Emocje na komisji ws. schronisk dla zwierząt

Bardzo dziękuję, Pani Przewodnicząca, Wysoka Komisjo, Szanowni Państwo. Oceniliście Państwo i rząd, macie do tego prawo. Oceniliście Państwo i posłów, i Komisję Nadzwyczajną, oczywiście macie do tego prawo. I oceniliście system, który jednym zdaniem zupełnie nie działa, innym zdaniem nie powinien podlegać jakimś zmianom. I chcę na marginesie powiedzieć, że ja w swoim wystąpieniu, przedstawiając ramy prawne obowiązujących przepisów, nie powiedziałem, że ten system nie ma luk. Proszę mi nie wkładać takiego stwierdzenia. Ja uważam, że nie ma systemów idealnych, prawnych i każda ustawa, to nie jest Biblia, podlega określonym zmianom i można wszystko zmienić. Więc po pierwsze, system oczywiście jest w pewnym sensie ograniczony przepisami. On w jakim zakresie, o którym Państwo mówiliście, a za chwilę do tego dojdę, może być zmieniony. Ale nie może być takiego stwierdzenia, że wszystkie osoby, które są w tym systemie, czy też organy odpadające są na pograniczu dewiacji. Oceniamy schronisko w Sobolewie, które podlegało dewiacji. Wszyscy z Państwa się zgodziliście, że to jest przejaw dewiacji. I nie ma w tej sprawie dyskusji. Proszę Państwa, to zostało schronisko zamknięte decyzją powiatowej lekarz weterynarii. Ale jeżeli Państwo oceniacie wszystkich lekarzy weterynarii z dyplomami, że są niekompetentni, że nie potrafią rozróżnić dane choroby, to proszę Państwa, to już jest pewna przesada. Jeżeli mówimy, nie generalizujmy zjawisk, bo jestem przeciwnikiem generalizowania zjawisk, jeżeli mówimy, że samorządy nie działają, to znaczy, jeżeli mówimy, że inspekcja nie działa, nie działa rząd, nie działa wszystko, to oceniamy... Proszę Państwa, chwileczkę Panie Ministrze, chwileczkę Panie Ministrze. Proszę Państwa, siedzimy tu trzecią godzinę. Ja bardzo proszę jeszcze chwilę wysłuchania. Państwo przedstawiliście swoje argumenty. Pozwólcie przedstawić argumenty Panu Ministrowi. Wyciągnięcie z tego wnioski i opinie. Bardzo proszę, dać się wypowiedzieć przedstawicielom ministerstwa. Proszę Państwa, jeżeli mówimy o tych osobach, które dzisiaj działają i oceniamy je w sposób jednoznaczny, to nie możemy tego generalizować. Bardzo proszę o takie podejście. Indywidualne są przypadki, konkretne dewiacji, trzeba je potępić, trzeba rozstrzygnąć, trzeba wyeliminować. To jest podstawowe zadanie wszystkich organów, które działają zgodnie na podstawie prawa. Państwo mówicie o trzech, moim zdaniem, istotnych elementach dotyczących systemu. Po pierwsze, bez jakichś tam preferencji czy układania, co jest najważniejsze, po pierwsze podważacie system kontroli. Mówicie, że on jest niewydolny, nieegzekwowalny, że różne sytuacje powodują, że ten system nie spełnia swojej roli. W pewnych przypadkach być może jest tak, to zgodne z prawdą. Kolejna kwestia. Mówicie Państwo o chipowaniu, że to jest podstawowy instrument ograniczenia bezdomności i proszę Pa... Przepraszam, ja słuchałem Państwa z ogromnym szacunkiem, wszystkie wypowiedzi notowałem, więc prosiłbym o taką wzajemną, że tak powiem, wysłuchanie moich racji. Nie zgadzacie się Państwo, możecie to wyrazić w sposób albo werbalny, albo w sposób, jaki Państwo uznajecie za stosowny. Otóż, po pierwsze, chipowanie. To dziękuję Państwu za poparcie projektu rządowego, bo ten projekt rządowy i on nie powstał na zasadzie presji społecznej, presji artystów, dwóch pań, które dzisiaj spowodowały to działanie, za które trzeba im podziękować, ponieważ spowodowały, że ta dyskusja jest o tej dewiacji, która była. Natomiast ustawa o KROPIK-u, czyli Krajowy Rejestr Oznaczonych Psów i Kotów jest elementem legislacji rządowej, a ta oczywiście kieruje się pewnymi prawami, czasem, pewnymi procedurami. Ona być może jest zbyt długa, natomiast oczywiście ścieżka posadzka może być krótka, ale jesteśmy już i tutaj Pani Małgorzata Rozenek-Majdan mówiła o pewnym harmologramie, datach, instrukcji, w którym momencie jesteśmy. Otóż jesteśmy już przed decyzją, żeby ten projekt rządowy, jeszcze raz powtarzam, trafił do Parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej. Do dzisiaj, do godziny 14 były uwagi do tego projektu przez wszystkie resorty, czyli każdy mógł się wypowiedzieć. Ja mówiłem krótko, aczkolwiek, jeżeli trzeba, będzie powtórzę, jakie są zasady tego projektu ustawy. W poniedziałek zostanie prawdopodobnie, bo jest to decyzja Stałego Komitetu, przyjęty i skierowany na Radę Ministrów. Rada Ministrów przyjmie i skieruje do rządu, więc jesteśmy za chwilę przed, do parlamentu, przepraszam, i za chwilę jesteśmy przed legislacją, procesem, który zakończy się, miejmy nadzieję, podpisem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Kolejna sprawa, mówicie Państwo, część mówi o kastracji, część to łączy kastracja z sterylizacją. Proszę Państwa, w kontroli nikowskiej protokole NIK używa takiego słowa, które brzmi ubezpłodnienie. To jest to łączenie, prawda, że tak powiem kastracji i tej sterylizacji. I my mamy, proszę Państwa, opinię Rady, takiej przy Panie, która mówi, że to trzeba podchodzić do zwierząt indywidualnie, że to są kwestie, które nie można generalnie nakazać całej, że tak powiem, populacji kastrować, bo to jest wymóg oczywiście indywidualny, decyzja lekarza, właściciela i tak dalej. Ale dzisiaj mówimy o tym systemie prawa, który no, część z Państwa mówi, że funkcjonuje, a część mówi, że nie funkcjonuje i tam jest Bardzo proszę, jeszcze chwilę proszę wytrzymać. Bardzo proszę. Ja rozumiem, że moja wypowiedź jest, że tak powiem, nieciekawa, że nie spełnia Państwa oczekiwań i oczywiście nie dostanę na końcu brawa, co nie oczekuję, żeby była jasność. Natomiast wracając do tej sterylizacji, ona dzisiaj jest obowiązkowa, proszę Państwa, w schroniskach. Ona jest obowiązkowa. To wymaga, proszę Państwa, mówimy o prawie, pewnym egzekwowaniu prawa, o przepisach, o którym mówimy całościowo, a być może to wymaga pewnych zmian, żeby ten obowiązek jednak egzekwowania tego prawa był. Ale takie są dzisiaj normy prawne. W programach dotyczących właśnie przyjętych przez Radę ta sterylizacja zwierząt, które są w schroniskach, musi być wykonywana. Inną rzeczą, jeżeli jest niewykonywana, jeżeli mamy instrumenty, które spowodują, że kontrolne, żeby była wykonywana, to myślę, że to będzie egzekwowanie prawa. Pani mówi o słynnym artykule trzecim, że trzeba współdziałać. Bardzo proszę, pani mecenas. Bardzo proszę. Ja myślę, że na sali rozpraw też pani musi zachować jakiś rygor. Dziękuję. Proszę Państwa, pani tutaj powiedziała o artykule trzecim. Tak, właśnie. Ale doskonała propozycja konstruktywna. Mówimy, jest artykuł trzeci, trzeba go wypełnić, czyli współdziałanie inspekcji, organów, instytucji są możliwości. Tylko czy to robimy? No i tu jest pytanie otwarte, być może retoryczne. Natomiast proszę Państwa, naprawdę nie róbmy nagonki na określone służby, czy weterynaryjne, czy na przedstawicieli, bo dzisiaj pracują pod presją. Jeżeli Państwo mówicie, że 11 schronisk jest patologicznych potencjalnie, to ja rozumiem. Ale jeżeli mamy, proszę Państwa, 224 schroniska, to to jest część. Być może o 11 za dużo. Na pewno za dużo. Ale jak mają się czuć te schroniska, które prowadzone są w pewnych sytuacjach przez organizacje, uczciwych, którzy prowadzą to zgodnie z prawem. Więc nie możemy generalizować, że wszystkie są złe, że wszystkie robią biznes na zwierzątkach, bo tak nie powinno być. Jesteśmy oczywiście temu przeciwni. Proszę Państwa, ta ustawa, bo tutaj było pytanie konkretne, ja powtórzę jeszcze raz, o kropiku, czyli o czipowaniu, dotyczy obligatoryjnie wszystkich psów. Bez względu na to, jeszcze raz powtórzę, że te psy, które się po wejściu w życie tej ustawy narodzą, będą podlegały czipowaniu obowiązkowemu i te, które narodziły się o czasie 3 lata przed wejściem, też również będą podlegały czipowaniu. Koty natomiast, tutaj jest kwestia, będą podlegały obowiązkowemu czipowaniu w schroniskach, natomiast fakultatywnie dla właścicieli, tych, którzy chcą, żeby swoje zwierzątka czipować. Natomiast w obrocie również, proszę Państwa, jest decyzja Parlamentu, decydować możecie, uczestniczyć w procesie legislacyjnym, w swoich opiniach wyrażać, natomiast proszę Państwa, ja rozumiem pewne emocje dotyczące, że macie inne pomysły. Oczywiście, jeżeli przekonacie do tych pomysłów, proszę Państwa, przekonacie do tych pomysłów. Ja bardzo Panią proszę, bardzo Panią proszę, Pani miała czas, ale ja to rozumiem, bardzo Panią przepraszam, siedzimy tu 3 godziny i Pan ma inne zdanie niż Pani, to nie jest powód, żeby Pani naprawdę nie dała się wypowiedzieć. Wszyscy mówimy, tak, dobrze, dobrze, dobrze, ale to już Pani nam powiedziała. Bardzo proszę wysłuchać. Bardzo proszę wysłuchać. Proszę Państwa, ja nie chcę tutaj pokazywać jakaś ścieżka legislacyjna. Projekt wychodzi, jest praca w Sejmie, mogą być zgłoszone poprawki. Decyzja, decyzja, proszę Państwa, decyzja, decyzja. Dziękuję bardzo. Proszę nie kwestionować, decyzji, natomiast... Ogłaszam przerwę, 10 minut.

---