Izabela Mrzygłocka o elastyczności czasu pracy i bezrobociu

Dziękuję bardzo, Pani Marszałek, Wysoka Izbo, Panie Ministrze. W imieniu Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie druku 1374, w którym znajduje się sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. Sprawozdanie stanowi podsumowanie pracy nad dwoma projektami rządowym o zmianie ustawy Kodeks Pracy oraz ustawy o związkach zawodowych oraz nadposelskim projektem dotyczącym zmiany ustawy Kodeks Pracy. Projektem wiodącym w pracach Komisji był projekt rządowy, jednak oba projekty mają wspólne mianowniki. Między innymi wprowadzają nowe rozwiązania przede wszystkim do działu VI Kodeksu Pracy oraz obejmują zmianę przepisów w zakresie okresu rozliczeniowego czasu pracy oraz ruchomego czasu pracy. Pragnę podkreślić, że te projekty mają na celu dobro zarówno pracodawców, jak i pracobiorców. Przedmiotowa nowelizacja ma im stworzyć warunki do prowadzenia dialogu oraz prowadzić rozwiązania, które pozwolą uniknąć sporów między stronami stosunku pracy. Komisja pracowała tak nad przepisami, aby próbować usatysfakcjonować każdą ze stron. Ale kolokwialnie mówiąc, jeszcze się taki nie urodził, który by wszystkim dogodził. Dla wielu osób próba pogodzenia interesów obu grup jest czystą demagogią. Ale jeśli chodzi o rynek pracy, to nie można postępować inaczej. Receptą na bezrobocie jest bowiem wspieranie istniejących miejsc pracy oraz stymulowanie powstawania nowych. Dlatego przepisy powinny optymalnie oddziaływać na rynek pracy. Poselski projekt zakłada kilka zmian, których nie uwzględnia projekt rządowy, m.in. w kwestii definicji doby pracowniczej oraz prowadzenia możliwości wydłużenia niepłatnej przerwy w pracy, obniżenie stawek za pracę w godzinach nadliczbowych oraz rekompensowanie pracy w dzień wolny. Rządowy projekt obejmuje natomiast dodatkowo zmiany w ustawie o związkach zawodowych. Zmiany, które związane są z przyjęciem innych zasad przedłużenia okresu rozliczeniowego czasu pracy w znowelizowanych przepisach Kodeksu Pracy. Wysoka izn. Istotą projektów jest elastyczność, kluczowe pojęcie w czasach rosnącego bezrobocia. Racjonalne gospodarowanie czasem pracy wydaje się być efektywnym rozwiązaniem w walce z obecną sytuacją ekonomiczną. Potwierdzają to m.in. oceny reform z zakresu prawa pracy w większości krajów europejskich. Z ich analizy wynika, że najbardziej skutecznym instrumentem ochrony miejsc pracy i impulsem do tworzenia nowych jest zwiększenie elastyczności stosunków pracy. Istnieją również liczne prace badawcze dowodzące, że wysokie bezrobocie w krajach Europy Kontynentalnej wynika właśnie ze sztywności rynku pracy, która ogranicza zarówno potencjał pracodawców, jak i pracobiorców. Jest to szczególnie istotne w okresie szybkich przemian wynikających z globalizacji gospodarki. Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera ideę, która przyświeca projektom, ponieważ pozwalają one wprowadzić tak potrzebne obecnie elastyczne rozwiązania na rynku pracy. Pierwszym z nich jest przedłużenie okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy. Oczywiście, co pragnę podkreślić, przy zagwarantowaniu wszystkich dotychczas obowiązujących norm ochrony. Konieczność przedłużenia musi być ponadto uzasadniona przyczynami obiektywnymi lub technologicznymi. Prowadzenie tego nowego elementu organizacji pozwoli na bardziej elastyczne planowanie czasu pracy. Prowadzając dłuższy czas rozliczeniowy, pracodawcy zyskują więcej swobody w zarządzaniu czasem pracy. Przypomnę, że aktualne przepisy kodeksu pracy przewidują stosunkowo krótkie okresy rozliczeniowe czasu pracy. A wydłużenie okresu rozliczeniowego pozwoli dodatkowo uniknąć kumulacji kosztów w ostatnim miesiącu okresu rozliczeniowego, co stanowi poważne zagrożenie dla pracodawcy. Prowadzenie ruchomego czasu pracy jest drugim istotnym rozwiązaniem. Napróżno szukać w obecnym stanie prawnym przepisów, które dopuszczałyby taką organizację czasu pracy, jak ruchomy czas pracy. Projektowane zmiany pozwolą natomiast pracownikowi decydować w porozumieniu z pracodawcą o godzinie rozpoczęcia pracy. Takie rozwiązanie z pewnością umożliwi i ułatwi pogodzenie pracy z inną aktywnością, np. obowiązkami rodzicielskimi lub własną edukację. Komisja uwzględniła poselską propozycję wprowadzenia obowiązku ustalania harmonogramów czasu pracy na okres co najmniej jednego miesiąca. Początkowo projekt przewidywał co najmniej dwumiesięczny harmonogram, który utrudniałby znacznie działalność pracodawców, m.in. właściwą organizację czasu pracy. Ustalono również, że odpracowanie zwolnień od pracy na załatwienie własnych spraw osobistych udzielanych na wniosek pracownika nie będzie stanowić pracy w godzinach nadliczbowych. W trakcie prac Komisji zasugerowano również wprowadzenie poprawki, która zmodyfikowałaby zasady różnego rekompensowania pracownikowi czasu pracy. Stwierdzono, że należałoby doprowadzić do takiego samego traktowania pracy w soboty oraz w niedzielę i święta oraz, a także zrównania rekompensat za pracę w te dni wolne. Chodziłoby tu o bardziej elastyczne, ale jednak jednakowe zasady. Kwestia wprowadzenia tej poprawki nie została jednak sfinalizowana. Przeprowadzona dyskusja świadczy jednak o tym, że istnieje konieczność ponownej dyskusji nad tym problemem. Wysoka Izbo. Wyzwania stojące przed polityką rynku pracy są ogromne. Nie ma wątpliwości, że należy szukać instrumentów, by redukować bezrobocie i stymulować wzrost aktywności zawodowej. Jednym z najistotniejszych czynników mogących poprawić sytuację na rynku pracy jest zwiększenie elastyczności rynku pracy. Częstokroć podkreślamy na tej sali, że zmiany w kodeksie pracy są nieuniknione. Jednak przepisy dotyczące czasu pracy muszą być precyzyjne i nie mogą budzić wątpliwości interpretacyjnych. Przypomnę jednak jeszcze, że osiąganie równowagi między elastycznością a bezpieczeństwem na rynku pracy zostało uznane za jedno z najważniejszych działań polityk zatrudnienia w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Co ważne, projektowane rozwiązania dotyczące czasu pracy spełniają założenia dyrektywy nr 2003 łamane przez 88 łamane przez W.E. Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 roku. Wysoka Izbo. Klub Parlamentarny Platformy Obywatelskiej, który mam zaszczyt reprezentować, popiera brzmienie projektu zawartego w druku 1347. Dziękuję. Dziękuję pani posłanko.