Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Janusz Pęcherz: Senat powinien przyjąć ustawę bankową bez poprawek

Janusz Pęcherz: Senat powinien przyjąć ustawę bankową bez poprawek

Senator Janusz Pęcherz przedstawił 5 sierpnia 2026 roku sprawozdanie Komisji Budżetu i Finansów Publicznych dotyczące zmian w prawie bankowym. Ustawa ma wzmocnić stabilność systemu bankowego, niezależność Komisji Nadzoru Finansowego i bezpieczeństwo klientów banków.

Najważniejsze założenia ustawy


Projekt wdraża do polskiego prawa przepisy dyrektywy CRD 6 oraz rozporządzenia CRD 3 dotyczące wymogów kapitałowych dla instytucji kredytowych. Obejmuje także ryzyko koncentracji i ryzyko kontrahenta w transakcjach rozliczanych przez kontrahentów centralnych.

Niezależność Komisji Nadzoru Finansowego


Janusz Pęcherz wskazał, że jednym z najważniejszych elementów ustawy jest wzmocnienie niezależności Komisji Nadzoru Finansowego. Przepisy określają maksymalny okres pełnienia funkcji przez przewodniczącego KNF, jego zastępców i członków Komisji, a także wprowadzają ograniczenia mające przeciwdziałać konfliktowi interesów.

Nadzór nad bankami i odpowiedzialność władz


Ustawa porządkuje zasady działalności oddziałów banków z państw trzecich w Polsce oraz wzmacnia ocenę kwalifikacji i odpowiedzialności członków zarządów i rad nadzorczych instytucji finansowych. Senator ocenił, że projekt stanowi ewolucję prawa, a nie rewolucyjną przebudowę polskiego systemu.

Ryzyko i bezpieczeństwo finansowania


W wystąpieniu wyjaśniono, że obowiązek uwzględniania ryzyka SG w strategiach zarządzania banków nie oznacza narzucenia konkretnej polityki kredytowej ani ograniczenia dostępu przedsiębiorców i obywateli do finansowania. Projekt nie przewiduje również dodatkowych obciążeń dla sektora finansów publicznych.

Janusz Pęcherz — migawka z wystąpienia: Janusz Pęcherz: Senat powinien przyjąć ustawę bankową bez poprawek (05.08.2026)

Stanowisko komisji


Po dyskusji i wyjaśnieniach przedstawicieli nadzoru finansowego oraz ministerstwa Janusz Pęcherz wniósł o przyjęcie ustawy przez Senat bez poprawek. Obejrzyj nagranie i poznaj szczegóły sprawozdania.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Szanowny Panie Marszałku, Panie Ministrze, mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Budżetu i Finansów Publicznych, uchwalonej przez Sejm w dniu 31 lipca 2026 roku w ustawie o zmianie ustawy prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw. Marszałek Senatu dnia 3 sierpnia 2026 roku skierowała ustawę do Komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2026 roku Komisja wnosi Wysoki Senat uchwalić raczy załączony projekt uchwały. Celem omawianej dzisiaj ustawy jest dalsze wzmacnianie stabilności polskiego systemu bankowego, zwiększenie skuteczności nadzoru nad rynkiem finansowym oraz dostosowanie krajowych przepisów do obowiązujących regulacji w Unii Europejskiej. Proponowane rozwiązania mają również zwiększyć odporność sektora finansowego na nowe zagrożenia i zapewnić jeszcze większe bezpieczeństwo klientom korzystającym z usług bankowych. Przede wszystkim ta ustawa wdraża do polskiego porządku prawnego przepisy wynikające z dyrektywy CRD 6 oraz rozporządzenia CRD 3 dotyczące wymogów kapitałowych dla instytucji kredytowych. Wdraża również rozwiązania odnoszące się do ryzyka koncentracji oraz ryzyka kontrahenta w transakcjach rozliczanych przez kontrahentów centralnych. Są to regulacje, które obowiązują na poziomie Unii Europejskiej i których celem jest zwiększenie odporności europejskiego sektora bankowego na potencjalne kryzysy finansowe. Warto podkreślić, że proponowana ustawa nie tworzy nowego modelu funkcjonowania Polskiego Nadzoru Bankowego. Wprowadza jedynie takie zmiany, które są niezbędne do wykonania zobowiązań wynikających z prawa europejskiego, pozostawiając jednocześnie rozwiązania dobrze funkcjonujące w polskim systemie. Można powiedzieć, że jest to przykład rozsądnej implementacji przepisów unijnych bez dokonywania niepotrzebnych zmian tam, gdzie obecne rozwiązania sprawdzają się w praktyce. Jednym z najważniejszych elementów tej ustawy jest wzmocnienie niezależności Komisji Nadzoru Finansowego. Trudno bowiem mówić o skutecznym nadzorze nad rynkiem finansowym, jeżeli nie zapewni się odpowiednich gwarancji bezstronności osób odpowiedzialnych za jego sprawowanie. Ustawa przewiduje m.in. określenie maksymalnego okresu pełnienia funkcji przez przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, jego zastępców oraz członków Komisji. Wprowadza również rozwiązania mające przeciwdziałać konfliktowi interesów, w tym czasowy zakaz podejmowania zatrudnienia w podmiotach wcześniej nadzorowanych przez Komisję, a także zakaz obrotu określonymi instrumentami finansowymi przez osoby wykonujące funkcje nadzorcze. Są to rozwiązania, które służą w budowaniu zaufania do instytucji państwa. Osoby odpowiedzialne za nadzór nad rynkiem finansowym powinny być całkowicie niezależne od podmiotów, które kontrolują. Jest to standard obowiązujący w wielu państwach europejskich i trudno znaleźć argumenty przemawiające przeciwko jego stosowaniu również w Polsce. Ustawa porządkuje także zasady funkcjonowania oddziałów banków z państw trzecich, prowadzących działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wprowadza obowiązek uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, określa zasady klasyfikacji oddziałów w zależności od poziomu ryzyka oraz wzmacnia nadzór nad ich działalnością. Na uwagę zasługują również rozwiązania dotyczące oceny odpowiedzialności członków zarządów i rad nadzorczych instytucji finansowych. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo środków powierzonych bankom wymaga, aby osoby zarządzające tymi instytucjami posiadały odpowiednie kwalifikacje, doświadczenie i gwarancję należytego wykonywania swoich obowiązków. Proponowane przepisy rozszerzają obowiązujące rozwiązania, nie zmieniając jednak zasad funkcjonujących dotychczas w polskim systemie. Jest to przykład ewolucji prawa, a nie jego rewolucyjnej przebudowy. Zachowana zostaje ciągłość obowiązujących mechanizmów przy jednoczesnym dostosowaniu ich do wymagań wynikających z prawa Unii Europejskiej. W debacie sejmowej, jaka się odbyła, wiele uwagi poświęcono obowiązkowi uwzględnienia przez banki ryzyka SG. Warto wyraźnie podkreślić, że proponowane przepisy nie nakładają na banki obowiązków prowadzenia określonej polityki kredytowej, ani nie ograniczają dostępu przedsiębiorców czy obywateli do finansowania. Ustawa zobowiązuje jedynie instytucje finansowe do uwzględnienia tego rodzaju ryzyka w swoich wewnętrznych strategiach zarządzania. Jest to rozwiązanie funkcjonujące od wielu lat już w większości państw europejskich. Jego celem jest lepsza identyfikacja zagrożeń, które w perspektywie wielu lat mogą wpływać na stabilność sektora finansowego. Trudno nie zgodzić się z takim podejściem, zadaniem banków i z odpowiednie zarządzanie powiężonymi środkami finansowymi. Jeżeli określone ryzyka nie będą właściwie identyfikowane, konsekwencje ewentualnych błędnych decyzji mogą ponosić nie tylko pojedyncze instytucje, ale cały system finansowy oraz jego klienci. Na pozytywną ocenę zasługuje również fakt, że wejście w życie ustawy nie spowoduje dodatkowych obciążeń dla sektora finansów publicznych. Projekt nie będzie miał wpływu na dochody ani wydatki budżetu państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie przewiduje rozwiązania, które w dłuższej perspektywie zwiększą bezpieczeństwo funkcjonowania sektora bankowego i poprawią jakość nadzoru nad rynkiem finansowym. Nie bez znaczenia tutaj pozostaje także wpływ proponowanych regulacji na przedsiębiorców, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie firmy. Stabilny i wiarygodny sektor bankowy jest jednym z podstawowych warunków rozwoju gospodarczego. To właśnie przedsiębiorcy najczęściej korzystają z finansowania bankowego przy realizacji inwestycji. Dlatego ich interesem jest funkcjonowanie systemu opartego na przejrzystych i przewidywalnych zasadach. Praktycznie nie było tutaj wielkiej dyskusji. Troszkę pytań wynikało z tego ograniczenia możliwości zatrudniania po zatrudnieniu w instytucjach nadzoru, ale wyjaśnienia tutaj ze strony i przedstawicieli nadzoru finansowego, jak i ministerstwa dawały podstawę do stwierdzenia, że te rozwiązania są zgodne z rozwiązaniami stosowanymi w Unii Europejskiej. Także zaproponowano przyjęcie ustawy bez poprawek, o co także wnoszę do Wysokiej Izby, aby Wysoki Senat przyjął tę ustawę bez poprawek. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Dziękuję panie senatorze.