Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Dorota Arciszewska-Mielewczyk o nowelizacji ustawy o pracy na morzu

Dorota Arciszewska-Mielewczyk o nowelizacji ustawy o pracy na morzu

Dorota Arciszewska-Mielewczyk przedstawiła sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o pracy na morzu oraz niektórych innych ustaw. Zarekomendowała przyjęcie sprawozdania po omówieniu przepisów wdrażających dyrektywę UE i postanowień Konwencji MLC, obejmujących repatriację, ubezpieczenia, inspekcje i kary.

Zakres projektu


Dorota Arciszewska-Mielewczyk wyjaśniła, że projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej i wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 października 2015 r. oraz postanowień Konwencji o pracy na morzu z 2006 roku (MLC). Podkreśliła konieczność regularnych inspekcji warunków pracy i życia marynarzy na statkach podnoszących banderę narodową.

Główne proponowane zmiany


Mówczyni omówiła rozwiązania dotyczące repatriacji, w tym wyraźne określenie zakresu kosztów repatriacji oraz procedury, gdy armator lub podmiot zabezpieczający nie podejmie działań. Przedstawiła obowiązek posiadania przez armatora ubezpieczenia lub innego zabezpieczenia finansowego na wypadek porzucenia marynarza, wymóg certyfikatu potwierdzającego takie zabezpieczenie oraz kryteria uznania marynarza za porzuconego.

Inspekcje i sankcje


W sprawozdaniu wskazano potrzebę wprowadzenia dedykowanej inspekcji statków na zasadach określonych w prawidle 5.1.4 Konwencji MLC, także dla statków poniżej 500 GT, które nie wystąpiły o certyfikat. Projekt przewiduje delegację dla ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej do określenia trybu przeprowadzania inspekcji oraz kary pieniężne za żeglugę bez wymaganych dokumentów i za brak ubezpieczenia na wypadek porzucenia.

Prace komisji i rekomendacja


Podczas posiedzenia komisja rozpatrzyła projekt, zgłoszono poprawki doprecyzowujące i o charakterze legislacyjnym oraz redakcyjnym, które komisja przyjęła. Komisja bez sprzeciwu przyjęła sprawozdanie i mówczyni zwróciła się do Wysokiej Izby o jego przyjęcie.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Poproszę Panią Poseł Dorotę Arciszewską-Mielewczyk o przedstawienie sprawozdania Komisji. Bardzo proszę Pani Poseł. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, w imieniu Komisji Gospodarki Morskiej Żeglugi Śródlądowej mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o pracy na morzu oraz niektórych innych ustaw. Marszałek Sejmu skierował w dniu 15 września bieżącego roku projekt ustawy zawarty w druku nr 1833 do Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej do pierwszego czytania z jednoczesnym zaleceniem przedstawienia sprawozdania do 9 października bieżącego roku. W związku z tym Komisja na posiedzeniu w dniu 27 września bieżącego roku przeprowadziła pierwsze czytanie oraz rozpatrzyła ten projekt ustawy i przyjęła sprawozdanie. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Dotyczy wdrożenia do polskiego prawa dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2015 na 1794 z dnia 6 października 2015 roku oraz postanowień Konwencji o pracy na morzu z 2006 roku zwanej Konwencją MLC wskazującej na konieczność dokonywania regularnych inspekcji warunków pracy i życia marynarzy na statkach podnoszących banderę narodową. Wdrożenie poprawek w zakresie zmian w prawidle 2.5 konwencji MLC repatriacja ma na celu wyraźnie określenie zakresu kosztów repatriacji oraz wskazanie, że w przypadku armator statku opolskiej przynależności lub podmiot udzielający zabezpieczenia na wypadek porzucenia marynarza nie podejmuje działań zmierzających do repatriacji marynarza i repatriację organizuje wtedy dyrektor Urzędu Morskiego właściwy dla portu macierzystego statku we współpracy z Konsulem Rzeczpospolitej Polskiej. Kolejne propozycje wdrażają poprawki w zakresie wprowadzenia obowiązku posiadania przez armatora ubezpieczenia lub innego zabezpieczenia finansowego na wypadek porzucenia marynarza, wprowadzenia obowiązku posiadania przez statek certyfikatu potwierdzającego wyżej wymienione zabezpieczenie finansowe wydanego przez podmiot udzielający zabezpieczenia, określa kiedy uznaje się marynarza za porzuconego. W projekcie ustawy określono też zasadę inspekcji statków innych niż statki, o których mowała w artykule 92 ust. 1 i 3 zmienionej ustawy. To jest statków o pojemności brutto poniżej 500, których armatorzy nie wystąpili z wnioskiem o wydanie certyfikatu wraz z deklaracją albo certyfikatu tymczasowego. Obowiązek przeprowadzenia na tego typu statkach inspekcji wynika obecnie z ustawy o bezpieczeństwie morskim. Inspekcje takie przeprowadzane są przy okazji przeprowadzenia inspekcji bezpieczeństwa statku. Jak jednak pokazuje praktyka, rozwiązanie takie nie zapewnia odpowiedniego poziomu egzekwowania postanowień konwencji MLC. Stąd konieczne jest wprowadzenie dedykowanej inspekcji na zasadach określonych w prawidle 5.1.4 konwencji MLC. W projektowanych rozwiązaniach zawarta jest delegacja dla ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej do określenia w drodze rozporządzenia trybu przeprowadzenia inspekcji statków. Określono też kary pieniężne nakładane w przypadku uprawiania żeglugi statki nieposiadającym odpowiednich dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań w zakresie warunków pracy i życia na morzu certyfikat MLC lub certyfikat tymczasowy oraz niepoddanie statku właściwej inspekcji. Uzupełniono też kary grzywne wynikające z niestosowania przepisów dotyczących obowiązku posiadania przez armatora ubezpieczenia lub innego zabezpieczenia finansowego odpowiedzialności na wypadek porzucenia. Wdrożenie do polskiego prawa dyrektywy unijnej ma na celu m.in. ochronę pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy, ustanowienie Europejskiej Rady Zakładowej, ustalenie trybu informowania pracowników i konsultowania się z nimi w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, ustanowienie ogólnych ramowych warunków informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami. W czasie prac nad projektem zostały zgłoszone poprawki doprecyzowujące przepisy projektu ustawy oraz o charakterze legislacyjnym i redakcyjnym. Komisja przyjęła wszystkie zgłoszone poprawki. Komisja bez sprzeciwu przyjęła sprawozdanie o projekcie ustawy i zwracam się do Wysokiej Izby o przyjęcie sprawozdania komisji zawartego w druku nr 1845. Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję.