Monika Rosa pyta: czy CZP uwzględnią potrzeby rodzin?
Poseł Monika Rosa podczas wystąpienia w Sejmie pyta o sposób finansowania Centrów Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych i o to, czy nowy model uwzględni potrzeby rodzin pacjentów. Skupia się na ryzyku powtórzenia błędów z psychiatrii dziecięcej wynikających z braku koordynacji i rozwiązań finansowych.
Poseł Monika Rosa odnosi się do proponowanego modelu finansowania CZP dla dorosłych, który ma być wzorowany na systemie stosowanym w psychiatrii dzieci i młodzieży (ryczałt plus płatność za usługi). Zwraca uwagę, że dotychczasowy system psychiatrii dziecięcej wykazuje problemy organizacyjne i finansowe, które utrudniają współpracę między szkołą, opieką społeczną, poradniami i szpitalami.
Rosa podkreśla, że osobne działanie instytucji - szkoły, ośrodków pomocy społecznej, poradni psychologicznych, grup interwencyjnych i placówek szpitalnych - prowadzi do rozdrobnienia pomocy. Takie rozdzielenie usług może sprawić, że rodziny, a zwłaszcza dzieci osób dorosłych w kryzysie psychicznym, pozostaną bez rozpoznania i wsparcia.
Poseł pyta Ministerstwo, w jaki sposób planuje uniknąć tych pułapek przy konstruowaniu systemu finansowania CZP dla dorosłych. Pyta, jak centra mają mierzyć potrzeby dorosłych pacjentów w kontekście ich rodzin i czy model przewiduje rozpoznanie sytuacji dziecka, którego rodzic choruje psychicznie oraz współpracę z psychiatrią dziecięcą.
W wystąpieniu podniesiono kwestię, czy Centra Zdrowia Psychicznego będą jedynie miejscem leczenia dorosłego pacjenta, czy też przyjmą odpowiedzialność za wsparcie rodziny jako systemu. Brak jasnych mechanizmów koordynacji i wsparcia rodzin może prowadzić do osłabienia skuteczności pomocy psychiatrycznej i społecznej.
Obejrzyj nagranie i dowiedz się więcej.
Kontekst zmian
Poseł Monika Rosa odnosi się do proponowanego modelu finansowania CZP dla dorosłych, który ma być wzorowany na systemie stosowanym w psychiatrii dzieci i młodzieży (ryczałt plus płatność za usługi). Zwraca uwagę, że dotychczasowy system psychiatrii dziecięcej wykazuje problemy organizacyjne i finansowe, które utrudniają współpracę między szkołą, opieką społeczną, poradniami i szpitalami.
Brak koordynacji i jego skutki
Rosa podkreśla, że osobne działanie instytucji - szkoły, ośrodków pomocy społecznej, poradni psychologicznych, grup interwencyjnych i placówek szpitalnych - prowadzi do rozdrobnienia pomocy. Takie rozdzielenie usług może sprawić, że rodziny, a zwłaszcza dzieci osób dorosłych w kryzysie psychicznym, pozostaną bez rozpoznania i wsparcia.
Konkretne pytania do resortu
Poseł pyta Ministerstwo, w jaki sposób planuje uniknąć tych pułapek przy konstruowaniu systemu finansowania CZP dla dorosłych. Pyta, jak centra mają mierzyć potrzeby dorosłych pacjentów w kontekście ich rodzin i czy model przewiduje rozpoznanie sytuacji dziecka, którego rodzic choruje psychicznie oraz współpracę z psychiatrią dziecięcą.
Konsekwencje dla polityki zdrowotnej
W wystąpieniu podniesiono kwestię, czy Centra Zdrowia Psychicznego będą jedynie miejscem leczenia dorosłego pacjenta, czy też przyjmą odpowiedzialność za wsparcie rodziny jako systemu. Brak jasnych mechanizmów koordynacji i wsparcia rodzin może prowadzić do osłabienia skuteczności pomocy psychiatrycznej i społecznej.
Obejrzyj nagranie i dowiedz się więcej.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Roman Fritz
Roman Fritz: Fiskus blokuje Muzeum Sztuki Zagrabionej
Artur Łącki
Artur Łącki: Rosja, Stalin i Putin odpowiadają za zbrodnie
Bożena Lisowska
Bożena Lisowska: Czarnek kłamie o stanie samorządów
Koalicja Obywatelska
Koalicja Obywatelska: Tracz o ustawie o żywieniu ekologicznym
Krzysztof Gadowski
Krzysztof Gadowski pyta o konsultacje ustawy deregulacyjnej
Koalicja Obywatelska
Koalicja Obywatelska: Mroczek o 13 mld na modernizację służb
Transkrypcja
Pani Marszałek, Pani Minister,
Centra Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych mają być
teraz finansowany w sposób podobny do obecnego
funkcjonowania w psychiatrii dzieci i młodzieży, czyli
ryczałt plus płatność za określone usługi.
Ale kiedy obserwujemy funkcjonowanie
psychiatrii dziecięcej, widzimy brak koordynacji
pomiędzy poziomami referencyjnymi,
szkołą, pomocą społeczną,
co wynika z braku i zapisów,
i kwestii finansowych.
Więc osobno działa i szkoła, i ośrodek
pomocy społecznej, i opieka psychologiczna,
poradnia, szpital, grupa interwencyjna,
i tak dalej, i tak dalej.
I teraz pytanie. W jaki sposób
zamierzają Państwo uniknąć tych
pułapek przy konstruowaniu nowego
systemu finansowania CZP dla dorosłych?
W jaki sposób Centra Zdrowia Psychicznego
mają mierzyć potrzeby dorosłych
pacjentów w kontekście ich rodzin,
zwłaszcza dzieci, które pozostają pod
opieką osób zmagających się
z kryzysem? Czy model przewiduje
rozpoznanie sytuacji dziecka,
którego rodzic choruje psychicznie?
Czy przewidują Państwo jakiekolwiek wsparcie
dla rodziny jako systemu potrzebującego
pomocy, w tym we współpracy
z psychiatrią dziecięcą?
I czy Centra Zdrowia Psychicznego mają być
miejscem tylko leczenia dorosłego pacjenta?
Czy też Centrum Pewnej Odpowiedzialności
dla dorosłego człowieka, który jest w kryzysie,
nie radzi sobie z wyzwaniami
np. rodziny czy rodzica?
Dziękuję.
Dziękuję.