Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Józefa Hrynkiewicz o emigracji młodych i kryzysie emerytur

Józefa Hrynkiewicz o emigracji młodych i kryzysie emerytur

Józefa Hrynkiewicz w wystąpieniu z 18 listopada 2011 r. krytycznie odniosła się do expose premiera, wskazując na filary społecznego kryzysu: emigrację młodych, bezrobocie, ubóstwo dzieci i zagrożenia w systemie emerytalnym. Zajęła stanowisko przeciwko reformie emerytalnej i alarmowała o ryzyku masowej nędzy wśród osób starszych oraz braku perspektyw dla młodego pokolenia.

Najważniejsze ustalenia


- Hrynkiewicz podkreśliła, że „ponad 2 miliony młodych Polaków” deklaruje chęć emigracji z powodu braku pracy i perspektyw. Wskazała też blisko 2 miliony bezrobotnych w kraju oraz fakt, że 22% dzieci wychowuje się w bardzo biednych rodzinach.

Krytyka reformy emerytalnej


- W wystąpieniu krytycznie oceniono mechanizm emerytur kapitałowych, który według mówczyni obniża wartość świadczeń — przykładem miała być emerytura z 2008 r. z tysiąca zł do pięciuset zł w 2014 r. Hrynkiewicz pytała, co premier zamierza zrobić z otwartymi funduszami emerytalnymi i rencistami.

Zdrowie i ubóstwo dzieci


- Zwrócono uwagę na zły stan zdrowia Polaków w starszych grupach wiekowych (dane GUS: 55% źle ocenia stan zdrowia w wieku 50–59 lat, 72% w wieku 60–69 lat) i konieczność poprawy opieki zdrowotnej. Mówczyni alarmowała też o skrajnym ubóstwie dzieci i przykładowo o wysokiej skali próchnicy wśród 12‑latków na Mazowszu.

Józefa Hrynkiewicz — moment z przemówienia: Józefa Hrynkiewicz o emigracji młodych i kryzysie emerytur (18.11.2011)

Zniszczenie solidarności społecznej


- Hrynkiewicz oceniła, że ostatnie lata przyniosły destrukcję solidarności społecznej, narastanie rywalizacji między grupami i sztuczne konflikty między miastem a wsią czy starymi a młodymi. Wskazała też obawy o sytuację chłopstwa i brak ulg dla rodzin rolników wychowujących dzieci.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Na expose pana premiera czekało dziś z nadzieją wielu Polaków. Wielu nie usłyszało w pana wystąpieniu tego, co jest ich codzienną troską. Ponad 2 miliony młodych Polaków by emigrowało za chlebem. Nieskuteczne okazały się wezwania do powrotu. Młodzi Polacy nie wracają, bo nie mają do czego wracać. Nie ma dla nich we własnym kraju, w niepodległym państwie pracy, dochodu, mieszkania. Nie mogą założyć rodziny. Dla całego, niemalże młodego pokolenia dobrze wykształconych Polaków zabrakło miejsca we własnym kraju. Czy to ma być kolejne stracone pokolenie? Z pana przedłożenia, panie premierze, wynika, że to starzy ludzie mają głównie ponieść koszty kryzysu. Wolnorynkowa reforma emerytalna realizowana z uporem prowadzi do masowej nędzy ludzi starych i niepełnosprawnych. Ustawa o emeryturach kapitałowych obniża wartość emerytury o połowę. Emerytura, która jeszcze w 2008 roku wynosiła tysiąc złotych, w 2014 roku przy tym samym stażu i opłaconych składkach wyniesie pięćset złotych. Tak działa mechanizm emerytur kapitałowych. Panie premierze, proszę to powiedzieć osobom, które przechodzą na emerytury. Co pan premier zamierza zrobić z otwartymi funduszami emerytalnymi, głównym źródłem długu publicznego i przyczyną nędzy starych ludzi? Dla rozwiązania problemu otwartych funduszy emerytalnych nie wystarczy przecież pozbyć się z rządu pani Jolanty Fedak, która miała rozum i odwagę walczyć z lobby finansowym. Z determinacją broniła praw i interesów emerytów. Opóźnienie przejścia na emeryturę ma być źródłem wielkich oszczędności dla finansów publicznych. Jednakże z badań Głównego Urzędu Statystycznego powołuje się tutaj na wydawnictwo Stan Zdrowia Ludności Polski w 2009 roku wynika, że 55% osób w wieku 50-59 lat źle ocenia swój stan zdrowia, a w wieku 60-69 lat źle ocenia stan zdrowia aż 72% Polaków. Komu zatem chce pan premier przedłużyć wiek emerytalny? Ja nie kwestionuję potrzeby wydłużenia wieku emerytalnego. Oczywiście dla tych, co chcą, a przede wszystkim dla tych, którzy mogą pracować. Jednak najpierw trzeba poprawić stan ochrony zdrowia, stan zdrowia ludności. To wymaga innej niż obecna dostępności, a przede wszystkim wyższej jakości publicznych usług ochrony zdrowia. Konstytucja nakazuje równe traktowanie obywateli wobec prawa. Propozycja wydłużenia czasu pracy dla pracowników, którzy dziś zbliżają się do emerytury, narusza elementarną zasadę ochrony praw nabytych i praw w trakcie nabywania, chociaż pan premier zachowuje tę zasadę dla służb mundurowych. To jest elementarna zasada systemu zabezpieczenia społecznego. Jak pan premier zamierza rozwiązać problem rent inwalidzkich i rent sierocych? Ile będzie wynosiła renta w systemie kapitałowym? Jak będzie wyliczana? Nie ma w expose problemu ubóstwa, choć to dziś troska większości rodzin z dziećmi, rodzin wielodzietnych, niepełnosprawnych, rolników, bezrobotnych, rencistów, emerytów, ale także co piątej osoby pracującej. Polska może w Unii pochwalić się tym, że 22% naszych dzieci wychowuje się w bardzo biednych rodzinach. To rekord w Unii Europejskiej. Bieda w Polsce ma twarz dziecka, ale czyż osobom aspirującym do europejskiej elity, przyjmowanym na europejskich salonach, wypada dziś mówić o skrajnym ubóstwie? Czy wypada wypominać, że świetnie sprywatyzowana stomatologia doprowadziła do stanu, gdy 95% dzieci 12-letnich na Mazowszu ma próchnicę zębów? Nie ma w expose nic o bezrobociu. Tymczasem w Polsce jest blisko 2 miliony bezrobotnych, a także ci, którzy wyjechali, wyjechali z powodu braku pracy. Całe niemal młode pokolenie jest bez pracy. I nie pomaga młodym nawet to bardzo dobre wykształcenie ukończonych kilka fakultetów. Polska na własne życzenie stała się krajem niecentralnym, lecz krajem peryferyjnym. W Polsce nic ważnego, nowoczesnego nie produkuje się, a do handlowania chińskimi wytworami naprawdę wystarczy byle jaka zawodówka. Małe miasto, ludzie uciekają od beznadziejności, nędzy, bezrobocia. Jak się żyje na przykład w Szydłowcu, chciałam zapytać panią marszałek, które to miasto bije rekordy bezrobocia masowego i utrwalonego. Czy bezrobocie, zdaniem pana premiera, to problem państwa, czy tylko problem bezrobotnych i ich rodzin? Jednakże ani masowe bezrobocie, ani zły stan zdrowia Polaków, ubóstwo rodzin, czy pogłębiający się kryzys demograficzny nie są najważniejszym współczesnym problemem Polski i Polaków. Najważniejszym problemem współczesnej Polski jest dokonane w ostatnich latach świadome, celowe zniszczenie tego, co jest podstawą polityki. Nastąpiło mianowicie zniszczenie prawdziwej solidarności ludzkiej, solidarności społecznej, narodowej, zawodowej. Zamiast tego nakręcana jest międzyludzka rywalizacja ekonomiczna. Cynicznie stosowane są narzędzia sprymityzowanej liberalnej gospodarki rynkowej. Trawestując powiedzenie wczesnego merkantylizmu, człowiek może bogacić się tylko kosztem innego człowieka. Muszą więc być biedni, żeby byli bogaci. Zamiast budowania solidarności i spójności społecznej jest nieustające przeciwstawianie jednych grup drugim. Mnożone są sztuczne konflikty między grupami zawodowymi, między miastem i wsią, regionami, pracownikami, rolnikami, służbami specjalnymi, pracodawcami, starymi i młodymi. Spustoszenie w świadomości społecznej jest być może odwracalne. Być może. Z pewnością nie dla dzisiejszych pokoleń. Przykładem takiego spustoszenia jest obsesja na tle rolników. Jesteśmy krajem biednego chłopstwa. Chciałoby się powtórzyć za wieloma uczonymi, którzy analizowali ten problem. Czy w walce z ubezpieczeniem społecznym rolników chodzi o ostateczne rozwiązanie kwestii chłopskiej, o czym mówiono jeszcze nie tak dawno? Czy chodzi o przekształcenie dawnych, dumnych, honorowych gospodarzy w parobków? Co pan premier ma do zaproponowania starym rolnikom? Co pan ma do zaproponowania rodzinom rolników wychowującym dzieci, gdzie nie ma przecież żadnych ulg, bo nie ma dochodu? Czy w rozwiązywaniu kwestii chłopskiej chodzi dzisiaj, czy w tych reformach, o których pan tu mówił, chodzi o odebranie rolnikom najpierw własności, a potem ich godności? Dziękuję.