Waldemar Andzel wspomina Aleksandra Marka Szczygłę
Waldemar Andzel przypomniał życie i karierę Aleksandra Marka Szczygły, wskazując na jego rolę jako posła, ministra obrony narodowej i szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Zajął stanowisko upamiętnienia jego dokonań i oddał hołd zmarłemu.
Najważniejsze informacje
Urodził się 27 października 1963 roku w Jezioranach. Ukończył studia magisterskie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, był stypendystą rządu amerykańskiego na Uniwersytecie Wisconsin i odbył praktykę w Kongresie Stanów Zjednoczonych. Jesienią 1990 roku poznał osobiście Lecha Kaczyńskiego, zaczynając pracę jako jego asystent.
Kariera publiczna i stanowiska
Pełnił funkcje w administracji państwowej i instytucjach kontrolnych, m.in. jako dyrektor gabinetu prezesa Najwyższej Izby Kontroli, doradca w Głównym Inspektoracie Pracy oraz dyrektor Departamentu Informacji i Kształcenia Europejskiego. W wyborach parlamentarnych zdobywał mandaty poselskie w kolejnych kadencjach, a w 2005 roku objął stanowisko sekretarza stanu w ministerstwie obrony narodowej.
Inicjatywy w resorcie obrony i w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego
Jako szef resortu obrony narodowej inicjował koncepcję budowy zawodowych sił zbrojnych, kodyfikację prawa wojskowego oraz nową koncepcję szkolenia pilotów. Później, kierując Biurem Bezpieczeństwa Narodowego, nadzorował opracowania dotyczące porwania i śmierci Piotra Stańczaka w Pakistanie, jedności Ukrainy oraz materiały nt. ludobójstwa katyńskiego w polityce władz sowieckich i rosyjskich.
Śmierć i upamiętnienie
Zginął tragicznie 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie polskiego samolotu rządowego Tu-154 w Smoleńsku wraz z 95 innymi osobami, w tym prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej i przedstawicielami delegacji. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach, gdzie stoi pomnik w Kwaterze Smoleńskiej. Cześć jego pamięci!
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Panie Marszałku, Wysoka Izbo. 27 października bieżącego roku, mniej 50 lat od narodzin Aleksandra Marka Szczygło. Uważam, że warto wspomnieć tego znakomitego polskiego polityka, również posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, jak i ministra obrony narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Urodził się 27 października 1963 roku w Jezioranach. Sen Stanisława i Stefani Szczygłów ukończył studia magisterskie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Był stypendystą rządu amerykańskiego z zakresu prawa i administracji publicznej na Uniwersytecie Wisconsin w Ameryce. Odbył również praktykę w Kongresie Stanów Zjednoczonych. Jesienią 1990 roku po raz pierwszy poznał osobiście Lecha Kaczyńskiego, gdy zaczął pełnić funkcję jego asystenta w Biurze Prawnym Komisji Krajowej NSZZ Solidarność. Kolejne etapy kariery Aleksandra Szczygły były również bezpośrednio związane z postacią Lecha Kaczyńskiego. Rok później zaczął pracę jako specjalista do spraw legislacyjnych kierowanym przez ministra Kaczyńskiego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. W latach 1992-1995 był dyrektorem gabinetu prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Dwa lata później pełnił funkcję doradcy głównego inspektora w Głównym Inspektoracie Pracy. W latach 1997-2000 był dyrektorem Departamentu Informacji i Kształcenia Europejskiego w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. Kiedy w 2001 roku na scenie politycznej pojawia się Prawo i Sprawiedliwość, staje w pierwszym szeregu kampanii wyborczej. W kolejnych wyborach startuje i z powodzeniem zdobywa mandaty poselskie w latach 2001-2005 oraz 2007. W roku 2005 został mianowany sekretarzem stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Funkcję tę przestał jednak pełnić w rok później, jednocześnie rezygnując z zasiadania w parlamencie, by objąć urząd szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W 2007 roku został ministrem obrony narodowej. Jako szef tego resortu zainicjował liczne projekty. Opracował m.in. koncepcję budowy zawodowych sił zbrojnych, kodyfikację prawa wojskowego oraz nową koncepcję szkolenia pilotów. Tego samego roku otrzymał nominację w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Po odwołaniu Aleksandra Szczygły z tego stanowiska został jednocześnie powołany na sekretarza stanu i kierownika w Ministerstwie Obrony Narodowej. W wyborach parlamentarnych 2007 roku ponownie otrzymał mandat poselski, z którego zrezygnował dwa lata później ze względów na nominację do objęcia stanowiska szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Do najważniejszych dokumentów, które powstaje w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, pod jego kierownictwem należą opracowanie dotyczące m.in. porwania, prób uwolnienia oraz śmierci polskiego geologa Piotra Stańczaka w Pakistanie luty i maj 2009 roku, jedności Ukrainy luty 2010 rok oraz materiały pod tytułem Ludobójstwo katyńskie w polityce władz sowieckich i rosyjskich lata 1943-2009, które nie zostały opublikowane. Zginął tragicznie 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie polskiego samolotu rządowego Tu-154 w Smoleńsku razem z 95 innymi osobami. Wśród nich prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński z małżonką, ostatni prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowódczy wszystkich rodzajów sił zbrojnych RP, pracownicy kancelarii prezydenta, szefowie instytucji państwowych duchowni, przedstawiciele ministerstw organizacji kompatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące stanowiące delegację polską na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, a także załoga samolotu. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie. Tam również postawiony został pomnik w tzw. Kwaterze Smoleńskim. Cześć jego pamięci!
