Robert Kwiatkowski o braku strategii dla uchodźców

Pani Marszałek, Wysoka Izbo, to rzeczywiście dość nieczożynna sytuacja, w której także koło parlamentarne PPS, które mam zaszczyt reprezentować, z aprobatą odnosi się do projektu ustawy i przedłożenia rządowego. Rozumiemy, że czas jest niezwykły. Rozumiemy też, że potrzebne są kolejne nowelizacje po to, żeby lepiej administracja rządowa, żeby państwo polskie dostosowało się do wymogów chwili. Ale nie zwalnia nas to Wysoki Sejmie z obowiązku myślenia i przeanalizowania tego, co można byłoby zrobić lepiej i jak inaczej podejść do tych problemów, które z każdym dniem przynosi życie. I chciałem panu ministrowi zwłaszcza zadedykować takie dwa pytania i podzielić się tą refleksją z Wysoką Izbą. Po pierwsze, brakuje zresztą takich rozwiązań w tym przedłożeniu rządowym. Nie ma odpowiedzi na pytanie, ani nie ma strategii postępowania w najbliższej przyszłości. Czyli nie odczytuję tutaj żadnych planów, ani nawet sposobu myślenia, który byłby do zastosowania za trzy miesiące na przykład. Odpowiedzmy sobie, a przynajmniej próbujmy odpowiedzieć na pytanie, jak sytuacja będzie wyglądać za trzy miesiące. Nie jesteśmy tutaj ani ci z prawej, ani ci z lewej jasnowidzami i nie wiemy na pewno, ale wiemy, że możemy przewidzieć różne scenariusze. Odłóżmy na chwilę te najbardziej optymistyczne. Zastanówmy się nad czarnymi scenariuszami. Zastanówmy się i próbujmy udzielać odpowiedzi na pytanie, co będzie w sytuacji, w której liczba ochodźców będzie na przykład się zwiększała. Jak zagospodarować w związku z tym tych ludzi. Jak zapewnić im nie tylko dach nad głową, ale także, o tym pan minister był uprzejmy, wspomnieć, jakieś warunki edukacji. Jak zapewnić pracę. Jak rozwiązać te problemy. To po pierwsze. Drugie pytanie i właściwie uwaga, którą chciałem Radzie Ministrów, jak rozumiem, zadedykować, to taka refleksja dotycząca innych niż rządowych sektorów, czy części państwa polskiego. Bo rząd, administracja rządowa sama nie rozwiąże tych wszystkich problemów. Nie ma takiej możliwości. I nie chodzi o rząd Prawa i Sprawiedliwości, czy jakikolwiek inny. Brakuje mi tutaj, zresztą pan poseł Protas już o tym wspominał w jednej z części swojego wystąpienia, szerszego myślenia o tym, jak aparat państwa, jak państwo polskie, rozumiana jako wspólnota, może pomóc w rozwiązywaniu tych problemów. I nie tylko w ślad za panem posłem Protasem pytam o rolę i finansowanie samorządów, ale pytam także o to, jak zagospodarować i jak pomóc trzeciemu sektorowi, czyli organizacjom pozarządowym w lepszym zagospodarowaniu tej ich energii. I jak ich wspomóc także finansowo, choć nie tylko, po to, żeby lepiej rozwiązywać te wszystkie problemy. I po trzecie wreszcie, jak pomóc i jak zorganizować współpracę biznesu, po to, żeby także rynek i mechanizmy rynkowe zaprząc do rozwiązywania tych niezwykłych wyzwań, przed jakimi stoimy. Tutaj charakterystyczna, wydaje mi się, sytuacja i problemy związane z hotelarstwem. Znaczy, nie dość, że hotelarstwo przeżywa swoje problemy związane z COVID-em, to jeszcze wojna na Ukrainie, rosyjska agresja odstraszyła zagranicznych turystów. A jednocześnie mamy tutaj milionową rzeszę uchodźców. Warto by zapytać organizacje biznesu, jak oni widzą rozwiązanie tych nabrzmiałych problemów. Co dedykuję panu ministrowi Szefar Neklarowi, a pani Marsałek dziękuję za umożliwienie do kończenia kwestii. Dziękuję bardzo. Dziękuję.