Maja Nowak przedstawia projekt znoszący granicę 16 lat w orzeczeniach

I przystępujemy do rozpatrzenia punktu 5 porządku dziennego sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, druki numer 665 i 667. Proszę panią poseł Maję Nowak o przedstawienie sprawozdania Komisji. Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Ustawa z druku 665 zmienia ustawę o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. W obecnym stanie prawnym możliwe jest zachowanie ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności do czasu wydania kolejnego orzeczenia, jeżeli wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia został złożony w okresie ważności aktualnego orzeczenia. Zachowanie ważności jest możliwe do czasu wydania ostatecznego nowego orzeczenia, ale nie dłużej niż 6 miesięcy od daty ważności, a także nie dłużej niż do dnia ukończenia przez osobę z niepełnosprawnością 16 roku życia. Powyższe zapisy spowodowały, że kontaktowało się z wieloma posłami, klubami parlamentarnymi, mnóstwo osób z niepełnosprawnościami, które z dniem 30 września znalazłyby się w pewnego rodzaju luce prawnej, tracąc tym samym środki do życia czy możliwość korzystania ze sprzętu rehabilitacyjnego. Prawo, które tworzymy ma jak najlepiej służyć obywatelom i ułatwiać im życie, a nie komplikować. W odpowiedzi na liczne apele przygotowaliśmy zmiany obecnego stanu prawnego. Projekt tej ustawy ma na celu usunięcie zapisu dotyczącego granicy 16 roku życia i zrównanie tym samym sytuacji prawnej osób posiadających orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, umożliwiając niezależnie od wieku zachowanie w mocy orzeczeń. Przepisy przejściowe mają doprecyzować, że decyzje rozstrzygnięcia, które przyznawały prawa doświadczeń uzależnionych od niepełnosprawności i wydanych na podstawie orzeczeń o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, których ważność została przedłużona, również zmieniają swój okres ważności, uwzględniając wydłużoną ważność orzeczeń. Marszałek Sejmu zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu skierował w dniu 20 września 2024 roku powyższy projekt ustawy do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny do pierwszego czytania. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 24 września wnosi o uchwalenie załączonego projektu ustawy. Dziękuję. Bardzo dziękuję pani poseł. Chciałam pozdrowić zespół szkolno-przedszkolny ze Strzelna, który przebywa dzisiaj na zaproszenie pani poseł Iwony Kozłowskiej. Pozdrawiam państwa serdecznie. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha 5-minutowych oświadczeń w imieniu klubów i 3-minutowego oświadczenia w imieniu koła. Otwieram dyskusję i pierwszego do głosu zapraszam pana posła Mariusza Krystiana, Prawo i Sprawiedliwość. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Projekt zmienia ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poprzez skreślenie artykułu 6b ust. 2. Zapis ust. 1 tego samego artykułu wspomnianej ustawy umożliwia zachowanie ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności albo stopnia niepełnosprawności do czasu wydania kolejnego orzeczenia, jeżeli taki wniosek został złożony w okresie ważności orzeczenia orzekającego niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności. Nie dłużej jednak jak do ostatniego dnia 6 miesiąca następującego podacie określającego tę ważność. Natomiast zapis artykułu 6b ust. 2 mówi, że zachowanie orzeczenia o niepełnosprawności jest możliwe nie dłużej niż do ukończenia przez osobę niepełnosprawną 16 roku życia. Projekt uchyla tą rozbieżność i zrównuje sytuację prawną osób posiadających orzeczenie o niepełnosprawności i osób posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, pozwalając niezależnie od wieku świadczeniobiorcy na zachowanie takiego samego czasu ważności orzeczenia. Projekt wychodzi naprzeciw oczekiwaniom osób z niepełnosprawnościami. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera każdą regulację, która jest korzystna dla osób z niepełnosprawnościami. Podobnie jak wcześniej rząd Prawa i Sprawiedliwości wprowadzał wiele korzystnych programów, projektów i rozwiązań w tym względzie. Między innymi podwyższenie świadczenia pielęgnacyjnego, podwyższenie dofinansowania dla warsztatów terapii zajęciowej, powstanie Funduszu Solidarnościowego, w ramach którego funkcjonowały takie programy jak asystencja osobista, opieka wytknieniowa, centra opiekuńczo-mieszkalne, czy wypłacono świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Zwiększenie dofinansowania do zakładów aktywności zawodowej, wprowadzenie programu Samodzielność, Aktywność, Mobilność, wprowadzenie programu Dostępność Plus, uruchomienie programu Za Życiem, czy zwiększenie dofinansowania dla osób korzystających ze środowiskowych domów samopomocy. Warto jednak dodać, że wspomnianą przeze mnie na wstępie ustawę nowelizowaliśmy jako Sejm w lipcu bieżącego roku. Niestety w tej nowelizacji rząd zapomniał o dzieciach i młodzieży. Ta nowelizacja naprawia ten błąd, jednakże na ostatnim posiedzeniu Komisji Spraw Społecznych i Rodziny posłowie koalicji rządzącej zaprezentowali kolejną listę poprawek do tej ustawy. To pokazuje jasno brak systematyki pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w tym względzie. Często w swoich wystąpieniach państwo z koalicji rządzącej mówicie, że naprawiacie błędy rządu Prawa i Sprawiedliwości. Wasze działanie jednak można opisać używając przenośni. Niewielkie ognisko gasicie benzyną, doprowadzając do ogromnego pożaru. W tak ważnej sprawie potrzeba logiki, pracy i systematyki, a nie polityki. Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszamy panią posłankę Jolantę Niezgocką, Koalicja Obywatelska. Szanowna pani marszałek, wysoki sejmie. W imieniu klubu Koalicji Obywatelskiej mam przyjemność przedstawić stanowisko do ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami. Obowiązujące przepisy umożliwiają zachowanie ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności do czasu wydania kolejnego orzeczenia. Jeżeli wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności został złożony w okresie ważności odpowiednio orzeczenia ustalającego niepełnosprawność albo orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. Natomiast zachowanie ważności orzeczenia niepełnosprawności jest ograniczone przez wiek osoby niepełnosprawnej. Zachowanie tego orzeczenia jest możliwe nie dłużej niż do dnia ukończenia przez nią 16 roku życia. Przepisy ustawy zostaną ujednolicone w tym zakresie umożliwiając niezależnie od wieku osoby niepełnosprawnej zachowanie w mocy orzeczenia niepełnosprawności przez analogiczny okres jaki jest przewidziany w przypadku zachowania ważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Ten projekt uchyla regulację, która umożliwiała zachowanie ważności orzeczenia o niepełnosprawności nie dłużej niż do dnia ukończenia przez osobę niepełnosprawną 16 roku życia. Tym samym jeżeli wniosek osoby z niepełnosprawnością o wydanie nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności zostanie złożony w okresie ważności odpowiednio orzeczenia ustalającego niepełnosprawność albo stopniu niepełnosprawności, to zachowuje on ważność do czasu gdy nowe orzeczenie stanie się ostateczne. Okres zachowania ważności orzeczenia o niepełnosprawności nie będzie ograniczony przez wiek osoby niepełnosprawnej. Zachowanie ważności orzeczenia o niepełnosprawności będzie możliwe również po ukończeniu przez osobę z niepełnosprawnością 16 roku życia. Ten projekt wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od 30 września. Ustawa powinna wejść jednak w życie jak najszybciej, ponieważ jest to problem, który dotyczy dzisiaj około 5 tysięcy osób. Brak zmiany stanu prawnego może skutkować utratą świadczeń przez osoby, które utracą ważność orzeczeń o niepełnosprawności w związku z osiągnięciem 16 roku życia. Dlatego w imieniu Klubu Koalicji Obywatelskiej wnosimy o to, żeby ten projekt był procedowany niezwłocznie. Dziękuję. Bardzo dziękuję i zapraszam Panią Poseł Bożenę Hołownię, Polska 2053 Droga. Pani Marszałek, Wysoka Izbo w imieniu Klubu Poselskiego Polska 2053 Droga chciałabym powiedzieć, że ta ustawa jest bardzo ważną ustawą, ponieważ dla osób niepełnosprawnych pozostawienie ich poza systemem opieki byłoby naprawdę ogromną tragedią. W związku z powyższym podjęliśmy wysiłek i przygotowaliśmy poprawkę do ustawy, która po prostu przywraca osobom, które mają w wieku między 16 a 18 lat takie same prawa, jak mają wszystkie inne osoby niepełnosprawne. Ta ustawa jest po prostu wyrównaniem szans i powoduje, że żadna osoba niepełnosprawna nie zostanie wyrzucona jak gdyby z systemu. W związku z powyższym Klub Polska 2053 Droga wnosi o uchwalenie tej ustawy. Bardzo dziękuję. Dziękuję. Bardzo dziękuję Pani Poseł i zapraszam Panią Poseł Agnieszkę Marię Kłopotek, Polskie Stronnictwo Ludowe Trzecia Droga. Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam przyjemność w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe Trzecia Droga przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Projekt powyższej ustawy wpłynął do Sejmu w dniu 18 września 2024 roku. 20 września został skierowany do pierwszego czytania do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz skierowany do zaopiniowania do organizacji samorządowych. Dotychczasowe przepisy umożliwiają zachowanie ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności do czasu wydania kolejnego orzeczenia, jeżeli wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia został złożony w okresie ważności odpowiednio orzeczenia ustalającego niepełnosprawność albo orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności, nie dłużej jednak niż do ostatniego dnia 6 miesiąca następującego podacie określającej tę ważność. Jednak zachowanie ważności orzeczenia o niepełnosprawności jest ograniczone przez wiek osoby niepełnosprawnej, nie dłużej niż do dnia ukończenia przez taką osobę 16 roku życia. Stąd potrzeba wprowadzenia poprawki i zmiany tych przepisów. Obecnie projekt ustawy dotyczy uchylenia regulacji artykułu 6 bb ustęp 2 ustawy o rehabilitacji obowiązującej od dnia 3 sierpnia bieżącego roku, która aktualnie umożliwia zachowanie ważności orzeczenia o niepełnosprawności w okresie trwania procedury ubiegania się o nowe orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, nie dłużej niż do dnia ukończenia przez osobę niepełnosprawną 16 roku życia. Potrzeba wprowadzenia tej zmiany wynika z ujednolicenia sytuacji prawnej osób poniżej 16 roku życia z pozostałymi osobami, których orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności tracą ważność po okresie, na który zostały ustalone. Projekt ustawy dotyczy również zabezpieczenia prawa m.in. doświadczeń rodzinnych, świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zasiłków dla opiekunów na podstawie decyzji lub rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie przepisów z ustawy 24 lipca 2024 roku o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Wejście w życie ustawy nie będzie wymagać wydania aktów wykonawczych. Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, a ustawa ma wejść w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 30 września 2024 roku. W związku z powyższym Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego Trzecia Droga będzie głosował za przyjęciem proponowanego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję i zapraszamy panią poseł Katarzynę Uber-Han-Lebica. Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo, mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Lewicy do sprawozdania komisji o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych zawartym w drukach nr. 665 oraz w druku sprawozdania nr. 667. Niniejsze przedłożenie wynika z potrzeby wprowadzenia zmiany i konieczności ujednolicenia sytuacji prawnej osób poniżej 16 roku życia z pozostałymi osobami, których orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności tracą ważność po okresie, na który zostały ustalone. Ten projekt po raz kolejny pokazuje, jak bardzo potrzebujemy zmian systemowych w ogóle w systemie orzecznictwa w Polsce. W chwili obecnej w naszym kraju funkcjonuje sześć systemów orzekania o niepełnosprawności. Cztery w sprawie uprawnienia doświadczeń rentowych, piąty do trzy stopnia niepełnosprawności, a szósty kształcenia specjalnego. To oznacza ni mniej, ni więcej jak konieczność badań przez różne zespoły orzecznicze, które w sytuacji w przypadku osób chorych, w przypadku osób ze szczególnymi potrzebami z różnego rodzaju niepełnosprawnościami wiąże się naprawdę z dużymi utrudnieniami. Przepisy są sprzeczne, dezorientują i tak naprawdę utrudniają korzystanie z praw osób z niepełnosprawnościami. Wprowadzone przez poprzedników świadczenie wspierające miało być sposobem na uporządkowanie systemu bez wprowadzenia niezbędnej reformy. Ale reforma systemu orzecznictwa jest nadal jak najbardziej potrzebna, bo sytuacja naprawiona nie została. Powiedziałabym nawet, że system jest jeszcze bardziej skomplikowany niż był, a po latach zaniedbań sytuacja osób z niepełnosprawnościami jest naprawdę trudna, a lista wyzwań naprawdę długa. Dlatego krok po kroku musimy wprowadzać niezbędne reformy. Musimy wreszcie wdrożyć konwencję o prawach osób niepełnosprawnych, która od tak wielu lat czeka na realizację. I przede wszystkim musimy te zmiany przeprowadzać nie ponad głowami, ale w ciągłym dialogu osób, które te przepisy dotyczą czy dotyczyć mają. Cały czas kleimy system, naprawiamy go, naprawiamy po poprzednikach, ale w mojej ocenie czas ten system zarządzi tworzyć od nowa. I jako przewodnicząca Komisji Polityki Społecznej chciałam powiedzieć, że potrzebujemy, i chcę wywołać ten temat, potrzebujemy nowego kodeksu socjalnego, potrzebujemy gruntownej zmiany, nie tyle zmiany, co uporządkowania tych przepisów raz na zawsze. I z tego miejsca też deklaruję rozpoczęcie prac, bo tak dalej po prostu być nie może. Równocześnie chciałabym złożyć jeszcze poprawkę w drugim czytaniu do niniejszego projektu ustawy. Proszę bardzo, pani marszałek. Składam też z uwagi też na upływające terminy i naprawdę konieczność szybkich prac nad tym projektem. Składam również wniosek o nie odsyłanie projektu do komisji, tylko niezbłoczne przejście do trzeciego, czytania i tutaj też projekt, że to wniosek na piśmie. Dziękuję. W niewiwieniu klubu Lewicy oczywiście popieramy mniejsze przedłużenie w dalszym ciągu i prosimy o niezbłoczne procedowanie i głosowanie projektu. Dziękuję. Bardzo dziękuję pani poseł. Dziś odwiedzili nas uczennice i uczniowie z IVA i IVC z Liceum Ogólnokształcącego nr 30 w Łodzi imienia księdza biskupa Ignacego Krasickiego, którzy przyjechali do Sejmu na zaproszenie posłanki Ewy Szymanowskiej. Pozdrawiamy was serdecznie. Do głosu zapisało się kilkoro posłów. Wyznaczam czas wystąpienia jedną minutę i zamykam listę. Pierwszy głos ma Czesław Hoss, Prawo i Sprawiedliwość. Zapraszam panie pośle. Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Nowelizacja jest pilna i potrzebna. Zresztą wszystkie nasze działania, które zmniejszą frasunek osób z niepełnosprawnością i poprawią jakość życia, to nasz poselski święty obowiązek. Zatem obecnie chodzi o prawo doświadczeń zależnych od niepełnosprawności i zachowanie ciągłości wypłat, w szczególności po 30 września 2024 roku. M.in. świadczenia o rodzinnym zależnych od niepełnosprawności, np. zasiłek pilnacyjny, a także świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego. W dniu 3 września 2024 upłynie ważność orzeczeń o niepełnosprawności prawie 400 tys. osób. Chodzi też o orzeczenia o niepełnosprawności wydawane dzieciom w wieku do ukończenia 16 roku życia. Pytanie. Przyjmując ową nowelizację, to karty parkingowe niepełnosprawnych będą ważne do 31 marca 2025 roku. Zatem jakie działania czekają osoby z niepełnosprawnością po tym terminie? Bardzo dziękuję i zapraszamy Pana posła Mariusza Krystiana, Prawo i Sprawiedliwość. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, proszę o odpowiedź na piśmie w zakresie programu stabilność, mobilność, aktywność. To nowelizowana ustawa i ten projekt wprowadza bardzo ważną zmianę w sensie technicznym, bardzo ważną dla wszystkich osób z niepełnosprawnościami, zwłaszcza tych poniżej 16 roku życia. Ale w uzasadnieniu i przedstawieniu stanowiska Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiłem programy, które już zostały wdrożone przez rząd Prawa i Sprawiedliwości i funkcjonują. Jednym z nich jest właśnie program stabilność, mobilność, aktywność, na którego roczne funkcjonowanie rząd Prawa i Sprawiedliwości przeznaczał pół miliarda złotych. W tym roku na realizację tego programu w budżecie państwa zapisano 60 mln złotych. Dlaczego tak drastyczna różnica in minus? Skąd wynika ograniczenie funkcjonowania tego programu? I dlaczego podjęto tak złą decyzję? Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszam pana posła Tadeusza Tomaszewskiego, Piotr Lewica. Pani Marszałek, Wysoki Sejmie to bardzo ważny z punktu widzenia równości, w szczególności osób z niepełnosprawnościami, projekt poselski, który naprawia błąd dotyczący przedłużenia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i ich ważności do osób, które ukończą szesnasty rok życia. Ta zmiana i pilna potrzeba jej wprowadzenia jest bardzo istotna, dlatego że to prawo dotyczące orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, to również prawo do świadczeń rodzinnych, świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego, świadczeń dla opiekunów, dodatków na pokrycie utrzymania dziecka oraz osoby niepełnoletniej w rodzinie pieczy zastępczej oraz świadczenia aktywni rodzice. Dlatego też Komisja Rodziny i Polityki Społecznej wspólnie z wnioskodawcami w dniu wczorajszym, wsłuchując się również opinii organizacji pozarządowych, przyjęła ten projekt, który pomoże wyrównać sytuację osób z niepełnosprawnościami. Dziękuję. Dziękuję i zapraszam pana posła Krzysztofa Cieciure, Prawo i Sprawiedliwość. Dziękuję pani marszałek. Wysoka Izbo z Sejmownicy kilkukrotnie padło o sformułowanie, że naprawiamy błędy po poprzednikach. Natomiast, szanowni państwo, w tej ustawie to wy poprawiacie błędy po sobie, bo w lipcu nowelizowaliście ustawę, którą popsuliście i my dzisiaj naprawiamy błędy po was z lipca. To jest bardzo ważne, żebyście o tym zapamiętali. Natomiast, jaką my mamy dzisiaj gwarancję, że te środki ostatecznie będą wypłacane? Czy pieniądze w budżecie są na to zabezpieczone? To po pierwsze. Po drugie, no właśnie, dzisiaj dowiadujemy się o tym, że wstrzymywane są przyjęcia do szpitali w Polsce ze względu na ograniczenia finansowe NFZ-u. Moje bardzo podstawowe pytanie, czy macie zabezpieczone na to środki, czy mamy gwarancję, że będą te pieniądze wypłacane tym osobom, które na to zasługują? Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszam panią posłankę Annę Wojciechowską, Koalicja Obywatelska. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, aż się zamyśliłam, bo ciągle państwo pytacie, czy my mamy zabezpieczone środki w budżecie dla osób niepełnosprawnych. Wcale się nie dziwię, bo sami jesteście o tym przekonani, że nie zostawiliście w tym budżecie dla nas tam nic. A my jednak damy sobie radę z tym. Szanowni państwo, stopień niepełnosprawności. Znane są problemy z orzecznictwem komisji od lat, od lat, od lat dla osób niepełnosprawnych. Poprzedni rząd nic z tym nie zrobił, kolejki były potężne i projekt ustawy jest bardzo dobry i oczekiwany. Pytanie, czy w przypadku dzieci niepełnosprawnych z chorobami nieuleczalnymi i nie mających szans na wyleczenie, można orzec niepełnosprawność bez wymogu odnawiania orzeczenia komisji ponownie? Jedno orzeczenie na całe życie, czy nie powinniśmy się zastanowić nad takim rozwiązaniem? Dziękuję bardzo. Dziękuję i zapraszam panią poseł Józefa Szczurek, Żelazko Prawo i Sprawiedliwość. Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. Obecna koalicja rządząca zapowiadała przed wyborami ogromne zmiany w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami. Również zapowiadała, że w bardzo szybkim tempie ureguluje to, o czym moja poprzedniczka mówiła, czyli zreformuje system orzekania o stopniu niepełnosprawności. Mija rok, już prawie rok. Państwo nic w tym temacie nie zrobili. Przygotowujecie jakieś ustawy, które, tak jak mój poprzednik powiedział, poprawiają to, co sami już uchwaliliście. Weźcie pod uwagę, że rządzicie już prawie rok i najwyższa pora, żebyście systemowo zaczęli rozwiązywać problemy, na które czekają Polacy, a szczególnie osoby niepełnosprawne. W takim razie pytam panią minister, czy osoby, które odpowiadają za system, kiedy wreszcie zreformujecie ten system, bo tak głośno mówiliście o tym, że natychmiast, kiedy przejmiecie władzę, zreformujecie system. Mówicie państwo o rencie socjalnej, która ma trafić do osób, które powinny być beneficjentami. Okazuje się, że zespoły do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności wykazują kolejki ponad półroczne. Więc komu te świadczenia przekażecie? Dziękuję i zapraszam pana posła Rafała Webera, Prawo i Sprawiedliwość. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Pytania posłów Prawo i Sprawiedliwości o kwestie finansowe są jak najbardziej zasadne i właściwe. Co już dowiadujemy się, że ten rząd, rząd Donalda Tuska, na najpilniejsze potrzeby polskiego społeczeństwa pieniędzy po prostu nie ma. No i przykładem takim w dziedzinie ochrony zdrowia również osób niepełnosprawnych i to z dużą niepełnosprawnością jest sytuacja z drugiego kwartału tego roku. W Stalowej Woli Zakład Opiekuńczo-Leczniczy uzyskał mniejsze finansowanie na opiekę swoich pacjentów i musiał zlikwidować kilka łóżek, aby wyrobić się finansowo w ramach roku 2024. Teraz słyszymy o przełożeniu terminowych zabiegów operacji z tego roku na rok przyszły, bo szpitale nie mają środków finansowych. Także to co mówimy to święta prawda i to rzeczywistość przez nas opisywana. Wsparcie i pomoc osobom niepełnosprawnym jest konieczne, jest niezbędne. Trzeba na to mieć środki finansowe i musicie zrobić wszystko, żeby te środki finansowe w przyszłości zapewnić. Dziękuję bardzo. Zapraszam panią poseł Agnieszkę Ścigaj, Prawo i Sprawiedliwość. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Problem, który teraz omawiamy to nie jest problem tego typu, że musimy podjąć ustawę, bo ludzie przez to stracą świadczenia, że im się kończą orzeczenia. Problem polega na tym, że zmniejszyła się absolutnie przepustowość i powiatowych komisji do spraw orzekania i wojewódzkich komisji do spraw orzekania. Z trzech miesięcy są miejsca, gdzie do siedmiu, ośmiu miesięcy czeka się na wydanie tego orzeczenia. Więc ja mam takie pytanie, że mówiąc dużo o zmianach systemowych, to zamiast kleić drugi raz ustawę, która może wcześniej została w lipcu przez państwa zepsutą, ustawę techniczną, tak naprawdę bardzo potrzebną, to kiedy rzeczywiście pojawią się środki na zmiany systemowe? Choćby nawet tak proste zmiany, jak przyspieszenie działań tych komisji powiatowych i wojewódzkich, żeby ludzie nie czekali po parę miesięcy na wydanie orzeczenia. Dziękuję. Dziękuję i zapraszam panią poseł Bożenę Hołownię, Polska, 2053 droga. Ja bardzo chciałabym podziękować przede wszystkim kolegom i koleżankom z PiS-u za troskę o to, jak dobrze i prawidłowo prowadzić proces legislacyjny, żeby go nie trzeba było poprawiać. Myślę, że musimy sobie to wziąć do serca, taką opinię, zwłaszcza, że mamy do czynienia z mistrzami poprawiania własnych umów, ustaw. Ja chciałam zadać pytanie, w jaki sposób ministerstwo zdobędzie pieniądze na przykład na zmiany systemu informatycznego w ZUS-ie, który obsługuje te wszystkie zmiany, skoro rząd Prawia i Sprawiedliwości nie zapewnił w ogóle na takie rzeczy pieniędzy w swoim budżecie, a przypominam, że pracujemy na budżecie opracowanym przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. Chciałabym jednocześnie złożyć mało niewielką poprawkę techniczną. Ja tylko nie mam jak... I to wszystko. Dziękuję bardzo. Dziękuję.