliśmy jaka jest pensja za to, były nagrody kwartalne bądź półroczne i mniej więcej pracownik był przekonany o tym, co się dzieje tak naprawdę w jego pracy. Teraz tego nie ma, szczególnie w dużych, nowoczesnych korporacjach, ale powiadam, to nie jest przeciwko tym firmom, a nie tym dużym korporacjom. Natomiast związki zawodowe zwróciły się do nas, że jednak jest to nieuregulowane. W ogóle kwestia algorytmów nie jest uregulowana na całym świecie, to wymknęło nam się absolutnie spod kontroli. To temat można by tutaj rozmawiać godzinami. I my zrobiliśmy pierwszy bardzo mały, ale myślę bardzo dobry krok. Napisaliśmy ustawę, gdzie związki zawodowe będą mogły zajrzeć tylko w tym miejscu, gdzie oceniany jest pracownik. I po prostu będą wiedziały, co tak naprawdę się dzieje. I wtedy mogą tak naprawdę negocjować z właścicielem danej aplikacji, danej firmy, danej korporacji właśnie swoje prawa pracownicze. Dziś oni tego nie wiedzą. Dziś takiego wyglądu nie mają. Ta ustawa składa się tak naprawdę z dwóch zapisów. Została skonsultowana również ze związkami zawodowymi. Wszystkie centrale związkowe, które przyszły na pracę pod komisji, poparły ten projekt. Wszystkie centrale. Mieliśmy też wsparcie tutaj Państwowej Inspekcji Pracy. Mieliśmy wsparcie ŁOKIK-u, Ministerstwa Cyfryzacji, bo to się zaczynało jeszcze, jak było Ministerstwo Cyfryzacji. Na Komisji Cyfryzacji w Sejmie zagłosowaliśmy za tym jednogłośnie. Teraz muszą być połączone komisje i miejmy nadzieję, że ten projekt po prostu będzie przyjęty i będziemy mieli naprawdę sukces. Będziemy jednym z pierwszych państw w Polsce, które takie przepisy będą miały w swoim prawodawstwie. Znacznikiem jest tak naprawdę element oceniania w aplikacji, która służy do zarządzania zatrudnionymi osobami. Nie wielkość firmy, tylko ten konkretny. Tak, tutaj jeszcze raz to powiem, tu nie chodzi o to, żeby kogoś karać, kogoś gonić, kogoś szkalować. Absolutnie. Chodzi o to, żeby chronić człowieka. Bo dla nas jest najważniejszy człowiek. To on jest dzisiaj zatrudniony. I jeszcze raz nie chcę powoływać się na żadne skojarzenia do firmy. Ale to on siada na ten rower i jedzie od punktu A do punktu B. I on musi wiedzieć, ile on zarobi, za co on zarobi. Czy będzie jechał szybciej, bezpieczniej, czy wybierze krótszą trasę, czy jak jest deszcz, to płacą mu więcej, czy jak jest niedziela, to płacą mu więcej. On musi te wszystkie rzeczy wiedzieć. On nie może się dowiadywać, nie wiem, co jakiś czas, bo mu wpływa mniej albo więcej pieniędzy. I będzie miał prawo do tego. Dziękuję. Bardzo dziękuję. Bardzo proszę o zabranie głosu przedstawiciela Rady Młodzieżowej przy zespole. Ja dosłownie jedno zdanie. Tak jak senator wspomniał, w zespole pracujemy z szerokim gronem ekspertów nad rozwiązaniami dotyczącymi praktyk studenckich, po to, by polepszyć sytuację studentów. Między innymi przez to, żeby te praktyki były płatne. Ale też słuchamy i chcemy słuchać opinii samych studentów, studentek z całej Polski. Dlatego też mamy ankietę stworzoną. I w imieniu przewodniczącego Rady Młodzieżowej przy parlamentarnym zespole do spraw młodzieży chciałbym serdecznie zaprosić wszystkie studentki, studentów do wypełniania tej ankiety. Znajdą ją Państwo na naszych portalach społecznościowych, na Facebooku, na Instagramie Młodzi w Parlamencie, bo Wasze zdanie jest bardzo ważne, bo to w naszej wspólnej sprawie chcemy działać. Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję. A teraz poproszę o zabranie głosu przedstawicielki inicjatywy pracowniczej. Tak, no nastajemy na stanowisku, że właśnie to jest, ważna jest ta rozmowa ze względu na zmianę optyki, patrzenia właśnie na staże i praktyki, że to ze strony pracodawcy nie jest jakaś działalność charytatywna, tylko to jest dwustronna korzyść i po prostu tutaj zachodzi ten stosunek pracy i ważny jest bardzo ten element odpłatności. I tak jak Kodeks Dobrych Praktyk jest wspaniałym początkiem, to powinien to być początek do też wdrażania po prostu aktów prawnych, które mogłyby być egzekwowane później już w taki sposób twardy. No, także to jest, mam nadzieję, że początek tych prac. Ja też chciałam dodać, że same praktyki i staże, choć są oczywiście bardzo ważne i też ja jako studentka spotykałam się z różnymi formami właśnie tych praktyk i staże, to sama sytuacja na rynku pracy osób młodych jest ciężka i niestabilna, między innymi dlatego, że pomimo dość sporego zatrudnienia osób młodych są one zatrudnione nie na umowach o pracę, ale właśnie na umowach o zleceniach lub umowach o dzieło, które w żaden sposób nie chronią je prawnie, w takim stopniu jak umowy o pracę, nie zapewniają ich płatnych urlopów i innych korzyści, które płyną właśnie z umów o pracę. Też młodzi ludzie są bardzo często zatrudniani w miejscach, gdzie dochodzi do dużej rotacji. Jest to między innymi branża gastronomiczna, czy w ogóle usługowa. I o tych patologiach właśnie w branży gastronomicznej, między innymi nie mówi się z takich powodów, że bardzo ciężko młodych ludzi jest uzwiązkowić i w jakiś sposób przekazać im narzędzie, jakim jest związek zawodowy i struktura związku zawodowego. I jest to związane między innymi z tym, że właśnie nie mają stabilnego zatrudnienia i nie mają wtedy możliwości zrzeszyć się w strukturze, skoro tak naprawdę dochodzi do tak sporej rotacji. Więc oprócz tych praktyki staży, trzeba zacząć rozmawiać w ogóle o tym, w jaki sposób młodzi ludzie są zatrudniani w Polsce, z jakimi spotykają się problemami i co my możemy na to poradzić oraz jaka jest rola związków zawodowych w tym wszystkim, bo tych młodych ludzi w związkach zawodowych nadal jest za mało. Bardzo dziękuję. Czy ktoś z Państwa jeszcze miałby pytania? Jeśli nie, to pięknie dziękujemy za udział w konferencji i zapraszamy do śledzenia naszych mediów społecznościowych. Dziękuję. Dziękuję.