Piotr Babinetz popiera ustanowienie 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza
Piotr Babinetz w wystąpieniu w Sejmie poparł uchwałę ustanawiającą 2022 Rokiem Józefa Mackiewicza i zacytował fragment „Drogi donikąd” przedstawiającej sowiecką okupację Wileńszczyzny. Wyraził uznanie dla precyzji i prawdomówności Mackiewicza oraz podkreślił jego sprzeciw wobec bolszewizmu i każdego totalitaryzmu.
Piotr Babinetz wskazał, że projekt uchwały dokładnie przedstawia życiorys i dokonania Józefa Mackiewicza i wyraził poparcie dla jego uchwalenia.
W wystąpieniu przytoczył fragment pierwszej części dylogii opisującej życie na Wileńszczyźnie podczas sowieckiej okupacji 1939–1941, zaznaczając, że poza postaciami powieściowymi wszystko w relacji jest autentyczne – ludzie, wydarzenia, tajne dokumenty i nazwy miejsc.
Babinetz podkreślił dbałość autora o dokładność faktów, szacunek dla dobrych ludzi oraz przekonanie, że tylko prawda jest ciekawa. Zaznaczył też, że Mackiewicz był konsekwentnym przeciwnikiem bolszewizmu, komunizmu i wszelkich form totalitaryzmu.
W wystąpieniu przytoczył deklarację, że Klub Prawo i Sprawiedliwość radośnie popiera uchwalenie roku 2022 rokiem Józefa Mackiewicza.
Poparcie dla ustanowienia Roku Józefa Mackiewicza
Piotr Babinetz wskazał, że projekt uchwały dokładnie przedstawia życiorys i dokonania Józefa Mackiewicza i wyraził poparcie dla jego uchwalenia.
Cytat z Drogi donikąd
W wystąpieniu przytoczył fragment pierwszej części dylogii opisującej życie na Wileńszczyźnie podczas sowieckiej okupacji 1939–1941, zaznaczając, że poza postaciami powieściowymi wszystko w relacji jest autentyczne – ludzie, wydarzenia, tajne dokumenty i nazwy miejsc.
Ocena twórczości i postawy Mackiewicza
Babinetz podkreślił dbałość autora o dokładność faktów, szacunek dla dobrych ludzi oraz przekonanie, że tylko prawda jest ciekawa. Zaznaczył też, że Mackiewicz był konsekwentnym przeciwnikiem bolszewizmu, komunizmu i wszelkich form totalitaryzmu.
Stanowisko klubu parlamentarnego
W wystąpieniu przytoczył deklarację, że Klub Prawo i Sprawiedliwość radośnie popiera uchwalenie roku 2022 rokiem Józefa Mackiewicza.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Łukasz Mejza
Łukasz Mejza wzywa do jedności wokół ochrony granic
Rafał Adamczyk
Rafał Adamczyk pyta o drugą edycję Programu Inwestycji
Krzysztof Grabczuk
Krzysztof Grabczuk wzywa rząd do przyjęcia projektu OZE
Zofia Czernow
Zofia Czernow pyta o dostęp do świadczeń dla opozycjonistów
Borys Budka
Borys Budka: Polscy podatnicy zapłacą 100 mln zł przez opór rządu
Bożena Borys-Szopa
Bożena Borys-Szopa przedstawia sprawozdanie ws. ustawy covidowej
Transkrypcja
Dziękuję jeszcze raz Pani Marszałek. Wysoka Izbo. Proszę o zastępnienie warunków do tego, żebyśmy mogli tutaj... Ja na ten temat zgadzam się z Panem Posłem. Rzeczywiście transmisja, wywiad telewizyjny zakłóca nam. Zwrócę uwagę na prezydium Sejmu i poprosimy Panią Marszałek. Ale teraz dajmy Panu Posłowi prawo. Właśnie dajmy Panu Posłowi prawo. Dziękuję bardzo. Ponieważ już bardzo dokładnie projekt uchwały przedstawia, tak jak już mówiłem wcześniej, życiorys i dokonania Józefa Mackiewicza. Teraz chcę zacytować fragment pierwszej części dylogii przedstawiającej dzieje Wileńszczyzny w czasie I okupacji sowieckiej 1939-1941. Tak nazywanej jako pierwszy, chociaż wcześniej była okupacja bolszewicka 20 lat wcześniej. Chodzi o fragment drogi donikąd, właściwie wstępu. Drugą częścią tej dylogii było nie trzeba głośno mówić. Droga donikąd, która przedstawia zwyczajnych ludzi, niezwykłych, ale przecież w skrajnie trudnych czasach sowieckiej okupacji na pograniczu polsko-litewsko-białoruskim, na terenach czy ludności dawnego właśnie Wielkiego Księstwa Litewskiego. Oto ten wstęp. Poza powieściowymi osobami wszystko jest autentyczne w tej relacji. Ludzie, zwierzęta i rzeczy. Zdarzenia, tajne dokumenty i daty, nazwy wsi, świt i zachód o czasie moskiewskim, linia przebiegająca Rojstami, która dzieliła litewską i białoruską Republiki Sowieckie, a także kierunek każdej drogi. Autentyczne są nazwiska oficerów Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego NKGB. Autentycznym nazwiskiem jest również Wiśniewski. Znałem go bardzo mało, prawie przelotnie, a imienia nie wymienię. Gdy przed laty, w tamtym okresie, opracowywałem pierwsze szkice do niniejszej powieści, on, Wiśniewski, pożyczył mi maszynę do pisania. Powiedziałem wtedy, panie Wiśniewski, jeżeli kiedykolwiek wydam tę książkę, podziękuję panu na jej wstępie. On tylko odkiwnął głową z niedowierzaniem, powiedziałbym nawet, że z tego rodzaju lekceważeniem, jakie się w ciężkich opresjach życia posiada dla projektów pozornie nierealnych. Nie wiem, czy i gdzie żyje w tej chwili Wiśniewski. W litewskiej, białoruskiej, czy w Polskiej Republice Sowieckiej. Ale słowa dotrzymałem i mu dziękuję. Autor. I rzeczywiście, wyjątkowa była ta dbałość Józefa Mackiewicza i o szacunek dla dobrych ludzi, ale też o dokładność, precyzję, o fakty. Wszak zresztą mówił przecież, tylko prawda jest ciekawa. I był Józef Mackiewicz konsekwentnym wrogiem bolszewizmu i komunizmu, ale i każdego totalitaryzmu. Zarazem był chyba największym mistrzem słowa wśród największych polskich pisarzy, prozaików i publicystów. Klub Prawo i Sprawiedliwość radośnie popiera uchwalenie roku 2022 rokiem Józefa Mackiewicza. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo Panie Pośle.