Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Adam Bodnar: Sądy zyskają stały nadzór nad inwigilacją

Adam Bodnar: Sądy zyskają stały nadzór nad inwigilacją

Senator Adam Bodnar przedstawił w Senacie ustawę wzmacniającą nadzór sądowy nad kontrolą operacyjną i podsłuchami. Wystąpienie dotyczy ochrony praw człowieka, standardów państwa prawa oraz odpowiedzi na przypadki nielegalnej inwigilacji w Polsce.

Wzmocnienie kontroli sądów


Adam Bodnar wyjaśnił, że ustawa ma zmienić model nadzoru nad służbami specjalnymi: od jednorazowego wyrażenia zgody na kontrolę operacyjną do stałej i ciągłej kontroli działań policji oraz służb.

Ochrona przed nielegalną inwigilacją


Senator przypomniał wcześniejsze działania rządu, w tym zmiany formularzy wniosków o zgodę na podsłuchy i kontrolę operacyjną przyjęte 13 grudnia 2024 roku. Omówił także znaczenie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 28 maja 2024 roku oraz raportu Komisji Nadzwyczajnej do spraw Pegasusa.

Kontrola materiałów i ich niszczenie


Nowe rozwiązania mają umożliwić sądom weryfikowanie działań służb na różnych etapach, w tym kontrolę materiałów pozyskanych w ramach inwigilacji oraz sprawdzanie, czy dane, które nie zostały wykorzystane w postępowaniach karnych, są zgodnie z prawem niszczone.

Adam Bodnar — moment z wystąpienia: Adam Bodnar: Sądy zyskają stały nadzór nad inwigilacją (05.08.2026)

Dalsze rekomendacje


Adam Bodnar wskazał, że ustawa jest ważnym krokiem, ale nie wyczerpuje wszystkich postulatów. Wśród kolejnych propozycji wymienił powołanie rzeczników prywatności, zawężenie katalogu przestępstw uzasadniających kontrolę operacyjną oraz zawiadamianie osób, które były inwigilowane, lecz nie zostały oskarżone.

Komisja przyjęła uchwałę postulującą przyjęcie ustawy bez poprawek. W dyskusji poruszono również obowiązki sprawozdawcze prokuratora generalnego, zasady przekazywania materiałów sądom i termin niszczenia danych. Obejrzyj nagranie i poznaj szczegóły proponowanych zmian.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Szanowny panie marszałku, szanowny panie panowie senatorowie, szanowny panie ministrze, szanowny panie wiceministrze, dostępni zgromadzeni goście. Przyłatwił mi zaszczyt przedstawienia ustawy, która została przyjęta 31 lipca 2026 roku o zmienianie ustaw w celu wzmocnienia nadzoru sądowego nad z kontrolą operacyjną. To jest ustawa, która ma absolutnie fundamentalne znaczenie z punktu widzenia realizacji wartości w postaci praw człowieka oraz zasady państwa prawa i która jest refleksją, czy odpowiada na potrzebę społeczną związaną z tym, że w Polsce dochodziło do przypadków nielegalnej inwigilacji bądź stosowania kontroli operacyjnej. Ustawa, która została przygotowana przez rząd Rzeczypospolitej z głównym udziałem pana ministra Siemoniaka jako ministra koordynatora ds. służb specjalnych, ale także we współpracy z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji zmierza do wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną. Myślę, że żeby zrozumieć istotę tej ustawy, to trzeba wskazać na kilka okoliczności towarzyszących. A mianowicie w rządzie już wcześniej zostały podjęte dość kompleksowe działania na rzecz wzmocnienia ochrony przed nielegalną inwigilacją. Pierwszym skokiem, takim trójskoku można powiedzieć, było przyjęcie całego zestawu rozporządzeń 13 grudnia 2024 roku, które zmieniały formularze wniosków stosowanych przez służby specjalne, które są składane do sądu celem uzyskania zgody na zastosowanie podsłuchu bądź kontroli operacyjnej. I samo wprowadzenie tej zmiany na poziomie rozporządzeń już wywołało dość poważną, pozytywną zmianę, jeżeli chodzi o działalność służb specjalnych i nadzór. Natomiast tym drugim etapem jest właśnie przygotowanie tej ustawy dotyczącej wzmocnienia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną, ponieważ ta ustawa ma w pewnym sensie odpowiedź na taki postulat jak zwiększyć kontrolę nad służbami specjalnymi. I tutaj z tego co się orientuję, z tego co śledziłem, prace ministerialne, trwała dość długa debata, w jaki sposób to zrobić, czy należy stworzyć osobny organ, który by się tym zajmował. Nawet swego czasu powstał taki raport pod tytułem Osiodłać Pegaza, który nawiązywał do tej koncepcji. Ale to także jest koncepcja, która wykorzystuje doświadczenia innych państw, gdzie tego typu niezależne organy nadzoru nad służbami specjalnymi funkcjonują. Ale pojawiła się też druga koncepcja, która znalazła odzwierciedlenie w ustawie, a mianowicie chodzi o to, aby skoro mamy udział prokuratora generalnego oraz sądów, jeżeli chodzi o stosowanie kontroli operacyjnej, to żeby ten nadzór został wzmocniony. Żeby sądy mogły więcej zrobić, więcej żądać, w większym stopniu kontrolować to, czego dokonuje policja oraz służby specjalne w kontekście stosowania inwigilacji oraz kontroli operacyjnej. I teraz warto też nadmienić, że ta ustawa jest efektem częściowej realizacji zaleceń, czy rekomendacji, czy brzmienia wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Bychawska, Siniarska oraz Pietrzak i inni przeciwko Polsce. To jest dość przełomowy wyrok z 28 maja 2024 roku, który właśnie określił, jak te standardy powinny w Polsce wyglądać. Ale też, i wydaje mi się, że w tej izbie warto o tym zwłaszcza powiedzieć, jest to częściowa realizacja postulatów, które były wyrażone w raporcie z 6 września 2023 roku. Raporcie Komisji Nadzwyczajnej do spraw Pegasusa, która to komisja nadzwyczajna działała w tej izbie parlamentu i właśnie tego 6 września zakończyła swoją pracę kompleksowym raportem. I teraz tak, jeżeli chodzi o samą ustawę, to ustawa przewiduje cały szereg rozwiązań, które odnoszą się do zwiększenia nadzoru sądowego nad kontrolą operacyjną. Ale wydaje mi się, że można byłoby to ostreścić w taki sposób, że ten nadzór zmienia się w ten sposób, że odchodzi się od po prostu wydania zgody i umożliwienia służbom specjalnym dokonywania tych właśnie wszystkich czynności inwigilacyjnych na rzecz stworzenia, można powiedzieć, takiego mechanizmu stałej, ciągłej kontroli. I to wynika z tego, że sądy w takim przypadku mają prawo nie tylko, w pewnym sensie sprawują taki ciągły, trwały nadzór nad stosowaniem kontroli operacyjnych oraz podsłuchów, a nie tylko i wyłącznie na zasadzie została wydana zgoda i na tym się kończy ta relacja. Później dopiero po jakimś czasie sąd może dowiedzieć się, co się z tymi materiałami zdarzyło. Tutaj ta kontrola jest, można powiedzieć, ten nadzór jest rozpisany na wiele różnych poziomów. Dotyczy zarówno kwestii wydania zgody, jak również później weryfikowania na różnych etapach, pozyskiwania dodatkowych informacji, a później zwłaszcza, i to jest mi się wydaje dość fundamentalne, jeżeli chodzi o kwestie niszczenia materiałów, które zostały uzyskane. Bo tutaj warto pamiętać o jednej rzeczy, że w kontekście kontroli operacyjnych i podsłuchów mamy taką sytuację, że jeżeli materiały zdobyte w czasie prowadzenia tego typu czynności zostały później wykorzystane na potrzeby jakiegoś konkretnego postępowania sądowego, przygotowaczego czy sądowego, no to ta osoba, która była inwigilowana w pewnym sensie się o tym dowiaduje. Może zapoznać się ze swoimi aktami, czy pełnomocnicy mogą się zapoznać z tymi aktami. Natomiast jeżeli chodzi o kwestie dotyczące osób, co do których prowadzone były określone działania operacyjne, ale one później się nie zakończyły jakimiś konkretnymi postępowaniami karnymi, to w zasadzie tej wiedzy nie ma i też tu warto, żeby dość sprawnie nadzorować, co się z tymi materiałami w taki sposób uzyskanymi dzieje i czy one pozostają w zasobach państwa, czy też zgodnie z prawem są niszczone. I teraz tak, jeżeli chodzi o pracę nad ustawą, to ustawa została przyjęta przez Sejm Rzeczypospolitej. Za przyjęciem ustawy głosowało 264 posłów, jeden głos przeciwny, 176 głosów wstrzymujących się. I tutaj w czasie trwały dyskusje dotyczące różnych poprawek. Jedna, myślę, że taki istotny zestaw poprawek dotyczył postulatów prowadzenia instytucji, takich rzeczników prywatności, którzy by działali we współpracy z Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich i w ten sposób sprawowali nadzór czy dodatkowy nadzór nad tym, jak te czynności migracyjne są stosowane. Ale ta poprawka nie uzyskała poparcia. Warto wskazać, że w tym procesie legislacyjnym dość aktywny udział, zarówno na etapie Sejmu, jak i Senatu brały udział organizacje pozarządowe oraz właśnie Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. I teraz, jeżeli chodzi natomiast o dzisiejsze posiedzenie Komisji, to posiedzenie było dość, myślę, że intensywne i dotyczyło właśnie tej ustawy. I myślę, że to, co było takim przemawiającym i głównym postulatem, jeżeli chodzi o to, w jaki sposób przebiegała komisja, to jednak to, żeby ustawa została przyjęta, że jest to krok w dobrym kierunku. Ale też myślę, że były głosy wskazujące na to, że ta ustawa jest traktowana jako po prostu drugi skok z tego trójskoku i że tym trzecim skokiem powinna być głębsza refleksja nad dalszymi rekomendacjami wynikającymi chociażby z tego raportu Komisji Senackiej, jak również z tego wspomnianego przeze mnie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Zwłaszcza chodzi o takie trzy zasadnicze zagadnienia. Już mówiłem o tym rzeczniku do spraw prywatności. Drugie zagadnienie to jest to, żeby dookreślić katalog przestępstw i zawęzić możliwość stosowania kontroli operacyjnej tylko i wyłącznie w stosunku do pewnego typu przestępstw, czyli żeby jakieś błahe, drobne sprawy nie dawały upoważnienia do stosowania tego typu technik. No i wreszcie trzecia rzecz, która już od lat wynika z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. To jest kwestia, która dotyczy zawiadomienia osób, które właśnie były ofiarami inwigilacji, a ponieważ później nie stały się, nie były osobami oskarżonymi czy w jakiejś sprawie karnej, to nawet nie mogły się o tym dowiedzieć, że były w jakikolwiek sposób inwigilowane. I tutaj ta ustawa tego nie wprowadza i tutaj zakładam, że dalsze prace w tym zakresie będą prowadzone i że tutaj jest dobra wola ze strony ministra koordynatora, żeby pracę w tym kierunku dalej prowadzić i w pełni wykonać wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ale także postulaty tych właśnie komisji. I z punktu widzenia formalnego chciałbym powiedzieć, że komisja przyjęła uchwałę co do zasady postulującą przyjęcie ustawy bez poprawki. I w pewnym sensie na tym się kończy moja rola jako sprawozdawcy, natomiast tak się też składa, że byłem osobą, która przedstawiła poprawki do ustawy i czy Pan Marszałek wyraża zgodę, żebym teraz te poprawki tak już w pakiecie szybko przedstawił? Tak, myślę, że Wysoka Izba nie widzi przeciwwskazań. Już nie jako sprawozdawca. Już nie jako sprawozdawca. Tylko jako dyskutant. To w dyskusji. Dobrze, to właśnie. Czyli może na takim razie... Dziękuję za uwagę, to w dyskusji to zostawimy. To może powiem tylko ogólnie. Na razie jeszcze nie przedstawię tych poprawek, ale może powiem w ten sposób, że dyskusja w czasie komisji dotyczyła kwestii, które są związane, można powiedzieć, z uszczegółowieniem niektórych postanowień ustawy. Czyli po pierwsze, żeby zwiększyć obowiązki sprawozdawcze prokuratora generalnego, który informuje co roku o stosowaniu podsłuchów. Po drugie, żeby dookreślić, że jeżeli służby przekazują sądowi materiały, żeby sąd mógł się zapoznać, czy nie dochodziło do jakichś praktyk nadmiernych, to na czym powinno polegać przekazanie tych materiałów i jak powinno to być dokonane. Jeszcze jedna poprawka dotyczyła dookreślenia terminu niezwłocznie, jeżeli chodzi o obowiązki niszczenia materiałów. I jeszcze jedna poprawka dotyczyła kwestii związanej z tym, że sąd może zażądać pewnych dodatkowych uzupełnień po tym, jak już wniosek o zarządzenie kontroli operacyjnej wpłynął. Także wokół tego toczyła się dyskusja, ale chciałbym podkreślić dobrą wolę uczestników dyskusji zmierzającą do tego, aby spowodować, że skoro przechodzimy przez ten ważny krok uszczelnienia systemu inwigilacji, żeby to wypracować w sposób maksymalnie dobry i także, żeby wysłuchać głosu społeczeństwa obywatelskiego, a zwłaszcza Rzecznika Praw Obywatelskich, który przedstawił także dzisiaj dość kompleksową opinię w tym zakresie. Dziękuję. Dziękuję bardzo. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Dziękuję uprzejmie.