Marcin Kierwiński: Jak zapewnić bezpieczeństwo na uczelniach

Szanowni Państwo, bez zwłokim przechodzimy do części oficjalnej naszego dzisiejszego spotkania. Panie Ministrze, proszę o głos pana Marcina Kulaska. Pan zabierze głos jako pierwszy. Szanowni Państwo, dzisiejsze spotkanie dotyczy spraw szczególnie ważnych, bezpieczeństwa i realnego wsparcia środowiska akademickiego. To kwestie bardzo istotne dla naszego Ministerstwa i dla mnie osobiście. To właśnie troska o bezpieczeństwo skłoniła nas do zorganizowania cyklu spotkań przy okrągłym stole. Dziś przedstawiamy efekty tej współpracy. Czym jest porozumienie na rzecz bezpieczeństwa? Po tragicznych wydarzeniach na Uniwersytecie Warszawskim w maju ubiegłego roku nie mogliśmy pozostać bezczynni. Zbrodnia, do której doszło w kampusie, wstrząsnęła środowiskiem akademickim i opiniom publicznym. Pokazała też jasno, że musimy inaczej spojrzeć na przestrzeń, którą dotąd uznawaliśmy za bezpieczną. Z pełnym poszanowaniem autonomii uczelni trzeba było odpowiedzieć na pytanie, jak działać w nowych warunkach. Dlatego zaprosiłem do rozmów przedstawicieli środowiska akademickiego, organizacji studenckich, służb mundurowych oraz resortu spraw wewnętrznych. Była to, Szanowni Państwo, bardzo dobra decyzja. Spotkania miały rzeczowy i merytoryczny charakter, ale przede wszystkim odpowiadały na realną potrzebę. Wszyscy jasno mówili o jednym. Bez poczucia bezpieczeństwa nie ma dobrych warunków do nauki i pracy. Dziś chcę podziękować wszystkim uczestnikom Okrągłego Stołu, rektorom, przedstawicielom i przedstawicielkom organizacji studenckich, służbom, Panom Komendantom oraz Panu Ministrowi Marcinowi Kierwińskiemu, z którym za chwilę podpiszemy właśnie porozumienie. Bez Państwa zaangażowania to nie byłoby możliwe. Szanowni Państwo, wypracowane zasady współpracy między resortem i służbami w zakresie bezpieczeństwa opierają się na prostych i sprawdzonych rozwiązaniach, które uczelnie będą mogły wdrożyć samodzielnie. Obejmują one cztery kluczowe obszary. Po pierwsze organizacja, to jest między innymi rozszerzenie kompetencji wewnętrznych służb ochrony, wprowadzenie katalogu sytuacji niebezpiecznych w wewnętrznych regulacjach uczelni, a także współpraca z zewnętrznymi podmiotami ochrony. Po drugie szkolenie i podnoszenie świadomości społeczności akademickiej. Stawiamy na praktyczne szkolenie z zakresu pierwszej pomocy dla studentów i pracowników, a także na kampanie informacyjne zwiększające świadomość na temat dostępnych środków ochrony, procedur kryzysowych oraz zagrożeń. Punkt ten obejmuje również edukację w zakresie reagowania na sytuacje kryzysowe, zdolność udzielania pierwszej pomocy czy przeciwdziałania patologiom. Po trzecie infrastruktura techniczna i zabezpieczenie fizyczne. To tworzenie stref bezpiecznych i punktów pierwszej pomocy medycznej. To rozbudowa systemów monitoringu wizyjnego. To także instalacja przycisków alarmowych SOS. Po czwarte współpraca zewnętrzna i procedury kryzysowe. Tu, co oczywiste, stawiamy na zawieranie dobrowolnych porozumień z Policją lub innymi służbami ABW z Państwową Strażą Pożarną w zakresie współdziałania, współpracy, wspólnych procedur kryzysowych, szkoleń i ćwiczeń. Ale to nie wszystko, Szanowni Państwo. Mamy nie tylko rekomendacje dotyczące bezpieczeństwa, ale także środki na ich wdrożenie. W grudniu 2025 roku podjąłem decyzję na mocy, której uczelnie publiczne i sześć uczelni niepublicznych otrzymały z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dodatkowe środki finansowe w formie jednorazowej subwencji. Łącznie to aż 200 milionów złotych. Tym samym wysyłamy jasny sygnał. Bezpieczeństwo jest fundamentem i nie ograniczamy się jedynie do wskazywania, jak można je zapewnić. 200 milionów złotych to bardzo poważne środki. Wierzę, że pomogą uczelniom w zapewnieniu bezpieczeństwa właśnie osób imienia, by każda osoba studiująca i pracująca na uczelni mogła codziennie przychodzić do swojego miejsca nauki czy pracy bez strachu. Bo dobra uczelnia to uczelnia wolna od zagrożeń. Dziękuję bardzo. Dziękujemy bardzo panie ministrze. O głos teraz poproszę pana ministra Marcina Kierwińskiego. Szanowny panie ministrze, panowie komendanci, przedstawiciele środowisk studenckich i doktoranckich. Żyjemy w niebezpiecznych czasach. Ja wiem, że to stwierdzenie dość oczywiste. Zresztą bardzo często wielu polityków, wielu komentatorów, uczestników życia publicznego używa tej frazy. Tak, czasy są niebezpieczne, zagrożenia czają się i spoza naszych granic, ale są też zagrożenia wewnętrzne. Rolą odpowiedzialnego państwa, rolą państwa, które dba o swoich obywateli jest umiejętna diagnoza tych niebezpieczeństw i wdrożenie odpowiednich procedur. To nie jest tak, że wszystko można zawsze przewidzieć. To nie jest tak, że każdej sytuacji można zawsze przeciwdziałać. Ale rolą odpowiedzialnego państwa jest reagować wtedy, gdy sytuacje bądź się pojawiają, bądź informacje o tym, że tego typu sytuacje mogą się pojawić, stają się coraz bardziej powszechne. I tak jest właśnie w tym przypadku. Pan minister mówił, od czego te prace rozpoczęły się. Rozpoczęły się od strasznej zbrodni, która wstrząsnęła całą Polską. Zbrodni, która kazała popatrzeć na kwestie bezpieczeństwa na uczelniach w sposób zupełnie inny. Bo z jednej strony mamy oczywiście, i zawsze będziemy o tym pamiętali, zawsze będziemy o to dbali, niezależność z uczelni wyższych, niezależność władz tychże uczelni, jeżeli chodzi o wszystko, co dzieje się na terenie uczelni. Ale z drugiej strony mamy też wyspecjalizowane instytucje państwa, wyspecjalizowane służby, które są do tego, żeby w każdym miejscu Polski chronić Polaków, chronić polskich obywateli. Ja bardzo dziękuję panu ministrowi za tę inicjatywę, tego okrągłego stołu i za taką rozmowę rzeczową, twardą, konstruktywną i rozmowę, która szanuje właśnie te dwie wartości. Bo te wartości czasami się rozjeżdżają, mówiąc prosto. Z jednej strony jest niezależność, wolność uczelni, z drugiej strony to egzekwowanie, twarde egzekwowanie bezpieczeństwa przez służby, przez policję. A jednak udało nam się wypracować cały szereg zapisów, które potrafią w ten sposób umiejętny godzić. I za to bardzo panie ministrze dziękuję, bo to jest pana zasługa, zasługa pana determinacji, chęci szukania właśnie takich rozwiązań. Dziękuję oczywiście panom komendantom za to i całej policji za to, że do tej dyskusji wniosła to, co z mojej perspektywy jako ministra spraw wewnętrznych najważniejsze, czyli kwestie konstruktywnej rozmowy o całościowym bezpieczeństwie. O samym porozumieniu mówił pan minister. Ja nie będę tego powtarzał. Ja mogę tylko zadeklarować bardzo jasno. Chcemy, żeby władze uczelni, żeby te wszystkie podmioty, które zajmują się bezpieczeństwem na uczelniach, szeroko rozumianym bezpieczeństwem, innym bezpieczeństwem fizycznym, ale też różnego rodzaju systemami zabezpieczeń, procedurami, żeby były w stałym, dobrowolnym kontakcie z policją. Żeby policja miała narzędzia do tego, aby służyć radą, służyć pomocą, gdy to jest niezbędne, żeby mogła interweniować. Dlatego mówimy o tych dobrowolnych porozumieniach, które ma dać tak naprawdę ten niezbędny know-how, który policjanci i inne służby zdobywają codziennie na ulicach, żeby na naszych uczelniach można czuć się bezpiecznie. Ten know-how to, tak jak powiedziałem, to i procedury, i środki zabezpieczenia technicznego, te przyciski SOS, kwestie monitoringu i samych systemów, które pozwalają niebezpieczne sytuacje wykrywać i przeciwdziałać. Ale to także przede wszystkim taka bieżąca współpraca, dedykowanie konkretnych osób, konkretnych funkcjonariuszy i konkretnych pracowników uczelni do tego, żeby ten kontakt był cały czas, żeby ta diagnoza, żeby ta...

---